I SA/Ke 105/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Danuta Kuchta po rozpoznaniu w dniu 24 lutego 2010r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. W. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...]. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia: odrzucić skargę. W niniejszej sprawie T. W. wniósł za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w K. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G., następnie przekazaną przez organ do WSA w K. Skarga powyższa dotyczy interpretacji indywidualnej prawa podatkowego w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w K. działającego z upoważnienia Ministra Finansów w dniu [...]. pod numerem [...]. Akt ten doręczono stronie skutecznie w dniu 11 grudnia 2009r. Jednakże pomimo prawidłowego pouczenia podatnika o sposobie i terminie zaskarżenia tegoż aktu, strona na piśmie nie wezwała organu do usunięcia naruszenia prawa. Na mocy art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn skarga jest niedopuszczalna. Z niedopuszczalnością skargi mamy do czynienia w szczególności w sytuacji, gdy w sprawie nie zostały wyczerpane środki zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym toczonym przed właściwym organem administracji publicznej. Z mocy art. 52 p.p.s.a. bowiem, skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie (§ 1). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak: zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2). Od zasady powyższej wprowadzono wyjątek w przepisie art. 52 § 3 p.p.s.a., który to przepis umożliwia wniesienie skargi w sytuacji, gdy ustawodawca nie przewidział środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi. Mianowicie skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4 a p.p.s.a. (a więc również pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach), można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. W niniejszej sprawie, skarżący, mimo prawidłowego pouczenia go przez organ wydający interpretację indywidualną o trybie wniesienia skargi do sądu administracyjnego z powodu niezgodności tego aktu z prawem, przed złożeniem skargi do Sądu nie wezwał Ministra Finansów do usunięcia naruszenia prawa. Wystosowanie przez wnioskodawcę takiego wezwania jest obligatoryjnym warunkiem zaskarżenia interpretacji indywidualnej do sądu administracyjnego. W związku z powyższym skargę T. W. jako niedopuszczalną należało, na mocy art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. w związku z art. 52 § 3 p.p.s.a., odrzucić.