II SAB/Go 97/16

Dnia 22 września 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Sędzia WSA Krzysztof Dziedzic po rozpoznaniu w dniu 22 września 2016 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Agencji "W" Spółki z o.o. na bezczynność Burmistrza w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: odrzucić skargę. Dnia 26 czerwca 2016 r. A.F., korzystając z serwera należącego do Agencji "W" Spółki z o.o., zwrócił się pocztą elektroniczną do Burmistrza z petycją dotyczącą budowy na zbiornikach wodnych położonych na terenie Gminy wakeparków – obiektów sportowych służących do uprawiania wakeboardingu. Opisał wymagania, jakie muszą spełniać zbiorniki wodne, aby możliwe było wybudowanie na nich tego typu obiektów, orientacyjne koszty oraz potencjalne korzyści dla Gminy płynące z tego rodzaju inwestycji, a także rozwój tej formy aktywności fizycznej w krajach Europy Zachodniej. Wobec braku odpowiedzi ze strony Burmistrza, dnia 30 lipca 2016 r. Agencja "W" Spółka z o.o. (jak wynika ze sposobu oznaczenia strony skarżącej – k. 3 akt sądowych) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na bezczynność Burmistrza w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. W treści skargi podniesiono, iż przesłana pocztą elektroniczną w dniu 26 czerwca 2016 r. wiadomość stanowiła wniosek o udostępnienie informacji publicznej prostej w postaci zapytania prasowego dotyczącego budowy na terenie gminy wakeparku, na którą organ nie udzielił odpowiedzi. Skarga została wniesiona pocztą elektroniczną za pośrednictwem organu, nie została własnoręcznie podpisana, nie załączono do niej dokumentu wykazującego umocowanie do działania w imieniu skarżącej Spółki, a także nie został uiszczony wpis sądowy od skargi. Pismem z dnia [...] sierpnia 2016r. (e-mail) organ odpowiedział stronie skarżącej, że Gmina nie posiada zbiorników wodnych, które mogłaby przystosować do wakeparku. W odpowiedzi na skargę Burmistrz podniósł, że pismo z dnia [...] czerwca 2016r. nie stanowiło wniosku o udostępnienie informacji publicznej, a jedynie petycję, której termin rozpatrzenia wynosi 3 miesiące. Wobec powyższego organ wniósł o odrzucenie skargi. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 18 sierpnia 2016 r. Agencja "W" Spółka z o.o. została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł – stosownie do treści § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Kolejnym zarządzeniem z tego dnia strona skarżąca została również wezwana do uzupełnienia wskazanych wyżej braków formalnych skargi poprzez złożenie skargi własnoręcznie podpisanej oraz złożenie dokumentu, z którego wynikałoby umocowanie osoby która podpisała skargę, do reprezentowania strony skarżącej – w szczególności aktualnego na dzień wniesienia skargi odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego dotyczącego skarżącej Spółki. Odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego oraz wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi zostały doręczone osobie upoważnionej do odbioru korespondencji w imieniu skarżącej Spółki dnia 1 września 2016 r. (k. 15 akt sądowych) i pozostały bez odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Postępowanie sądowoadministracyjne może toczyć się wyłącznie na podstawie skutecznie wniesionej skargi. Stosownie do treści art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. – określanej dalej jako "p.p.s.a." sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W myśl art. 212 § 1 p.p.s.a. opłatą sądową jest wpis sądowy od skargi. W sytuacji gdy skarga nie zawiera wpisu sądowego, strona wnosząca skargę powinna na wezwanie sądu w terminie siedmiu dni uiścić wskazaną przez sąd kwotę. Zaniedbanie tegoż obowiązku skutkuje obligatoryjnym odrzuceniem skargi, o czym stanowi art. 220 § 3 p.p.s.a. Z kolei zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna zawierać elementy wymienione w tym przepisie (m.in. wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy, określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego), jednak przede wszystkim powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Wymagania te zostały określone w art. 46 p.p.s.a. Jednym z tych wymogów jest podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). Natomiast w myśl art. 28 § 1 p.p.s.a. osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Stosownie do treści art. 29 p.p.s.a. przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Brak któregoś ze wspomnianych elementów stanowi brak formalny skargi. Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku skargi nieuzupełnienie w powyższym terminie braków formalnych skutkuje jej odrzuceniem, co wynika z treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu oraz wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi zostały prawidłowo i skutecznie doręczone stronie skarżącej dnia 1 września 2016 r. Siedmiodniowy termin do wykonania zarządzeń rozpoczął zatem swój bieg od następnego dnia, tj. 2 września 2016 r. i upłynął bezskutecznie z dniem 8 września 2016r. Z dokonanych przez Sąd ustaleń wynika, że w wyznaczonym terminie dokument, z którego wynikałoby umocowanie do reprezentowania strony skarżącej nie został złożony, skarga nie została własnoręcznie podpisana przez osobę legitymującą się takim umocowaniem, wpis sądowy w wysokości wskazanej w zarządzeniu nie został uiszczony, w terminie tym nie został również złożony wniosek o przyznanie prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych. Wobec powyższych okoliczności, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. oraz art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzeczono jak na wstępie.