I SA/Ke 12/15

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach – Wydział I w składzie następującym: Referendarz sądowy WSA Agnieszka Karyś-Adamczyk po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku I. S. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi I. S. na decyzję Dyrektora Ś Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie przyznania pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na rok 2012 postanawia: 1. zwolnić I. S. od kosztów sądowych, 2. ustanowić dla I. S. radcę prawnego, którego wyznaczy Okręgowa Izba Radców Prawnych w K., 3. oddalić wniosek I. S. o ustanowienie rzecznik patentowego. W odpowiedzi na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 zł od skargi na decyzję Dyrektora Ś Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K, z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie przyznania pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na rok 2012 I. S. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, ustanowienie radcy prawnego oraz ustanowienie rzecznika patentowego. Z oświadczenia złożonego pod odpowiedzialnością karną za podanie nieprawdziwych danych lub zatajenie prawdy o stanie rodzinnym, majątkowym i uzyskiwanych dochodach zawartego we wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że skarżący pozostaje sam w gospodarstwie domowym, utrzymuje się z emerytury w kwocie 732,40 zł netto miesięcznie Jako posiadany majątek skarżący wykazał dom wielkości 50m² i nieruchomość rolną wielkości 3,42 ha oraz 3,8 ha w dzierżawie. W uzasadnieniu wniosku skarżący miesięczne koszty leczenia określił na kwotę 300 zł, miesięczne opłaty eksploatacyjne i zakup opału określił na kwotę 430 zł. Skarżący wskazał, że nieruchomość rolna pokryta jest trawami i nie przynosi dochodu. Ponadto skarżący oświadczył, że jest zadłużony na kwotę 12000,00 zł, a od roku 2012 z dopłat do gruntów rolnych nie korzysta. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) dalej ustawa "p.p.s.a." przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego, adwokata lub doradcy podatkowego, przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Na wnioskodawcy ciąży zatem obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych i kosztów wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika prawnego przez stronę dochodzącą swych roszczeń. Mając na względzie okoliczności przedstawione przez skarżącego w złożonym wniosku przede wszystkim wysokość i źródło uzyskiwanych dochodów oraz posiadanie zadłużeń uznano, że skarżący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, w tym nie tylko sądowych opłat i wydatków, ale także kosztów wynagrodzenia fachowego pełnomocnika. Z uwagi na zakres żądania skarżącego, obejmujący wniosek o ustanowienie radcy prawnego i ustanowienie rzecznika patentowego wskazać należy, że stronie może być przyznane prawo pomocy poprzez ustanowienie tylko jednego pełnomocnika. Jednocześnie należy zauważyć, że zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 11 kwietnia 2001 r. o rzecznikach patentowych (Dz. U. z 2001 r. nr 49 poz. 509) rzecznicy patentowi mogą być pełnomocnikami strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym wyłącznie w sprawach własności przemysłowej, do których sprawa niniejsza się nie zalicza. Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 2 oraz art. 246 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.