II SO/Go 1/10

PostanowienieWSA w Gorzowie Wielkopolskim2010-02-17

Skład orzekający: Maria Bohdanowicz, Joanna Brzezińska, Michał Ruszyński

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wyłączenie sędziów od rozpoznania sprawy jest zasadny, jeśli strona nie uprawdopodobniła istnienia konkretnych okoliczności budzących wątpliwości co do ich bezstronności, a jedynie formułuje gołosłowne twierdzenia?
Ratio decidendi
Wniosek o wyłączenie sędziów jest niezasadny, gdy strona nie uprawdopodobniła istnienia konkretnych okoliczności budzących wątpliwości co do ich bezstronności, a jedynie formułuje gołosłowne twierdzenia, takie jak zarzut działania na zlecenie mafii przestępczej. Instytucja wyłączenia sędziego ma na celu zapewnienie obiektywizmu sądu i nie może być wykorzystywana do eliminowania sędziów na podstawie subiektywnych odczuć strony.
Stan faktyczny
J.C. złożył skargę na bezczynność Rady Miejskiej w przedmiocie przekazania pisma Wojewodzie. Następnie J.C. złożył wniosek o wyłączenie wszystkich sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, kwestionując ich bezstronność. Naczelny Sąd Administracyjny wyznaczył Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim do rozpoznania wniosku o wyłączenie sędziów. Sąd w Gorzowie Wielkopolskim rozpoznał wniosek.
Rozstrzygnięcie
Oddalono wniosek o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 17 lutego 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędziowie Sędzia WSA Maria Bohdanowicz (spr.) Sędzia WSA Joanna Brzezińska Sędzia WSA Michał Ruszyński po rozpoznaniu w dniu 17 lutego 2010 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku J.C. o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie w sprawie ze skargi J.C. na bezczynność Rady Miejskiej w przedmiocie przekazania pisma Wojewodzie sygn. akt II SAB/Sz 172/09 postanawia: oddalić wniosek J.C. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na bezczynność Rady Miejskiej w przedmiocie przekazania Wojewodzie pisma skarżącego z dnia [...] września 2009 r., zawierającego wniosek o uchylenie uchwały Rady Miejskiej z dnia [...] września 2009 r. Sprawa została zarejestrowana w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Szczecinie pod sygnaturą II SAB/Sz 172/09. Pismem z dnia [...] grudnia 2009 roku J.C. wniósł o wyłączenie od rozpoznania powyższej sprawy wszystkich sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, kwestionując ich bezstronność. Wobec powyższego wniosku, zgodnie z art. 22 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 ze zm.), dalej w skrócie p.p.s.a., wszyscy sędziowie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie złożyli wyjaśnienia w przedmiocie wniosku, powołując się na przepis art. 19 p.p.s.a. Postanowieniem z dnia 29 stycznia 2010 r., sygn. akt l ÓW 11/10, Naczelny Sąd Administracyjny wyznaczył do rozpoznania powyższego wniosku skarżącego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje Wniosek J.C. o wyłącznie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie od rozpoznawania sprawy II SAB/Sz 172/09 okazał się niezasadny. Zgodnie z art. 19 p.p.s.a., niezależnie od przyczyn wyłączenia sędziego wymienionych w art. 18 tej ustawy, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. W myśl art. 20 § 1 p.p.s.a. strona wnosząca o wyłączenie sędziego powinna uprawdopodobnić przyczyny wyłączenia. W postanowieniu z dnia 22 lutego 2008 r. (sygn. akt II FZ 60/08, ONSAiWSA 2008/6 póz. 97) Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, iż celem instytucji wyłączenia sędziego (sędziów) na zasadzie art. 19 p.p.s.a. jest zapewnienie obiektywizmu sądu, nie może być ona traktowana jako możliwość eliminowania z postępowania sędziów, których strona uznaje za nieodpowiadających subiektywnemu pojmowaniu jej interesów. Wprawdzie stosownie do art. 19 p.p.s.a. wystarczające jest, jeżeli wniosek jedynie uprawdopodabnia istnienie przyczyn budzących wątpliwości co do bezstronności i obiektywizmu sędziego, którego wyłączenia strona się domaga, niemniej jednak przyczyny te należy wywieść z konkretnych faktów i okoliczności. W postanowieniu z dnia 19 lutego 2009 r. (sygn. akt l OZ 100/09, LEX nr 518262) Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, iż podstawą wyłączenia sędziego nie mogą być jedynie gołosłowne twierdzenia i subiektywne przekonanie skarżącej, że dany sędzia dyskryminuje stronę wobec organu administracyjnego, nadużywa władzy sądowej i działa w zmowie z organem administracji. Konieczne jest wskazanie konkretnych okoliczności, czy to wymienionych enumeratywnie w art. 18 p.p.s.a., czy też innych, z których wynika, że istnieją wątpliwości co do bezstronności tego sędziego zgodnie z treścią art. 19 ppsa. W ocenie Sądu w rozpoznawanej sprawie nie zachodzą okoliczności mogące stanowić podstawę do wyłączenia sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie od orzekania w sprawie II SAB/Sz 172/09. Argumentacja przedstawiona we wniosku ograniczyła się jedynie do wskazania, że "sędziowie działają na zlecenie mafii przestępczej". Wnioskodawca nie uprawdopodobnił, aby zachodziły jakiekolwiek okoliczności wzbudzające wątpliwości, co do bezstronności któregokolwiek z sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie. W szczególności za takie uprawdopodobnienie nie może być uznane cytowane wyżej stwierdzenie skarżącego na temat sędziów tego Sądu. Fakt, iż strona nie akceptuje rozstrzygnięć procesowych sądu czy zarządzeń wydawanych w toku postępowania, nie może stanowić podstawy do wyłączenia sędziego. Przeświadczenie strony co do tego, że sędzia prowadzi proces wadliwie, zwłaszcza nieobiektywnie czy też stronniczo, nie jest przesłanką żądania jego wyłączenia. Strona może bowiem zwalczać nieprawidłowe jej zdaniem orzeczenie wydane przez Sąd pierwszej instancji wykorzystując przysługujące jej środki odwoławcze (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 sierpnia 2009 r., II OZ 648/09, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, www.nsa.Qov.pl). Mając powyższe okoliczności na uwadze, wniosek należało uznać za niezasadny i pozbawiony podstaw, w związku z czym na podstawie art. 19 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło