I SA/Ke 114/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Artur Adamiec po rozpoznaniu w dniu 9 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi D. W. na decyzję Zarządu Województwa Ś. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia w całości zwrotu dofinansowania ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego i Budżetu Państwa. postanawia: oddalić wniosek. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na decyzję Zarządu Województwa Ś. z dnia [...]nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia w całości zwrotu dofinansowania ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego i Budżetu Państwa D. W., zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek skarżąca wskazała, że wykonanie decyzji pozbawi ją oraz jej bliskich miejsca zamieszkania. Wykonanie bowiem decyzji, będzie możliwe jedynie drodze egzekucji z nieruchomości, co uniemożliwi zaspokojenie jej potrzeb mieszkaniowych. Tym samym, egzekucja z nieruchomości doprowadzi do trudnych do odwrócenia skutków w postaci sprzedaży nieruchomości i konieczności korzystania przez skarżącą z opieki społecznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2016 r. poz. 718) powoływanej dalej jako ustawa p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części tego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przedmiotem wniosku o wstrzymanie, o którym mowa w art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a., mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wykonania wymagają. Nie można natomiast mówić o wykonaniu decyzji, jeżeli nie ma ona przedmiotu wykonania (węzła praw i obowiązków, który mógłby podlegać wykonaniu). Instytucja unormowana w art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a. dotyczy tylko takich sytuacji, gdy akt organu administracyjnego nakłada na stronę określone obowiązki i kiedy wykonanie rozstrzygnięcia organu może spowodować wystąpienie po stronie skarżącego znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków ( postanowienie NSA z dnia 3 lipca 2008r., II OZ 714/08, lex nr 493646). Nie kwalifikują się do wykonania te spośród aktów prawnych, które dla sprowadzenia stanu prawnego lub faktycznego w nim określonego nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych. W rzeczywistości więc problem wykonania aktu administracji dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki (zob. postanowienie WSA w Gdańsku z dnia 26 lipca 2005r., II SA/Gd 395/05, lex nr 220325). Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, należy stwierdzić, że decyzja, której dotyczy wniosek o wstrzymanie wykonania nie kwalifikuje się do wykonania. Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest bowiem decyzja dotycząca odmowy umorzenia należności z tytułu zwrotu płatności wynikającej z umowy o dofinansowanie. W szczególności nie nakłada ona na zobowiązaną żadnych nowych obowiązków, ani nie zmienia wysokości powstałego wcześniej zobowiązania, a tym samym nie wywołuje żadnych bezpośrednich skutków w sferze obowiązków materialnoprawnych skarżącej. Jest to rodzaj aktu prawnego nie noszącego znamion wykonalności. Wskazał na to również Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 28 lutego 2008 r. sygn. akt I FSK 431/07 (lex nr 471074), wyjaśniając, że w żadnym przypadku nie mogą podlegać wykonaniu akty administracyjne odmawiające przyznania uprawnień, jak na przykład umorzenia odsetek lub rozłożenia na raty zaległości podatkowych, te bowiem niczego nie zmieniają w zakresie praw lub obowiązków strony. Decyzja odmowna nie ma przymiotu wykonania, tj. węzła praw i obowiązków, który mógłby podlegać wykonaniu ( postanowienie NSA z dnia 16 kwietnia 2008 r. sygn. akt II OZ 325/08, Lex nr 493905). Skoro zatem wniosek skarżącej dotyczy decyzji, która nie podlega wykonaniu, należało odmówić wstrzymania jej wykonania. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, działając na podstawie art. 61 § 1, 3 i 5 ustawy p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.