I SA/Ke 1/09

Dnia 2 lutego 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Danuta Kuchta po rozpoznaniu w dniu 2 lutego 2009 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku I.Ł. w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w K. z dnia [...]. znak: [...] zaskarżonej odwołaniem w sprawie ze skargi I. Ł. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] roku znak: [...] w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej członka zarządu spółki za zaległości podatkowe postanawia: wstrzymać wykonanie decyzji Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w K. z dnia [...]. znak: [...] Decyzją z dnia [...]. znak: [...].Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego w K. orzekł o odpowiedzialności podatkowej I. Ł. jako członka zarządu za zaległości podatkowe spółki "T.". Od powyższego orzeczenia I. Ł. złożyła w dniu 31 stycznia 2008r. za pośrednictwem faxu odwołanie. Decyzją z dnia [...].. Dyrektor Izby Skarbowej w K. po rozpatrzeniu w/w odwołania utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Skargę na takie rozstrzygnięcie organu odwoławczego I. Ł. wywiodła pismem z dnia 3 grudnia 2008r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach i wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji organu I instancji zaskarżonej odwołaniem. Podniosła, że wniosek ten jest uzasadniony, gdyż w jej obecnej sytuacji majątkowej egzekucja jest możliwa jedynie z jej miesięcznych dochodów z tytułu wynagrodzenia za świadczoną pracę. Taka sytuacja spowoduje, że skarżąca zmuszona będzie z tej pracy zrezygnować, gdyż koszty dojazdów do pracy (60km), koszty utrzymania oraz wyjazdów służbowych (wstępnie finansowanych przez skarżącą, pracodawca je zwraca) są na tyle wysokie, iż przyznane minimum socjalne nie wystarczy na ich pokrycie. Ponadto skarżąca podnosi, iż orzeczona spłata zadłużenia jest na tyle wysoka, że nie jest możliwe, aby przy obecnej wysokości wynagrodzeniu skarżąca dokonała kiedykolwiek jej spłaty. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zasadą jest, iż wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, o czym stanowi przepis art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (DZ. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako ustawa p.p.s.a. Jednakże w określonych okolicznościach w razie wniesienia skargi na decyzję lub postanowienie organ, który wydał decyzję lub postanowienie może wstrzymać z urzędu lub na wniosek skarżącego ich wykonanie w całości lub części ( art. 61 § 2 ustawy p.p.s.a.). Po przekazaniu akt sprawy sądowi, sąd ten jest władny wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania powyższego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków ( art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a.). Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy ( art. 61 § 3 zd. ost. ustawy p.p.s.a.). Oznacza to, że artykuł art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a. rozszerza możliwość udzielenia ochrony tymczasowej skarżącemu w stosunku do aktów wydanych zarówno w drugiej, jak i pierwszej instancji, a także tych, co do których toczy się postępowanie w trybie nadzwyczajnym (B. Dauter i inni, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz., Zakamycze 2005., str.169). W związku z powyższym dopuszczalny jest wniosek skarżącej o wstrzymanie wykonania aktu wydanego przez Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w K. jako organu I instancji. Zauważyć w tym miejscu należy, iż z przepisu cyt. wyżej art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a. wstrzymanie wykonania decyzji jest odstępstwem od zasady, a przesłanką uzasadniającą wstrzymanie wykonania decyzji jest niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku, iż zachodzą okoliczności mogące uzasadniać zaistnienie tych przesłanek. Należy nadto zauważyć, iż jak wynika z brzmienia przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. ustawodawca co prawda nie nałożył na stronę skarżącą obowiązku wykazania, iż zachodzą przewidziane nim przesłanki wstrzymania zaskarżonego aktu, to jednakże uprawdopodobnienie przez stronę skarżącą podstaw złożonego wniosku powinno być rozpatrywane w kategoriach podejmowania działań we własnym procesowym interesie. Dokonując oceny złożonego przez I. Ł. wniosku, Sąd doszedł do przekonania, że w niniejszej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji zasługuje na uwzględnienie. Biorąc pod rozwagę zarówno okoliczności wskazane we wniosku, jak i te niepowołane, a badane przez Sąd z urzędu, należało przyjąć, iż niewstrzymanie wykonania decyzji Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w K. może zrodzić niebezpieczeństwo spowodowania znacznej szkody. Należy bowiem mieć na uwadze, że decyzja określająca wysokość zobowiązania podatkowego jest aktem, który podlega wykonaniu. Jej zastosowanie oznacza spowodowanie istotnej zmiany rzeczywistości, gdyż jako nakładająca na stronę skarżącą określone obowiązki może być zrealizowana - w przypadku braku dobrowolnego jej wykonania - w drodze egzekucji administracyjnej. Mając zatem na względzie zarówno wysokość określonego zobowiązania podatkowego, jak i jego ewentualną egzekucję należało przyjąć, iż wykonanie zaskarżonego rozstrzygnięcia zrodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody w majątku wnioskodawcy, bowiem powstałych kosztów nie wynagrodziłby późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia. Jednocześnie zaznaczyć trzeba, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności ma charakter tymczasowy, bowiem w myśl art. 61 § 6 p.p.s.a. upada ono w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji. W przypadku ewentualnego uwzględnienia skargi Sąd rozstrzygnie na nowo, stosownie do treści art. 152 p.p.s.a., czy i w jakim zakresie zaskarżony akt lub czynność nie mogą być wykonane. Natomiast na obecnym etapie postępowania uzasadnionym było na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzeczenie jak w sentencji