II SO/Go 11/15

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. – Jarosław Piątek po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2015 r. w Gorzowie Wlkp. na posiedzeniu niejawnym wniosku G.K. o przyznanie wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu w sprawie S.W. w związku z decyzją Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu wypłaconych zaliczek alimentacyjnych p o s t a n a w i a : przyznać adwokatowi G.K. ze Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim), wynagrodzenie w kwocie 240 zł (dwieście czterdzieści) złotych – powiększone o należny podatek od towarów i usług – z tytułu pomocy prawnej udzielonej wnioskodawcy tj. za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. postanowieniem z dnia 14 października 2015 r. zwolnił S.W. od ponoszenia kosztów sadowych oraz ustanowił adwokata. Dnia 29 grudnia 2015 r. wpłynęło do tut. Sądu pismo pełnomocnika wnioskodawcy adwokata G.K. o braku podstaw do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] uchylającą decyzję Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu wypłaconych zaliczek alimentacyjnych oraz na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2015 r. w przedmiocie zwrotu odwołania na pismo komornika sądowego z dnia [...] lipca 2015 r. Do pisma została dołączona opinia o braku podstaw do wniesienia skargi, która została przekazana wnioskodawcy. Nadto pełnomocnik oświadczył, że wynagrodzenie nie zostało przez S.W. w żadnej części uiszczone. Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej p.p.s.a.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia z dnia 22 grudnia 2004 r., OZ 720/04, (ONSAiWSA 2005/5/93) stwierdził, że pełnomocnik ustanowiony w ramach przyznanego stronie prawa pomocy otrzymuje wynagrodzenie, o którym mowa w art. 250 p.p.s.a., w związku z faktycznym udzieleniem pomocy prawnej. Pomoc prawna może polegać na udzielaniu porad prawnych i sporządzaniu opinii prawnych, skargi do sądu lub też jak w niniejszym postępowaniu opinii, gdzie pełnomocnik przedstawił przesłanki świadczące o braku zasadności złożenia skargi do sądu administracyjnego. Należy zauważyć, że rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu (t.j. Dz. U. z 2013, poz. 461 ze zm.) wśród czynności w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji nie wymienia sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi. Jednakże mając na uwadze faktyczne udzielenie pomocy prawnej przez pełnomocnika ustanowionego z urzędu oraz fakt, że działania pełnomocnika nie stanowi nadużycia prawa (por. postanowienie NSA z 18 marca 2015 r., I OZ 236/15, www.orzeczenia.nsa.gov.pl), uznano, iż przysługuje mu wynagrodzenie na podstawie zastosowanego per analogiam § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c cyt. rozporządzenia w wysokości 240 zł powiększone o należny podatek VAT. Z tych względów na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. w zw. z art. 250 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.