II SO/Go 8/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz po rozpoznaniu w dniu 5 listopada 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku P.R. o wymierzenie grzywny Diecezji z powodu nieprzekazania skargi do Sądu postanawia: oddalić wniosek. Pismem z dnia [...] czerwca 2021 r. P.R. złożył drogą elektroniczną (ePUAP) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. wniosek o wymierzenie grzywny Diecezji w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), dalej jako p.p.s.a., z powodu nieprzekazania skargi z dnia [...] maja 2021 r. na bezczynność organu w sprawie dotyczącej udostępnienia informacji publicznej. We wniosku wskazano, że w dniu 5 maja 2021 r. skarga została skierowana do organu (załączono kserokopię skargi). Mimo tego, na dzień złożenia niniejszego wniosku, organ nie dopełnił obowiązku przekazania skargi do sądu administracyjnego. W odpowiedzi na wniosek z dnia [...] sierpnia 2021 r. – Dyrektor Diecezji wskazał, że Diecezja jest kościelną osobą prawną, której jedynym organem jest biskup diecezjalny. Wobec powyższego nie jest organem administracji publicznej i nie podlega przepisom z zakresu postępowania administracyjnego. W dniu 1 września 2021 r. do tut. Sądu wpłynęła skarga na bezczynność i została zarejestrowana pod sygn. akt II SAB/Go 175/21. Skarga ta postanowieniem sądu z dnia 5 listopada 2021 r. została odrzucona z powodu nieuzupełnienia braków formalnych i wpisu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325; dalej p.p.s.a.) skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Stosownie do art. 54 § 2 p.p.s.a. organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Przepis art. 55 § 1 p.p.s.a. stanowi natomiast, że w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Grzywna, o której mowa w art. 55 § 1 p.p.s.a., ma charakter mieszany: dyscyplinująco – restrykcyjny. Dlatego sąd administracyjny - rozważając zasadność grzywny i miarkując jej wysokość - może brać pod uwagę takie okoliczności jak m.in.: charakter, pozycję i sytuację organu administracji, przykład jaki postępowanie tego organu daje innym, wagę uchybienia w świetle standardów państwa prawnego, potrzebę kształtowania autorytetu wymiaru sprawiedliwości w optyce organów, a wreszcie i to, czy wnioskujący o wymierzenie grzywny będzie mógł mieć obiektywne poczucie, że wymierzona grzywna i związana z nią dolegliwość dla organu jest proporcjonalna do negatywnych konsekwencji, jakie wnioskującemu o wymierzenie grzywny przyniosło niedopełnienie przez organ dyspozycji art. 54 § 2 p.p.s.a. Podstawową i konieczną przesłanką uwzględnienia wniosku jest jednak to, czy dotyczy on organu, którego obowiązkiem było przekazanie sądowi skargi w trybie art. 54 § 2 p.p.s.a. Z treści wniosku wynika, że P.R. domaga się wymierzenia grzywny Diecezji. Zgodnie jednak z art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej (teks jedn. Dz.U. z 2019 r., poz. 1347) osobą prawną Kościoła jest, między innymi diecezja, zaś zgodnie z art. 7 ust. 3 pkt 3 tej ustawy organem tej osoby prawnej jest biskup diecezjalny lub administrator diecezji. Organy te nie są organami administracji publicznej, ale na gruncie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jedn. Dz. U. z 2020 r. poz. 2176), w szczególności jej art. 4 ust. 1 pkt 5, w określonych stanach faktycznych, mogą być uznawane za podmioty wykonujące zadania publiczne obowiązane do udzielenia informacji publicznej (art. 3 ust.1 pkt 1 i ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej; por. wyrok NSA z dnia 4 grudnia 2020 r., I OSK 125/19, CBOSA). Kwestia tego czy organy te w niniejszej sprawie stanowią takie podmioty nie podlega badaniu, gdyż leży to poza jej zakresem. Niewątpliwe jednak to nie osoba prawna czyli diecezja, lecz jej organ (biskup diecezjalny albo administrator diecezji) jest podmiotem odpowiedzialnym za przekazanie skargi w trybie art. 54 § 2 p.p.s.a. Ze względów na brak podstaw prawnych do wymierzenia grzywny diecezji, na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a., należało orzec jak na wstępie postanowienia.