II SAB/Go 99/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Staniszewska po rozpoznaniu w dniu 20 lutego 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.B. na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy w przedmiocie wszczęcia postępowania dyscyplinarnego postanawia: odrzucić skargę. Dnia 1 października 2018 r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skarga M. B. na Burmistrza Miasta i Gminy w przedmiocie naruszenia prawa. W skardze skarżący podniósł, że w dniu [...] grudnia 2014 r. złożył wniosek do Burmistrza Miasta i Gminy i do dnia złożenia skargi nie otrzymał odpowiedzi na ww. wniosek. Jednocześnie skarżący wniósł o ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Postanowieniem z dnia 9 listopada 2018 r. referendarz sądowy przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym, obejmującym ustanowienie adwokata. Pismem z dnia [...] grudnia 2018 r. wezwano pełnomocnika skarżącego adw. M. T. do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez dokładne określenie naruszenia prawa bądź interesu prawnego, które nastąpiło wskutek bezczynności organu, pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na wezwanie pełnomocnik skarżącego pismem z dnia [...] grudnia 2018 r. podkreślił, że organ przekroczył ustawowe terminy na załatwienie sprawy, gdyż od dnia złożenia wniosku z dnia [...] grudnia 2014 r. do dnia wniesienia skargi nie otrzymał skarżący odpowiedzi i jego wniosek nie został rozpoznany. Precyzując skargę pełnomocnik skarżącego stwierdził, że wniosek z dnia [...] grudnia 2014 r. dotyczył wszczęcia postępowań dyscyplinarnych wobec pracowników Urzędu Miasta i Gminy, którzy dopuścili się rażących uchybień, niedopełnienia obowiązków służbowych, świadomego działania niezgodnego z prawem. W aktach administracyjnych sprawy znajduje się pismo Burmistrz Miasta i Gminy z dnia [...] stycznia 2015 r., w którym to organ przedstawił stan spraw wymienionych we wniosku skarżącego i nie znalazł podstaw do wszczęcia postępowania dyscyplinarnego wobec pracowników Urzędu Miasta i Gminy , gdyż wykonują oni swoje obowiązki należycie i ze starannością, skarżący jest prawidłowo powiadamiany o toczących się postępowaniach, a zarzuty zawarte w skardze uznał za bezzasadne. Odpowiadając na wezwanie Sądu z dnia 9 października 2018 r. w sprawie udzielenia odpowiedzi na skargę, organ uznał skargę za bezzasadną. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Badanie merytoryczne sprawy należało poprzedzić analizą, czy jej rozpoznanie należy do właściwości sądu administracyjnego. Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.), dalej w skrócie p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W myśl art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 oraz z 2018 r. poz. 149 i 650), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r. poz. 800, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2018 r. poz. 508, 650, 723, 1000 i 1039), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1–4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1–3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Ponadto Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (§ 2a). Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (§ 3). Powyższe wyliczenie stanowi katalog zamknięty. Zaskarżenie przez stronę skarżącą aktu lub czynności niewymienionych w powyższym katalogu oznacza, iż sprawa nie jest objęta właściwością sądu administracyjnego, a tym samym zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. skarga podlega odrzuceniu. W analizowanej sprawie konieczne było dokonanie prawnej kwalifikacji skargi wniesionej przez skarżącego. Należy podkreślić, że skarżący w piśmie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego wniesionym w dniu [...] września 2018 r. skarżył się na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy w kwestii rozpoznania jego wniosku z dnia [...] grudnia 2014 r., którym to wniósł o wszczęcie postępowań dyscyplinarnych wobec pracowników Urzędu Miasta i Gminy. W ocenie Sądu ww. pismo skarżącego stanowi w istocie skargę, o której mowa w art. 227 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 ze zm. – dalej jako k.p.a.). Zgodnie z przywołanym przepisem "przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw". W orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalony jest pogląd, iż w sprawach dotyczących postępowania skargowego nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego (zob. np. post. NSA: z dnia 25 lutego 2009 r. II OSK 241/09, z dnia 20 listopada 2013 r. II OSK 2783/13, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych - www.orzeczenia.nsa.gov.pl ). Sąd administracyjny nie jest właściwy ani do rozpoznawania skarg w rozumieniu Działu VIII k.p.a., ani także do oceny prawidłowości prowadzonego postępowania w trybie przepisów działu VIII k.p.a. Sąd kontroluje bowiem działalność administracji publicznej w zakresie określonym w ustawie - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a wnioski, o których mowa w Dziale VIII k.p.a. nie zostały wymienione w art. 3 § 2 tej ustawy. Oczywistym jest, że informacja o załatwieniu (wyjaśnienie) złożonego przez stronę pisma (skargi) nie jest żadnym z aktów wymienionych w przywołanym wcześniej art. 3 § 2 pkt 1-9 p.p.s.a. Nie odnosi się bowiem do praw i obowiązków strony, w taki sposób, że może kształtować jej sytuację prawną. Wobec powyższych ustaleń należało uznać, że niniejsza sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego i w tym stanie rzeczy, Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., przy czym zgodnie z art. 58 § 3 p.p.s.a. uczynił to na posiedzeniu niejawnym.