I SA/Ke 118/14

Dnia 20 lutego 2014 roku Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach – Wydział I w składzie następującym: Referendarz sądowy WSA Agnieszka Karyś-Adamczyk po rozpoznaniu w dniu 20 lutego 2014 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. C. o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi Z. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. [...] w przedmiocie opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi p o s t a n a w i a 1. zwolnić Z. C.od kosztów sądowych; 2. ustanowić dla Z. C.radcę prawnego, którego wyznaczy Okręgowa Izba Radców Prawnych w K. W odpowiedzi na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego z dnia 8 lutego 2014 r. w kwocie 500 zł od skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...]w przedmiocie opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi Z. C.złożyła sporządzony na urzędowym formularzu PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego. W złożonym wniosku skarżąca wskazała, że pozostaje w gospodarstwie domowym wraz z synem w wieku 55 lat, jako majątek wykazała dom wielkości 75m² oraz nieruchomość rolną wielkości 1,57ha. Jako miesięczne dochody skarżąca wykazała emeryturę w kwocie 1000 zł miesięcznie, dodatek pielęgnacyjny w kwocie 203 zł oraz rentę inwalidzką syna w kwocie 760 zł miesięcznie. Ponadto skarżąca oświadczyła, że miesięcznie na leki przeznacza kwotę ok. 200 zł, na opłaty za energię 140 zł, za gaz 60 zł, za wodę 35 zł, podatek 113 zł, ubezpieczenie budynków 260 zł, opał 800 zł oraz leki syna 80 zł. Miesięczne wydatki skarżąca oszacowała na kwotę 900 zł. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) dalej ustawa "p.p.s.a." przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego, adwokata lub doradcy podatkowego, przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Na wnioskodawcy ciąży zatem obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych i kosztów wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika prawnego przez stronę dochodzącą swych roszczeń. Mając na względzie okoliczności przedstawione przez skarżącą w złożonym wniosku przede wszystkim wysokość i źródło uzyskiwanych dochodów oraz problemy zdrowotne zarówno skarżącej jak i jej syna uznano, że skarżąca nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, w tym nie tylko sądowych opłat i wydatków, ale także kosztów wynagrodzenia fachowego pełnomocnika. Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 2 oraz art. 246 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.