II SO/Go 9/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Szumilas po rozpoznaniu w dniu 29 sierpnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku B.M. – S. o wymierzenie grzywny na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) Dyrektorowi Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa postanawia: odrzucić wniosek. Pismem z dnia [...] maja 2013 r. (data wpływu do Sądu: 16 maja 2013 r.) B.M. – S. wniósł wniosek o wymierzenie grzywny na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270) Dyrektorowi Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa za niedopełnienie obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 w/w ustawy poprzez nieprzekazanie akt sprawy sygn. akt II SA/Go 333/13. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 22 maja 2013 r. wezwano skarżącego B.M. – S. do uiszczenia, w terminie 2 miesięcy od dnia otrzymania wezwania, wpisu sądowego od wniesionego wniosku w kwocie 100 złotych. Wezwanie Sądu zawierało jednocześnie pouczenie, iż nieuiszczenie wpisu sądowego od wniosku, w wyznaczonym 2- miesięcznym terminie, skutkować będzie jego odrzuceniem. Przesyłkę poleconą zawierającą powyższe wezwanie doręczono za pośrednictwem poczty w dniu 1 czerwca 2013 r. wskazanemu pełnomocnikowi do doręczeń D.G.. Termin do uiszczenia wpisu sądowego upłynął dla strony wraz z dniem 1 sierpnia 2013 r. Pomimo upływu tego terminu strona nie uiściła wpisu sądowego od wniesionej skargi (notatka służbowa z dnia 20 czerwca 2013 r.). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 230 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 - dalej p.p.s.a.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały (§ 1). Pismami, o których mowa w § 1 są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Z powyższego wynika, że opłacenie skargi w terminie i w kwocie wskazanej przez Sąd stanowi istotny jej element, którego brak uniemożliwia nadanie jej dalszego biegu. Zgodnie natomiast z art. 64 § 3 p.p.s.a. do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli nie stanowi inaczej. Stosownie do treści art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania - a w tym przypadku odpowiednio wniosek - od których mimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlegają odrzuceniu przez Sąd. W przypadku, gdy strona nie uiści opłaty sądowej wnosząc pismo, przewodniczący wzywa ją o uiszczenie w wyznaczonym terminie należnej opłaty, z tym, że gdy strona ma miejsce zamieszkania za granicą, a nie ma przedstawiciela (pełnomocnika) w kraju, wzywając o uiszczenie należnej opłaty sądowej wyznacza się termin nie krótszy niż dwa miesiące (art. 220 § 1 i 2 p.p.s.a.). Sąd zarządzeniem z dnia 22 maja 2013 r. wezwał B.M. – S. do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł, w terminie 2 miesięcy, pod rygorem odrzucenia wniosku. Jak wynika z adnotacji na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki zawierającej to wezwanie, została ona doręczona w dniu 1 czerwca 2013 r. Wobec skutecznego doręczenia wezwania Sądu, termin uiszczenia wpisu dla strony skarżącej upłynął z dniem 1 sierpnia 2013 r. Z ustaleń Sądu jednoznacznie wynika, iż strona skarżąca, pomimo prawidłowego doręczenia jej wezwania i pouczenia zarówno o skutkach prawnych uchybienia terminu do uiszczenia wpisu sądowego oraz możliwości zwrócenia się z wnioskiem o zwolnienie z kosztów postępowania, w ustawowo określonym terminie 2 miesięcy, nie dopełniła żadnej z tych czynności, w tym właśnie nie uiściła wpisu sądowego od wniesionego wniosku (notatka służbowa z dnia 20 sierpnia 2013 r.). W związku z powyższym, skoro strona skarżąca będąc prawidłowo wezwaną, nie uiściła wpisu od wniosku o wymierzenie grzywny, należało go odrzucić, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a. W tym stanie sprawy orzeczono jak w sentencji postanowienia.