I SA/Ke 119/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Artur Adamiec po rozpoznaniu w dniu 12 października 2010r. na posiedzeniu niejawnym wniosku doradcy podatkowego P. Z. o sprostowanie postanowienia w sprawie ze skargi M. P. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Kielcach z dnia [...].. nr [...]. w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego p o s t a n a w i a: oddalić wniosek. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach postanowieniem z dnia [...]. sygn. akt I SA/Ke 119/10 na wniosek pełnomocnika z urzędu doradcy podatkowego w sprawie ze skargi M. P. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]. nr [...]. w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego przyznał od Skarbu Państwa na rzecz doradcy podatkowego P. Z. kwotę 120zł tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Pismem z dnia 10 sierpnia 2010r. doradca podatkowy złożył wniosek o sprostowanie w/w postanowienia w zakresie kwoty przyznanego wynagrodzenia. W złożonym wniosku doradca podatkowy wskazał, że kwota przyznanego wynagrodzenia oznaczona w sentencji postanowienia jest różna od kwoty wyliczonej w uzasadnieniu tego postanowienia Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej: p.p.s.a.) sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Przedmiotem sprostowania wyroku mogą być zatem niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki, przy czym nieprawidłowości te muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny. Odnosząc powyższe do rozpoznawanej sprawy wskazać należy, że wniosek doradcy podatkowego P. Z. o sprostowanie oczywistej omyłki w postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 16 lipca 2010r. sygn. akt I SA/Ke 119/10 nie zasługuje na uwzględnienie. Należy bowiem zauważyć, że wskazana prze doradcę podatkowego oczywista omyłka w/w orzeczeniu nie występuje. Ponadto w/w postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na skutek wniesionego od tego postanowienia przez doradcę podatkowego zażalenia zostało przez Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 22 września 2010r. sygn. akt I FZ 410/10 uchylone i sprawa została przekazana do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Kielcach. Na marginesie należy zauważyć, że w dniu dzisiejszym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł w postanowieniu Sygn. akt. I SA/Ke 119/10 o przyznaniu na rzecz doradcy podatkowego P. Z. wnioskowanej kwoty tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Z tych też względów Sąd nie mógł uwzględnić wniosku i dokonać sprostowania postanowienia z dnia 16 lipca 2010 r. w żądanym zakresie. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach - na podstawie art. 156 § 1 ustawy p.p.s.a. - orzekł jak w sentencji postanowienia