I SA/Ke 116/16

Dnia 17 maja 2016 roku Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach Agnieszka Karyś-Adamczyk po rozpoznaniu w dniu 17 maja 2016 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku Syndyka upadłości L.K. Sp. z o.o. w likwidacji w upadłości likwidacyjnej o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi Syndyka upadłości L. K.Sp. z o.o. w likwidacji w upadłości likwidacyjnej na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2008 r. p o s t a n a w i a oddalić wniosek. Syndyk upadłości L. K. Sp. z o.o. w likwidacji w upadłości likwidacyjnej 9 maja 2016 r. złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w zakresie opłaty od skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach oddalającego skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z 1 grudnia 2015 r. w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2008 r. W uzasadnieniu złożonego wniosku Syndyk wskazał, że spółka posiada na dzień 31 marca 2016 r. środki w kwocie 109 267,09 zł, które są w całości przeznaczane na koszty likwidacji majątku zgodnie z preliminarzem wydatków. Koszty według preliminarza wydatków wynoszą 284.804,40 zł i nie zostały w nim ujęte koszty opłaty od skargi kasacyjnej. W związku z tym Syndyk nie będzie posiadał środków na pokrycie innych niezbędnych kosztów likwidacji. Syndyk wskazał wysokość kapitału zakładowego, majątku lub środków finansowych w kwocie 2 840 733,50 zł, wysokość kapitału własnego 2 935 730,54 zł, wartość środków trwałych w kwocie 1 470 zł według wyceny rzeczoznawcy oraz stratę za ostatni rok obrotowy według bilansu w kwocie 94 997,04 zł. Wykazał stan rachunków bankowych strony skarżącej na koniec miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku w łącznej kwocie – 109 267,02 zł. Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje: Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest - zgodnie z art. 199 ustawy z 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) dalej ustawa p.p.s.a. ponoszenie przez strony kosztów postępowania związanych ze swym udziałem w sprawie. Przyznanie prawa pomocy ze środków publicznych jest instytucją wyjątkową i następuje tylko w przypadkach określonych w cytowanej ustawie, po spełnieniu przez stronę określonych przesłanek. Przesłanki te są każdorazowo odnoszone do stanu majątkowego strony ubiegającej się o przyznanie rzeczonego prawa. Treść i warunki przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym określa art. 245 § 3 i art. 246 § 2 pkt 2 ustawy p.p.s.a. W myśl art. 245 § 3 ustawy p.p.s.a. prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Prawo pomocy w zakresie częściowym, zgodnie z art. 246 § 2 pkt 2 ustawy p.p.s.a, może być przyznane osobie prawnej, a także innej jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. W tym miejscu należy zauważyć, iż przywołany przepis stanowi odstępstwo od generalnej zasady odpłatności wymiaru sprawiedliwości obowiązującej w postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym, zatem jego stosowanie może mieć miejsce jedynie w takich sytuacjach, kiedy uzasadnione jest zapewnienie stronie skarżącej będącej osobą prawną – prawa do sądu pod warunkiem, iż ta wykaże, tj. udowodni w sposób wystarczająco przekonujący istnienie okoliczności uzasadniających zwolnienie jej z obowiązku uiszczania należnych w sprawie kosztów sądowych. Odnosząc przywołaną wyżej regulację prawną do realiów rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że brak jest podstaw do uwzględnienia zgłoszonego żądania. Na obecnym etapie postępowanie sądowego konieczne koszty sądowe ograniczają się do uiszczenie wpisu od wniesionej skargi kasacyjnej, który stosownie do § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) w niniejszej sprawie winien wynieść kwotę 2 084,00 zł. W tym miejscu należy zatem skonstatować, że fakt posiadania przez spółkę na rachunkach bankowych środków pieniężnych w łącznej wysokości 109 267,02 tj. w kwocie wielokrotnie przekraczającej wysokość wpisu sądowego od wniesionej skargi kasacyjnej, uniemożliwia przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Powyższe wskazuje bowiem, że podmiot skarżący dysponuje środkami pieniężnymi, których wysokość znacznie przewyższa wysokość kosztów sądowych sprowadzających się obecnie do wpisu od złożonej skargi kasacyjnej, tym samym nie można stwierdzić, że nie posiada on dostatecznych środków na poniesienie kosztów postępowania. Ponadto nie jest wystarczającym do przyznania prawa pomocy oświadczenie wnioskodawcy dotyczące przeznaczania wszystkich posiadanych środków pieniężnych na koszty likwidacji majątku, bowiem obowiązek ponoszenia kosztów postępowania likwidacyjnego ma oczywiście wpływ na sytuację finansową strony, nie stanowi jednak przesłanki, która przesądziłaby o przyznaniu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i okoliczność ta nie przesądza o braku możliwości poniesienia kosztów związanych z postępowaniem sądowoadministracyjnym. Koszty postępowania likwidacyjnego nie są wydatkiem, którego ponoszeniu należy przyznać pierwszeństwo przed wydatkami związanymi z udziałem w postępowaniu przed sądem administracyjnym. W tym kontekście zauważyć należy, że fakt zaangażowania środków finansowych w prowadzenie postępowania likwidacyjnego świadczy o posiadaniu zasobów finansowych wystarczających do pokrycia kosztów sądowych w sprawie niniejszej. Brak jest zatem ustawowych podstaw dla przyjęcia, że koszty związane z postępowaniem likwidacyjnym korzystają z pierwszeństwa zaspokojenia przed wierzytelnościami Skarbu Państwa wynikającymi z obowiązku finansowania przez stronę kosztów prowadzenia sprawy przed sądem administracyjnym. Gdyby intencją ustawodawcy było zwolnienie podmiotu zobowiązanego do dokonania likwidacji majątku upadłego od opłat sądowych przed sądami administracyjnymi, to z pewnością dałby temu wyraz wprowadzając w tym zakresie stosowną regulacją (por. postanowienie NSA z dnia 11 czerwca 2008r.sygn. akt I FZ 204/08, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, orzeczenia. nsa.gov.pl). Z tych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 245 § 3, § 4, art. 246 § 2 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy p.p.s.a.