II SAB/Go 91/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Sędzia WSA Krzysztof Dziedzic po rozpoznaniu w dniu 9 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P.C. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie zasiłku celowego postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] września 2015 r. P.C. wniósł skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie zasiłku celowego. Zarządzeniem z dnia 2 listopada 2015r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. wezwał skarżącego do wykazania, że przed wniesieniem skargi do Sądu skierował do właściwego organu – Samorządowego Kolegium Odwoławczego wezwania do usunięcia naruszenia prawa, pod rygorem przyjęcia, że wezwanie takie nie zostało skierowane (k. 9 i 10 akt sprawy) - w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania. Pismem z dnia [...] listopada 2015r. skarżący poinformował, iż mając na uwadze art. 37 kpa, złożona przez niego skarga jest w jego mniemaniu zasadna, nie wykazał przy tym, iż wezwał Kolegium do usunięcia naruszenia prawa. W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o odrzucenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić jako niedopuszczalną. Zgodnie z treścią art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a., skargę do Sądu można wnieść dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia ustawa nakazuje natomiast rozumieć sytuację, gdy stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Oznacza to, że postępowanie sądowoadministracyjne nie powinno zastępować postępowania administracyjnego, a więc nie może zostać wszczęte dopóty, dopóki to postępowanie się toczy, jak również to, że postępowanie sądowoadministracyjne nie może zostać uruchomione, jeżeli nie zostały wykorzystane środki weryfikacji kwestionowanych aktów i czynności, dostępne podmiotowi, który chce uruchomić postępowanie sądowoadministracyjne, w postępowaniu administracyjnym (T. Woś [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2008 s. 267). Zgodnie z art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r. poz. 267, ze zm.) na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu (w przypadku samorządowych kolegiów odwoławczych lub ministra) - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Przedmiotem skargi na gruncie niniejszej sprawy jest bezczynność organu – Samorządowego Kolegium Odwoławczego, zatem środkiem zaskarżenia, który strona winna wyczerpać przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego jest wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że tryb ten nie został w niniejszej sprawie wyczerpany. Niewyczerpanie powyższego trybu powoduje, że skarga na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi podlega odrzuceniu.