II SO/Go 21/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosław Trzecki Sędziowie Sędzia WSA Joanna Brzezińska Sędzia WSA Marek Szumilas (spr.) Protokolant sekr. sąd. Stanisława Maciejewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 stycznia 2011 r. sprawy z wniosku Prokuratora Rejonowego o wymierzenie grzywny organowi – Radzie Miejskiej postanawia: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne. Prokurator Rejonowy złożył wniosek o wymierzenie grzywny Radzie Miejskiej na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, póz. 1270, z późn. zm.) -nazywaną dalej ppsa. W uzasadnieniu strona skarżąca podała, iż wniosek został złożony w związku z nieprzekazaniem wraz z aktami administracyjnymi sprawy do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. w terminie trzydziestu dni od jej otrzymania. Podczas rozprawy w dniu 16 lutego 2007 roku Prokurator cofnął wniosek o wymierzenie grzywny Radzie Miejskiej. Zgodnie z przepisem art. 60 ppsa skarżący może cofnąć skargę. Takie cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Zgodnie z dyspozycją zawartą w przepisie art. 161 § 1 pkt 1 ppsa, Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Przepis ten stosuje się również w odniesieniu do wniosków składanych do sądów administracyjnych jako pism wszczynających postępowanie sądowoadministracyjrie. Jak bowiem wynika z art. 64 § 3 ppsa do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Zatem zawarte w tym przepisie odesłanie do przepisów o skardze, powoduje dopuszczalność cofnięcia wniosku przez Prokuratora o wymierzenie grzywny organowi. Powołany wyżej przepis art. 60 ppsa statuuje zasadę dyspozycyjności, która przejawia się przez przyznanie stronom postępowania sądowego uprawnienia do rozporządzania przedmiotem tego postępowania oraz rozporządzania uprawnieniami procesowymi. Składając oświadczenie o cofnięciu skargi, skarżący daje wyraz temu, że rezygnuje z realizacji prawa do sądu, którego treścią jest poddanie sądowej kontroli aktu administracyjnego, czynności lub bezczynności organu administracji publicznej ( tak też: Romańska Marta, Knysiak-Molczyk Hanna, Woś Tadeusz (redakcja) (w:) Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2007 Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis s. 872 ). Sąd przeto jest związany żądaniem strony, jeśli stwierdzi jego dopuszczalność. Zatem jeżeli cofnięcie skargi nie zmierza do obejścia prawa lub nie spowoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W rezultacie cofnięcia przez Prokuratora złożonego wniosku o wymierzenie grzywny, postępowanie sądowoadministracyjne stało się bezprzedmiotowe, w wyniku czego przestała istnieć sprawa sądowoadministracyjna. W ocenie Sądu w rozpatrywanej sprawie nie zaistniały ustawowe przesłanki wyłączające skuteczność oświadczenia Prokuratora o cofnięciu skargi. Niezależnie od tego stwierdzić należy, że Rada Miejska, wprawdzie z opóźnieniem, lecz wywiązała się z obowiązku przesłania skargi na Uchwałę tej Rady z dnia [...] września 2009 roku nr XXXIX/260/09 w sprawie odpłatności za świadczenia wykraczające (...) i skargę tę złożyła w dniu 4 stycznia 2011 toku w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gorzowie Wlkp. wraz z pismem zawierającym odpowiedź na wniosek Prokuratora o wymierzenie grzywny. W istniejącym stanie rzeczy, Sąd z powołaniem się na przepis art. 60 i art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 64 § 3 ppsa postanowił umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne.