I SA/Ke 117/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Rojek po rozpoznaniu w dniu 8 kwietnia 2009r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. P. i M. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie ustalenia kwoty rocznego limitu zwrotu podatku akcyzowego postanawia: odrzucić skargę M. P. Decyzją z dnia [...]. znak: [...].Burmistrza Miasta i Gminy P. orzekł o ustaleniu dla Pani J. P. kwoty rocznego limitu zwrotu podatku akcyzowego zawartego w cenie oleju napędowego wykorzystywanego do produkcji rolnej wynoszącej 461,26 zł i ustalił kwotę zwrotu podatku wynoszącą 68,84 zł oraz ustalił kwotę limitu pozostałą do wykorzystania wynoszącą 392,42 zł. Odwołanie od powyższej decyzji do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. wniosła strona tej decyzji Pani J. P. Decyzją z dnia [...].. organ II instancji uchylił zaskarżona decyzję w całości i sprawę przekazał do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Na decyzję tę otrzymaną przez J. P. w dniu 29 stycznia 2009r., w dniu 23 lutego 2009r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach. J. P. i M. P. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Stroną w rozumieniu art. 28 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.) jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Zasadniczą przesłanką konstytuująca pojęcie strony postępowania administracyjnego jest zatem interes prawny, który jak przyjmuje się w orzecznictwie i literaturze, wynika z prawa materialnego, jest z tym prawem zgodny i pozostaje pod ochroną tego prawa. Ustalenia, czy konkretny podmiot posiada interes prawny dokonuje organ podatkowy w toku postępowania. W przedmiotowej sprawie organ pierwszej instancji – Burmistrz Miasta i Gminy P. – w decyzji z dnia [...].. znak: [...].orzekł o ustaleniu dla Pani J. P. kwoty rocznego limitu zwrotu podatku akcyzowego zawartego w cenie oleju napędowego wykorzystywanego do produkcji rolnej i ustalił kwotę zwrotu podatku oraz ustalił kwotę limitu pozostałą do wykorzystania. Do J. P. jako strony została zaadresowana powyższa decyzja i jej wyłącznie doręczona. Z akt sprawy wynika bowiem, iż jedynie J. P. jest właścicielem gospodarstwa rolnego, z prowadzeniem którego wiążą się regulacje zawarte w Ustawie o zwrocie podatku akcyzowego zwartego w cenie oleju napędowego wykorzystywanego do produkcji rolnej z dnia 10 marca 2006 r. (Dz. U. z 2006r., Nr 52, poz. 379 ze zm.). Zatem przymiotem strony postępowania podatkowego, a więc osoby która z uwagi na swój interes żąda czynności organu podatkowego, dysponuje strona, którą w przedmiotowej sprawie jest bez wątpienia J. P. Z tej przyczyny brak jest podstaw w oparciu o akta sprawy do przyjęcia, że również M. P. jest stroną postępowania. W świetle regulacji art. 50 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153 poz.1270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Tak więc skarżący, o którym mowa w pierwszym zdaniu art. 50 § 1 ustawy p.p.s.a., musi mieć w złożeniu skargi interes prawny rozumiany jako istnienie związku między, sferą jego indywidualnych praw i obowiązków a zaskarżonym aktem lub czynnością. Skarga może bowiem dotyczyć tylko jego "własnej sprawy administracyjnej," rozumianej jako przewidziana w przepisach prawa administracyjnego możliwość konkretyzacji uprawnień i obowiązków stron stosunku administracyjnego, którymi są organ administracji publicznej i indywidualny podmiot nie podporządkowany organizacyjnie temu podmiotowi. W związku z powyższym legitymacja skargowa podmiotu wnoszącego skargę we własnym interesie prawnym musi zawierać w sobie dwa elementy. Po pierwsze, skarżący musi mieć interes prawny w przeprowadzeniu sądowej kontroli zgodności z prawem aktu lub czynności, oparty na normach administracyjnego prawa materialnego lub procesowego (np. w odniesieniu do postanowień), kształtujących istotę sprawy administracyjnej, w której skarga jest wnoszona i które pozwolą sądowi ocenić, czy skarga została wniesiona we własnej sprawie. Po drugie, skarżący musi mieć interes prawny w doprowadzeniu zaskarżonego aktu lub czynności do stanu zgodnego z prawem (por. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M.Romańska. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis Warszawa 2005r., str. 212 i nast.). Po stronie M. P. brak jest interesu prawnego w złożeniu skargi od decyzji, która jedynie dla J. P. ustala kwotę rocznego limitu zwrotu podatku akcyzowego zawartego w cenie oleju napędowego wykorzystywanego do produkcji rolnej wynoszącej oraz ustala kwotę zwrotu podatku. Skarżący nie był zaś stroną postępowania administracyjnego. Z tych przyczyn skarga M. P. jako niedopuszczalna, na podstawie art. 58 §1 pkt 6 p.p.s.a. podlega odrzuceniu. Mając powyższe na względzie, na podstawie powołanych przepisów prawa, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.