I SA/Ke 115/14

Dnia 2 lutego 2017 roku Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach Agnieszka Karyś-Adamczyk po rozpoznaniu w dniu 2 lutego 2017 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi J..Ś. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2009 r. postanawia: przyznać od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach) na rzecz adwokata Ł. Ś.kwotę 369,00 (trzysta sześćdziesiąt dziewięć) zł, w tym kwotę 69,00 (sześćdziesiąt dziewięć) zł tytułem podatku VAT, jako wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Wyrokiem z 28 maja 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach po rozpoznaniu skargi J.Ś.reprezentowanej przez adwokata z urzędu Ł. Ś. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2009 r uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji. Pismem z 10 lipca 2014 r. Dyrektor Izby Skarbowej w Kielcach wniósł skargę kasacyjną od ww. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach, po czym pełnomocnik skarżącej brał udział (w osobie substytuta) w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym 21 października 2016 r., w trakcie której uchylono zaskarżony wyrok w całości i oddalono skargę J. Ś.. Pismem z 24 stycznia 2017 r. pełnomocnik wniósł o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącej przez Sądem II instancji z urzędu oświadczając, że koszty te nie zostały uiszczone w żadnej części Starszy referendarz sądowy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U.2016.718) dalej ustawa p.p.s.a. wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje stosowne rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości. W rozpoznawanej sprawie jest to rozporządzenie z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461 ze zm.) dalej rozporządzenie. W myśl bowiem § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1714), które weszło w życie 2 listopada 2016 r., do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem jego wejścia w życie stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. c rozporządzenia wynagrodzenie adwokata za udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym - 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy w drugiej instancji ten sam adwokat, nie sporządził i nie wniósł kasacji - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Niniejsza sprawa dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych za 2009 r., a wartość przedmiotu sporu stanowi kwotę 2.885,00 zł, zatem stawka w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, obliczana jest na podstawie § 6 rozporządzenia, który w punkcie 3) stanowi, że stawki minimalne wynoszą przy wartości przedmiotu sprawy powyżej 1.500,00 zł do 5.000,00 zł – 600 zł. W pierwszej instancji strona była reprezentowana przez pełnomocnika z urzędu, następnie pełnomocnik wziął udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Zatem kwota wynagrodzenia określona na podstawie wyżej cytowanych przepisów § 6 pkt 3 i § 18 ust. 1 pkt 2 lit. c rozporządzenia wyniosła 300 zł. Wynagrodzenie to podwyższone zostało o 23% podatku VAT, czyli o kwotę 69,00 zł. Zgodnie bowiem z treścią § 2 ust. 3 rozporządzenia, wynagrodzenie w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tej opłacie. Nadto, zgodnie z wymogiem ustanowionym przez § 20 rozporządzenia, pełnomocnik zawarł w złożonym wniosku o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu oświadczenie, że koszty te nie zostały uiszczone w żadnej części. Zatem, w świetle powołanych przepisów rozporządzenia, należne adwokatowi wynagrodzenie w niniejszej sprawie wynosi 369,00 zł. Biorąc pod uwagę powyższe, orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 258 § 1 i 2 pkt 8 w zw. z art. 250 ustawy p.p.s.a.