I SA/Ke 118/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Grabowska, Sędziowie Sędzia WSA Magdalena Chraniuk-Stępniak (spr.), Sędzia WSA Danuta Kuchta, Protokolant Starszy inspektor sądowy Celestyna Niedziela, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 maja 2019 r. sprawy ze skargi W.J. na decyzję Dyrektora Ś. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K. z dnia (...) nr (...) w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej 1. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji; 2. zasądza od Dyrektora Ś. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K. na rzecz W.J. kwotę 697 (sześćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Dyrektor Świętokrzyskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K. ("Dyrektor") decyzją z (...) nr (...) utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w P. ("Kierownik) z (...) nr (...) o odmowie przyznania pomocy finansowej producentowi rolnemu, w którego gospodarstwie powstały szkody w uprawach rolnych spowodowane wystąpieniem w 2018 r. suszy lub powodzi - szkody na powierzchni uprawy, obejmujące co najmniej 30% i mniej niż 70% danej uprawy. Organ ustalił, że do Biura Powiatowego ARiMR w P. wpłynął (...) wniosek W.J. o przyznanie pomocy finansowej producentowi rolnemu, w którego gospodarstwie powstały szkody w uprawach rolnych spowodowane wystąpieniem w 2018 r. suszy lub powodzi - szkody na powierzchni uprawy w formie pomocy de minimis, obejmujące co najmniej 30% i mniej niż 70% danej uprawy, do powierzchni deklarowanej 56,67 ha. Do wniosku strona dołączyła protokół z oszacowania zakresu i wysokości szkód nr (...) wystawiony dla producenta J.J. zmarłego (...) Ustalono ponadto, że W.J. prowadziła oddzielne gospodarstwo rolne i posiadała umowę o ustanowieniu rozdzielności majątkowej z małżonkiem. Dowodem na to jest m.in. wniosek o wpis do ewidencji producentów złożony w (...) przez wnioskodawczynię, w którym w punkcie III podpunkcie 3 przy pytaniu czy wnioskodawca współposiada gospodarstwo rolne wraz z małżonkiem zaznaczono checkbox NIE, co więcej do wniosku został dołączony akt notarialny Repertorium A (...) będący umową o ustanowieniu rozdzielności majątkowej małżeńskiej podpisanej (...) pomiędzy ww. Dyrektor wskazał, że wnioski w powyższym zakresie rozpatrywane są w oparciu o rozporządzenie Rady Ministrów z 27 stycznia 2015 r. w sprawie szczegółowego zakresu i sposobów realizacji niektórych zadań Agencji (Dz.U.2015.187 ze zm.), dalej "Rozporządzenie z 27 stycznia 2015 r." Informacje jakie winien zawierać wniosek podane są w § 13 r ust. 5 tego rozporządzenia. Do wniosku należy dołączyć załączniki określone w § 13 r ust. 6 Rozporządzenia z 27 stycznia 2015 r. Z kolei termin składania wniosków określa § 13 s ust. 8 ww. rozporządzenia. W ocenie organu W.J. nie była uprawniona do wystąpienia z wnioskiem o przyznanie przedmiotowej pomocy finansowej do gruntów, na których wystąpiły szkody, a które nie były w tym czasie częścią jej gospodarstwa mimo tego, że odziedziczyła je w (...) po J.J. Dodano, że strona ubiegała się o przedmiotową pomoc finansową również do gruntów, które stanowiły część jej gospodarstwa i w tym zakresie prowadzone było odrębne postępowanie administracyjne zakończone decyzją o przyznaniu tej pomocy. Dyrektor wskazał, że ustawodawca w przepisach prawa dotyczących przyznania pomocy finansowej producentowi rolnemu, w którego gospodarstwie powstały szkody w uprawach rolnych spowodowane wystąpieniem w 2018 r. suszy lub powodzi nie uwzględnił możliwości przejęcia płatności po zmarłym. W niniejszej sprawie zasadnicze znaczenie ma ustanowiona przez stronę rozdzielność majątkowa bowiem oznacza ona, że W.J. i J.J. prowadzili odrębne gospodarstwa rolne, a co za tym idzie mieli odrębne numery producentów. Oznacza to, że W.J. przed śmiercią męża nie prowadziła z nim wspólnie działalności rolniczej. W chwili złożenia wniosku nie posiadała protokołu z szacowania szkód uprawniającego ją do ubiegania się o tą płatność do gruntów będących składową gospodarstwa J.J. Ustalona w 2017 r. rozdzielność majątkowa związana była z uznaniem przez organy ARiMR, że prowadzą oni odrębne gospodarstwa, a co za tym idzie wnioskodawczyni nie miała prawa ubiegać się o przedmiotową pomoc do gruntów stanowiących gospodarstwo J.J., mimo tego, że ww. zmarł, a ona nabyła spadek po nim w całości. Przepisy Rozporządzenia z 27 stycznia 2015 r. nie umożliwiają ubiegania się o pomoc w przedmiotowej sytuacji. Na powyższą decyzję W.J. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach. Wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji. Zarzuciła naruszenie: 1. § 13r ust. 1- 3 Rozporządzenia z 27 stycznia 2015 r. poprzez odmowę przyznania pomocy finansowej spadkobiercy producenta rolnego, w którego gospodarstwie powstały szkody w uprawach rolnych spowodowane w 2018 r. suszą lub powodzią; 2. art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez utrzymanie zaskarżonej decyzji w mocy. W uzasadnieniu skarżąca podniosła, że podpisała i odebrała protokół jako żona zmarłego, jedyna jego spadkobierczyni. Skarżąca zarzuca, że organ nie wyjaśnił jakie ma znaczenie, że prowadziła oddzielne gospodarstwo rolne i posiadała umowę o ustanowieniu rozdzielności majątkowej z małżonkiem. Swoje roszczenie skarżąca składa jako spadkobierca rolnika z jego odrębnego gospodarstwa. W ocenie strony organy nie wyjaśniły też dlaczego uznały, że skarżąca jako spadkobierca nie była uprawniona do wystąpienia z wnioskiem o przyznanie pomocy finansowej do gruntów, na których wystąpiły w 2018 szkody spowodowane suszą. Zdaniem strony powstaje więc zasadnicze w tej kwestii zagadnienie prawne jakie przedstawia Sądowi, a mianowicie czy spadkobierca rolnika w którego gospodarstwie wystąpiły szkody komisyjnie oszacowane z udziałem spadkodawcy, posiada prawo do otrzymania pomocy przewidzianej w §13r Rozporządzenia z 27 stycznia 2015 r. W ocenie skarżącej na tak postawione pytanie należy, wbrew stanowisku organów orzekających, udzielić odpowiedzi pozytywnej. Bez wątpienia spadkobierca wchodzi w wszelkie prawa i obowiązki zmarłego spadkodawcy. Tak więc obciążają spadkobiercę także szkody jakie wynikły na skutek suszy w roku 2018. W tym konkretnym przypadku to spadkodawca brał udział w postępowaniu administracyjnym zmierzającym do przyznania pomocy, w istocie dla gospodarstwa rolnego. Spadkodawca brał udział w szacowaniu szkód. W odpowiedzi na skargę Dyrektor podtrzymał stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Na rozprawie 31 maja 2019 r. pełnomocnik skarżącej wskazał, że trzy działki wchodzące w skład gospodarstwa rolnego spadkodawcy stanowiły współwłasność W. i J.J. na zasadzie współwłasności. Nie posiada wiedzy czy skarżąca przejęła zobowiązania męża w zakresie płatności. Pełnomocnik organu wniósł o oddalenie skargi. Oświadczył, że nie posiada wiedzy w zakresie przejęcia płatności przez W.J. W piśmie procesowym z 6 czerwca 2019 r. skarżąca wniosła o otwarcie rozprawy na nowo oraz przeprowadzenie dowodów z odpisów, załączonych do pisma, decyzji Kierownika z (...) i (...) oraz dowodu z treści księgi wieczystej (...). Wskazała, że ww. decyzje są kierowane do skarżącej, pomimo że w początkowych czynnościach uczestniczył J.J. Skarżąca wstąpiła zatem w uprawnienia wnioskodawcy przyznawane w drodze decyzji wynikające z innych przepisów prawa materialnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U.2018.2107 ze zm.) oraz w związku z art. 135 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2018.1302) dalej "ustawa p.p.s.a.", kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 ustawy p.p.s.a. sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a - c ustawy p.p.s.a.), a także, gdy decyzja lub postanowienie organu dotknięte jest wadą nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 ustawy p.p.s.a.). Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest decyzja Dyrektora z (...) utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji o odmowie przyznania pomocy finansowej producentowi rolnemu, w którego gospodarstwie powstały szkody w uprawach rolnych spowodowane wystąpieniem w 2018 r. suszy lub powodzi - szkody na powierzchni uprawy, obejmujące co najmniej 30% i mniej niż 70% danej uprawy. Dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji, Sąd stwierdził, iż narusza ona przepisy prawa w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a stwierdzone uchybienia dotyczą również decyzji ją poprzedzającej. Spór w sprawie dotyczy oceny zasadności odmowy W.J. przyznania pomocy finansowej, o którą wystąpiła na podstawie § 13r Rozporządzenia z 27 stycznia 2015r. kierując do organu wniosek (...). Ustalony przez organ stan faktyczny, na tle którego zapadło zaskarżone rozstrzygnięcie nie jest sporny. Odmawiając przyznania pomocy finansowej organ podkreślił następujące okoliczności: straty zostały poniesione przez J.J., męża skarżącej, który zmarł (...), wnioskodawczyni nie przysługiwała pomoc finansowa do gruntów, na których wystąpiły szkody spowodowane suszą, a które nie były w czasie wystąpienia suszy częścią jej gospodarstwa rolnego, W.J. zawarła z mężem umowę o ustanowieniu rozdzielności majątkowej, posiadała odrębny numer producenta rolnego, a w chwili złożenia wniosku nie posiadała protokołu z szacowania szkód uprawniającego ją do ubiegania się o płatność do gruntów, będących składową gospodarstwa J.J. Skarżąca twierdzi natomiast, że jako spadkobierca rolnika, w którego gospodarstwie wystąpiły szkody komisyjnie oszacowane z udziałem spadkodawcy, ma prawo do otrzymania wnioskowanego wsparcia. Pomimo uwzględnienia skargi Sąd nie podzielił wszystkich prezentowanych w jej treści argumentów. Zasady udzielania żądanej przez skarżącą pomocy uregulowano w kolejnych przepisach § 13r ust. 1 – 12 Rozporządzenia z 27 stycznia 2015r. Zgodnie z § 13r ust. 1 w/w aktu prawnego w 2018 Agencja udziela pomocy finansowej na realizację innych zadań wynikających z polityki państwa w zakresie rolnictwa i rozwoju wsi, o której mowa w § 2 ust. 1 pkt 6, producentowi rolnemu: 1) któremu został nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności; 2) w którego gospodarstwie rolnym szkody w uprawach rolnych spowodowane wystąpieniem w 2018 r. suszy lub powodzi, w rozumieniu przepisów o ubezpieczeniach upraw rolnych i zwierząt gospodarskich, powstałe na powierzchni uprawy objęły co najmniej 30% danej uprawy; 3) będącemu mikroprzedsiębiorstwem, małym albo średnim przedsiębiorstwem w rozumieniu załącznika I do rozporządzenia nr 702/2014. Pomoc, o której mowa w ust. 1, jest przyznawana, w drodze decyzji kierownika biura powiatowego Agencji właściwego ze względu na miejsce zamieszkania albo siedzibę producenta rolnego, na wniosek tego producenta rolnego złożony na formularzu opracowanym i udostępnionym przez Agencję na jej stronie internetowej (§ 13r ust. 4). Przywołany przepis zawiera również w ust 6 wyliczenie załączników, jakie należy złożyć wraz z wnioskiem. Wśród nich wymieniono m.in. kopię protokołu oszacowania szkód, o którym mowa w § 5 ust. 5, który poza informacjami, o których mowa w § 5 ust. 8, zawiera informacje o powierzchni upraw rolnych, na której powstały szkody spowodowane wystąpieniem w 2018 r. suszy lub powodzi. Producentem rolnym – w świetle definicji zawartej w art. 3 pkt. 3 ustawy z 18 grudnia 2013r. o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności (tekst jedn. Dz. U. z 2017r., poz. 1853) – jest osoba fizyczna będąca m.in. rolnikiem w rozumieniu art. 4 ust 1 lit. a rozporządzenia nr 1307/2013. Sięgając do treści tego przepisu podnieść należy, że rolnik oznacza osobę fizyczną (...) której gospodarstwo rolne położone jest na obszarze objętym zakresem terytorialnym traktatów (...) oraz która prowadzi działalność rolniczą. Gospodarstwo rolne natomiast oznacza wszystkie jednostki wykorzystywane do działalności rolniczej i zarządzane przez rolnika, znajdujące się na terytorium tego samego państwa członkowskiego (art. 4 ust 1 lit. b rozporządzenia nr 1307/2013). Przepis § 13r ust. 1 – 12 Rozporządzenia określa zatem warunki jakie muszą być spełnione, ażeby możliwe było przyznanie pomocy na realizację innych zadań wynikających z polityki państwa w zakresie rolnictwa i rozwoju wsi. Należy zwrócić uwagę, iż objęta powyższym przepisem pomoc zależna jest od wystąpienia szkody na gruncie. Jak wynika wprost z treści przywołanego przepisu wśród warunków jej przyznania jest uprzednie powstanie szkód w gospodarstwie rolnym spowodowane wystąpieniem w 2018 r. suszy lub powodzi. Pomoc ta jest zatem przypisana do konkretnej nieruchomości i związana z powstałymi na niej szkodami, nie zaś do osoby. Innymi słowy, istotą tej pomocy jest rekompensata strat, które wystąpiły w uprawach rolnych. Należy zwrócić uwagę, iż postępowanie o udzielenie pomocy finansowej na podstawie § 13r rozporządzenia zostaje zainicjowane wnioskiem strony – producenta rolnego, a datą jego wszczęcia jest dzień doręczenia żądania organowi. To zatem od tej daty można miarodajnie ocenić zaistnienie przesłanek, od spełnienia których jest uzależniona pomoc. Jako wadliwe należy uznać zatem stanowisko organu, który za punkt wyjścia do ich oceny obiera moment wystąpienia suszy. Powyższe nie wynika również z treści przepisu prawa stosowanego przez organ. Błędnym jest tym samym wniosek organu o niemożności merytorycznego rozważenia wniosku strony z uwagi na okoliczność, że grunty w czasie wystąpienia suszy nie były częścią jej gospodarstwa rolnego. Należy w tym miejscu zwrócić uwagę, iż analiza znajdującego w sprawie zastosowanie § 13r ust. 1 – 12 Rozporządzenia prowadzi do wniosku, że przesłanką warunkującą otrzymanie pomocy nie jest tożsamość osoby zgłaszającego szkodę i wnioskodawcy. Wśród elementów podlegających badaniu, a świadczących o możliwości ubiegania się o pomoc nie wymieniono obowiązku zgłoszenia szkody przez wnioskującego. Błędnym było zatem przyjęcie przez organ, że okoliczność zgłoszenia szkody przez J.J. wyklucza co do zasady możliwość ubiegania się o pomoc przez W.J. Jednym z załączników, jaki należy dołączyć do wniosku jest kopia protokołu oszacowania szkód. Ze stanu faktycznego niniejszej sprawy wynika, że W.J. załączyła do złożonego przez siebie wniosku protokół, który spełniał określone prawem kryteria. Należy zwrócić uwagę, że wobec śmierci męża (...) to skarżąca odebrała w/w protokół, co potwierdziła własnoręcznym podpisem. Wadliwa jest w powyższym kontekście konstatacja organu jakoby strona w chwili złożenia wniosku nie posiadała protokołu uprawniającego ją do ubiegania się o pomoc. Protokół taki – dotyczący stwierdzonych szkód na gruncie został bowiem przez nią załączony. Uwzględniając powyższe, oraz mając na względzie charakter pomocy, związanej z powstaniem szkód w uprawach rolnych, należy przyjąć, iż prawo do ubiegania się o pomoc przysługuje każdoczesnemu właścicielowi gruntów dotkniętych szkodą, jednakże, aby ją otrzymać musi on spełniać określone przepisem §13r Rozporządzenia przesłanki. Błędna wykładnia przepisu prawa materialnego – tj. §13r ust 1-6 Rozporządzenia, polegająca na przyjęciu przez organ wiążącej dla orzekania daty powstania szkody oraz przyjęciu konieczności istnienia tożsamości osoby zgłaszającego szkodę i wnioskującego o pomoc sprawiły, że organy zaniechały ustalenia prawidłowego i pełnego stanu faktycznego, który byłby podstawą do wydania rozstrzygnięcia w zakresie wniosku strony. Należało bowiem zbadać, czy W.J. występując o pomoc finansową spełnia przesłanki tą pomoc warunkujące, a mianowicie: czy jest producentem rolnym, czy został jej nadany numer identyfikacyjny, zgodnie ze wskazanymi przepisami oraz czy nieruchomości objęte wnioskiem (a uprzednio dotknięte suszą powodującą szkody) weszły w skład jej gospodarstwa rolnego. W tym celu należało ustalić w szczególności, czy w zakresie odziedziczonych nieruchomości kontynuowała prowadzenie na nich działalności rolniczej. O powyższym świadczyć będzie między innymi ustalenie, czy wstąpiła w uprawnienia spadkodawcy w zakresie przyznania płatności do tych nieruchomości. Organy nie dokonały żadnych ustaleń w powyższym zakresie, a były one niezbędne do prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy zainicjowanej wnioskiem skarżącej. Dopiero po ustaleniu w trakcie toczącego się postępowania wyżej wskazanych okoliczności organ będzie w stanie ocenić, czy wnioskodawczyni spełnia objęte przepisem prawa materialnego przesłanki skutkujące przyznaniem pomocy finansowej. Podkreślenia wymaga, że sama okoliczność nabycia w całości spadku po J.J. nie jest przesądzająca w sprawie. O przyznaniu pomocy nie decyduje bowiem prawo własności przysługujące do objętych wnioskiem nieruchomości, lecz ziszczenie się określonych w §13r ust 1 i nast. przesłanek. Powyższy pogląd na kontrolowaną sprawę sprawia, że – zdaniem Sądu – jej punktem spornym nie było zagadnienie dziedziczenia uprawnienia do wystąpienia z wnioskiem o pomoc. Nie ma tym samym potrzeby rozważania tego zagadnienia, jako nie mającego znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy. Również nie mają wpływu na wynik kontroli zaskarżonego rozstrzygnięcia eksponowane przez organ okoliczności umowy o rozdzielności majątkowej, czy prowadzenia odrębnych gospodarstw przez małżonków. W.J. wystąpiła samodzielnie z wnioskiem o przyznanie pomocy finansowej, obejmując nim działki, na których susza spowodowała szkodę i które stanowią jej własność, jako jedynej spadkobierczyni męża. Jednakże o zasadności złożonego wniosku będzie świadczył wynik przeprowadzonego ponownie przez organ postępowania w zakresie spełnienia przez W.J. warunków, niezbędnych do otrzymania wnioskowanej pomocy. Końcowo zauważenia wymaga, iż po zamknięciu rozprawy wpłynęło do sądu pismo procesowe z 6 czerwca 2019 r., w którym skarżąca wniosła o otwarcie rozprawy na nowo oraz przeprowadzenie dowodów z odpisów, załączonych do pisma, decyzji Kierownika z (...) i (...) oraz dowodu z treści księgi wieczystej KI1P/00022616/2. Zgodnie z treścią art. 133 § 2 i 3 ustawy p.p.s.a. Sąd może zamkniętą rozprawę otworzyć na nowo. Rozprawa powinna być otwarta na nowo, jeżeli istotne okoliczności ujawniły się dopiero po jej zamknięciu. Otwarcie rozprawy na nowo następuje z urzędu. Instytucja ta zatem dotyczy sytuacji wyjątkowych i może obejmować jedynie takie powody, które ujawniły się dopiero po zamknięciu rozprawy. W okolicznościach niniejszej sprawy taka sytuacja nie wystąpiła. Wskazać należy, że skarżąca żądała przeprowadzenia dowodu z decyzji wydanych po dacie wydania decyzji zaskarżonej, Sąd natomiast dokonuje kontroli zaskarżonego aktu na datę jego wydania. Nadto daty wydania dołączonych do pisma decyzji świadczą jednoznacznie o okoliczności, iż dokumenty te mogły zostać przedłożone na rozprawie. Nie można tym samym uznać jakoby dopiero po zamknięciu rozprawy ujawniły się istotne dla sprawy okoliczności. Te same argumenty należy odnieść również do dowodu z treści księgi wieczystej. Reasumując, Sąd uznaje, że organy ARIMR naruszyły § 13r ust. 1-6 Rozporządzenia poprzez błędną jego wykładnię, która doprowadziła do zaniechania przeprowadzenia niezbędnych ustaleń stanu faktycznego sprawy, zmierzających do rozpoznania wniosku skarżącej. Doszło zatem do naruszenia również przepisów postępowania tj. art. 7, 77 § 1 k.p.a., które znajdują zastosowanie w niniejszym postępowaniu administracyjnym. Zgodnie bowiem z art. 10a ust 6 pkt. 6 ustawy z dnia 9 maja 2008r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (tekst jedn. Dz. U. z 2017r., poz. 2137) przepisów ust 1-5, wyłączających stosowanie m.in. art. 7 i 77 k.p.a. nie stosuje się do postępowań rozstrzyganych w drodze decyzji, na podstawie przepisów wydanych na podstawie art. 4 ust 6 tej ustawy. Przepis ten dotyczy zatem postępowań zainicjowanych wnioskami o udzielenie pomocy finansowej w oparciu o § 13r ust. 1 Rozporządzenia z 27 stycznia 2015r. Z powyższych względów na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c ustawy p.p.s.a., Sąd uchylił zaskarżoną decyzję, a na podstawie art. 135 tej ustawy, również decyzję organu I instancji (pkt 1 sentencji wyroku). O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 ustawy p.p.s.a., zasądzając od Dyrektora na rzecz skarżącej 697 zł. Na kwotę tę składały się: 200 zł stanowiące równowartość uiszczonego wpisu od skargi, 17 zł stanowiące równowartość uiszczonej opłaty skarbowej od złożonego do akt sprawy dokumentu pełnomocnictwa, 480 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego przez pełnomocnika, zgodnie z § 2 pkt 2 w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2015 r. poz. 1804 ze zm.). Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ uwzględni wykładnię przedstawioną we wcześniejszych fragmentach uzasadnienia i dokona dalszych ustaleń w sprawie, mających na celu wyjaśnienie spełnienia bądź nie przez wnioskodawczynię W.J. przesłanek do otrzymania żądanej pomocy.