II SO/Go 10/07

POSTANOWIENlE Dnia 6 marca 2008 r. Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. - Jarosław Piątek po rozpoznaniu w dniu 6 marca 2008 r. w Gorzowie Wlkp. na posiedzeniu niejawnym wniosku [...] o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata w sprawie odmowy wymeldowania orzeczonego na podstawie decyzji Burmistrza T. z dnia [...] r. nr [...] postanawia: ustanowić adwokata. 5 grudnia 2007 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. wpłynął wniosek P.P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika (adwokata), 27 lutego 2008 r. do Sądu wpłynął wniosek o przyznanie prawa pomocy złożony na urzędowym formularzu PPF. W uzasadnieniu wniosku P.P. podał, że nie posiada dochodu, oszczędności ani majątku. Wniosek okazał się uzasadniony. W rozpoznawanej sprawie wniosek o przyznanie prawa pomocy został złożony przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej zwanej p.p.s.a.), prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. W myśl art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowym przysługuje osobie fizycznej wówczas, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje między innymi ustanowienie adwokata, radcy prawnego (art. 245 § 3 p.p.s.a.). Należy podkreślić, że co do zasady, prawo pomocy obejmuje osoby nie osiągające żadnych dochodów lub osiągające dochód wybitnie niski, który nie pozwala na uiszczenie kosztów, nawet przy poczynionych oszczędnościach w wydatkach koniecznych. Tak więc przepisy o prawie pomocy mają zastosowanie wyłącznie do osób, które mimo największych starań nie mogą poczynić oszczędności i ponieść kosztów postępowania sądowego. W świetle faktów podanych przez P. P. nie może budzić najmniejszych wątpliwości teza, iż znajduje się on w trudnej sytuacji materialnej. Wnioskodawca nie posiada bowiem dochodu, oszczędności czy majątku. Wnioskodawca w grudniu 2007 r. opuścił Zakład Karny w G. Jednocześnie w sprawie nie występują przesłanki pozwalające podważyć wiarygodność złożonego przez niego oświadczenia. Z tych względów należało uznać, iż P.P. wykazał, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Z uwagi na powyższe orzeczono jak w sentencji postanowienia.