II SO/Go 12/16

Dnia 27 października 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz po rozpoznaniu w dniu 27 października 2016 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku S.S. o wstrzymanie wykonania decyzji określającej środowiskowe uwarunkowania zgody na realizacje przedsięwzięcia wydanej przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze z dnia [...] roku nr [...] p o s t a n a w i a : odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. S.S. wniosła do tut. Sądu wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji określającej środowiskowe uwarunkowania zgody na realizacje przedsięwzięcia wydanej przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze z dnia [...] lipca 2016 roku nr [...] wskazując, że wykonanie tej decyzji powodować biedzie niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jest bowiem elementem złożonego procesu inwestycyjnego, i to w oparciu o jej postanowienia wydana zostanie decyzja o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie stacji paliw wraz z infrastrukturą techniczną i zagospodarowaniem terenu oraz przebudowie i rozbudowie, wraz ze zmianą sposobu użytkowania istniejącego budynku mieszkalnego jednorodzinnego na budynek obsługi stacji paliw na działce nr ewid. [...], a także przebudowie istniejącego zjazdu z pasa drogowego ul. [...] i budowie zjazdu z działki nr [...] poprzez dz. Nr [...] stanowiące pas drogowy ul. [...] na działkę nr [...]. Podkreśliła, że przez działki po drugiej stronie ul. [...] biegnie obszar chroniony ujęcia wody dla miasta i nie powinny być tam wprowadzane żadne ścieki, które mogą powstać w przypadku nieprawidłowego zamontowania zbiorników paliwa lub powstania awarii. Nie powinny być tam również lokalizowane składowiska odpadów komunalnych, a także odpadów niebezpiecznych i inne niż niebezpieczne. Wskazała na lokalizację w niedalekiej odległości niestabilnej skarpy "R", będącego zbiornikiem naturalnym polodowcowym i objętym szczególną ochroną. W okolicy znajduje się także Dom [...], który spełnia szczególną funkcje społeczną. Posadowienie w sąsiedztwie stacji paliw skutkować może zakłóceniem ciszy nocnej. Lokaliizacja spornej inwestycji nie jest również pożądana w tym miejscu z uwagi na bliskie sąsiedztwo przedszkola, szkoły podstawowej i gimnazjalnej, a także sąsiedztwo zabudowy jednorodzinnej, tzw. "S" oraz ogródków działkowych. Podkreśliła m.in. zagrożenie mieszkańców spalinami i oparami benzyny. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek okazał się niezasadny. Stosownie do art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) – dalej "p.p.s.a.", wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. O wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji lub postanowienia, w całości lub w części, może postanowić organ, który wydał decyzję lub postanowienie, działając z urzędu lub na wniosek strony skarżącej, chyba że zachodzą przesłanki, od których w postępowaniu administracyjnym uzależnione jest nadanie decyzji lub postanowieniu rygoru natychmiastowej wykonalności albo, gdy ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (art. 61 § 2 p.p.s.a.). W myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. również sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części tego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Trzeba przy tym zaznaczyć, że wstrzymaniu podlegają jedynie te akty administracyjne, które nadają się do wykonania. Przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. znajduje zatem co do zasady zastosowanie tylko w odniesieniu do tych decyzji, które nakładają określony obowiązek na oznaczony podmiot. Wykonanie aktu administracyjnego należy z kolei rozumieć jako doprowadzenie w sposób dobrowolny lub w trybie egzekucji do pewnego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Należy przy tym zauważyć, że omawiany wniosek skarżącej dotyczy wstrzymania wykonania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla określonego przedsięwzięcia. Istota i treść takiej decyzji polega wyłącznie na wskazaniu pewnych wymogów dotyczących ochrony środowiska, jakie powinny być wzięte pod uwagę przy wydawaniu rozstrzygnięć bezpośrednio związanych z realizacją konkretnej inwestycji/przedsięwzięcia. Zgodnie bowiem z art. 72 ust. 1 pkt 1 i 3 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r. poz. 353) wydanie wspomnianej decyzji następuje – co do zasady - przed uzyskaniem decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz przed uzyskaniem decyzji o pozwoleniu na budowę, czy też decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej. Podkreślić przy tym należy, że dopiero ten ostatni akt, a więc pozwolenie na budowę, a nie decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia, kreuje po stronie inwestora prawo do realizacji inwestycji. Bez znaczenia pozostaje w tej mierze fakt, że zaskarżona decyzja stanowi element szerszego procesu inwestycyjnego. Samodzielnie decyzja ta nie uprawnia do pojęcia określonych działań faktycznych polegających na rozpoczęciu budowy. W konsekwencji należy więc uznać, że zaskarżona decyzja i decyzja ją poprzedzająca nie nadają się do wykonania i zaskarżona decyzja jako taka nie podlega wstrzymaniu. Na marginesie jedynie stwierdzić należy, że opisane we wniosku przez skarżącą okoliczności nie pozostają w bezpośrednim związku z wykonaniem czy też wykorzystaniem skarżonej decyzji administracyjnej. Odnoszą się juz bowiem w istocie do etapu projektowania i realizacji inwestycji, tymczasem decyzja środowiskowa, stanowić ma jedynie jeden z etapów, na których właściwe organy decydują o granicach w jakich inwestor może poruszać się projektując i realizując określoną inwestycję. Wskazane przez skarżącą zagrożenia nie są bezpośrednio związane z kwestionowaną decyzją, lecz już z potencjalnym przyszłym wynikiem, całego – jak skarżąca sama zauważyła – złożonego procesu inwestycyjnego. Dlatego też złożony w niniejszej wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie. W tej sytuacji Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a.