I SA/Ke 120/15

Dnia 17 grudnia 2015 roku Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach Agnieszka Karyś-Adamczyk po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2015 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. P. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skarg Z. .P.i na decyzje Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r.: - nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za styczeń 2008 r., - nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za luty 2008 r., - nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za marzec 2008 r., - nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za kwiecień 2008 r., - nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za maj 2008 r., - nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za czerwiec 2008 r., - nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za lipiec 2008 r., - nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za sierpień 2008 r., - nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za wrzesień 2008 r., - nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za październik 2008 r., - nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za listopad 2008 r., - nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za grudzień 2008 r. p o s t a n a w i a oddalić wniosek. Z. P. w dniu 7 grudnia 2015 r. (data stempla pocztowego) złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w zakresie ponoszenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej. W złożonym wniosku skarżący wskazał, że pozostaje w gospodarstwie domowym wraz z synem w wieku 19 lat i córką w wieku 22 lat. Jako posiadany majątek skarżący wykazał samochód ciężarowy SCANIA 113 rok prod. 1996 o wartości 10.000 zł, samochody osobowe VW PASSAT rok prod. 2002 o wartości 8.000 zł oraz DAEWO LANOS rok prod. 2000 o wartości 600 zł. Skarżący oświadczył, że wszystkie auta są zajęte - RKS 236/08. Jako miesięczny dochód rodziny skarżący wskazał wynagrodzenie za pracę w kwocie 1360,69 zł netto. Dodatkowo w uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że dzieci studiują, co wiąże się z dużymi wydatkami. Wskazał, że z otrzymywanego wynagrodzenia opłaca rachunki za telefon, prąd, wodę i opał. Nie posiada majątku, który mógłby spieniężyć celem opłacenia kosztów wpisu. Zdaniem referendarza sądowego, wniosek skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności należy podkreślić, że w dniu 2 marca 2015 r. (data stempla pocztowego) skarżący złożył wnioski o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i prawomocnymi postanowieniami z dnia 21 maja 2015 r. wydanym w tej sprawie, referendarz sądowy zwolnił skarżącego z obowiązku uiszczenia części każdorazowej opłaty sądowej, przekraczającej kwotę 50 zł i oddalił wniosek w pozostałym zakresie. W ocenie referendarza sądowego skarżący nie wykazał, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Oceniając możliwości partycypowania przez skarżącego w kosztach postępowania orzekający przyjął, że uiszczenie kosztów sądowych w pełnej wysokości może mieć negatywny wpływ na sytuację finansową rodziny skarżącego, tym samym spełnił przesłanki do przyznania mu prawa pomocy w zakresie częściowym tj. zwolnienia z obowiązku uiszczenia części każdorazowej ewentualnej opłaty sądowej, przekraczającej kwotę 50 zł. Nie wyklucza to jednak możliwości ponownego ubiegania się przez stronę o przyznanie prawa pomocy, ponieważ stosownie do treści art. 243 § 1 zdanie pierwsze ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.: dalej: ustawa p.p.s.a.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w jego toku (na każdym jego etapie). Zgodnie bowiem z art. 165 ustawy "p.p.s.a." postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. Mając na uwadze brzmienie cytowanego przepisu należy podkreślić, że przepisy wspomnianej ustawy przewidują możliwość wielokrotnego składania wniosku o przyznanie prawa pomocy, jednakże odmienna ocena sytuacji materialnej wnioskodawcy przy rozpoznawaniu kolejnego wniosku możliwa jest wyłącznie po zmianie istotnych okoliczności mających wpływ na tę ocenę, a rozpoznanie kolejnego wniosku nie może polegać na weryfikowaniu ocen i rozstrzygnięcia zawartych we wcześniejszym prawomocnym postanowieniu. Prawomocne postanowienie w tym zakresie wiąże bowiem nie tylko strony, ale także sąd (art. 170 ustawy "p.p.s.a."). Ponowne rozstrzygnięcie w przedmiocie prawa pomocy jest więc dopuszczalne, ale tylko z uwagi na takie okoliczności, które powstały później i w sposób zasadniczy zmieniają - pogarszają sytuację materialną strony. W obecnie rozpoznawanym, drugim wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy nie wskazano na żadne nowe, istotne okoliczności, które mogłyby prowadzić do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Skarżący nie wskazał, aby jego sytuacja finansowa uległa pogorszeniu wobec tej, która była przedmiotem rozpoznania przez referendarza sądowego przy wydawaniu postanowień z dnia 21 maja 2015 r. Brak zatem podstaw do uznania, że skarżący zasługuje na przyznanie prawa pomocy w zakresie objętym wnioskiem z dnia 7 grudnia 2015 r., czyli w zakresie zwolnienia z wpisu od skargi kasacyjnej. Wobec powyższego na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 1 i 2 pkt 7 oraz art. 170 ustawy "p.p.s.a." orzeczono jak w sentencji postanowienia.