I SA/Ke 121/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Rojek po rozpoznaniu w dniu 25 sierpnia 2010r. na posiedzeniu niejawnym wniosku doradcy podatkowego P Z o sprostowanie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 2 sierpnia 2010r. (sygn. akt I SA/Ke 121/10) w przedmiocie przyznania wynagrodzenia z tytułu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu w sprawie ze skarg M P na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności, z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności, z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności, z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności, z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności, z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności, z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności, postanawia: sprostować postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 2 sierpnia 2010r. sygn. akt I SA/Ke 121/10 w ten sposób, że w rozstrzygnięciu postanowienia kwotę "120,00 zł (sto dwadzieścia złotych)" zastąpić kwotą "146,40 zł (sto czterdzieści sześć złotych 40/100)". W postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z 2 sierpnia 2010r. sygn. akt I SA/Ke 121/10 na skutek błędu rachunkowego wpisano w rozstrzygnięciu kwotę "120,00 zł (sto dwadzieścia złotych)" zamiast "146,40 zł (sto czterdzieści sześć złotych 40/100)". W przedmiotowej sprawie, kwota jaką przyznano od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach) na rzecz doradcy podatkowego P Z tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu M P wynosi 146,40 zł, co wynika z uzasadnienia prostowanego postanowienia. A zatem powołanie w rozstrzygnięciu postanowienia błędnej kwoty nastąpiło na skutek oczywistej omyłki. Z powyższych względów na podstawie art. 156 § 2 w zw. z art. 166 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) należało orzec jak w sentencji postanowienia.