I SA/Ke 133/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Rojek, Sędziowie Sędzia WSA Andrzej Jagiełło,, Asesor WSA Mirosław Surma (spr.), Protokolant Sekretarz sądowy Celestyna Niedziela, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 23 sierpnia 2007 r. sprawy ze skargi S. S. na postanowienie Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania I. uchyla zaskarżone postanowienie; II. określa, że zaskarżone postanowienie nie może być wykonane w całości. I SA/Ke 133/07 UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...], nr [...], Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K. przyznał S. S. płatność z tytułu wsparcia działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na rok 2006 w łącznej wysokości 1761,36 zł. Decyzję tę doręczono S. S. w dniu 27 listopada 2006r. W dniu 29 stycznia 2007r. S. S. złożył w Biurze Powiatowym Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K. pismo, w którym zwrócił się z prośbą o przyznanie mu dopłat ONW dla działek nr 548 o pow. 0,79 ha i nr 530 o pow. 1,27 ha. Prośbę swą uzasadnił tym, "że w/w działki są wystawione na arkuszu, na którym większość działek leży w gminie C.". Poniósł, że pomylił się przy wypełnianiu tego arkusza stawiając znak X dla tych dwóch działek w niewłaściwej rubryce. Postanowieniem z [...], nr [...], Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K. z dnia [...]. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że ponieważ przedmiotową decyzję doręczono S.S. w dniu 27 listopada 2006r. wraz z pouczeniem o 14-dniowym terminie zaskarżenia, termin do wniesienia odwołania od tej decyzji upłynął w dniu 11 grudnia 2006r., co oznacza, że odwołanie wniesione w dniu 29 stycznia 2007r. zostało złożone z jego uchybieniem. W tej sytuacji, powołując się na treść art. 134 kpa oraz przywołując wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 października 1997r., sygn. III SA 681/96, organ stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skardze na powyższe postanowienie S.S. ponowił swą prośbę wyrażoną w piśmie z dnia 29 stycznia 2007r. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wniósł o jej oddalenie, wywodząc jak w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z zasadami wyrażonymi w art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) i art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), określanej dalej jako ustawa p.p.s.a., sąd bada zaskarżone orzeczenie pod kątem jego zgodności z obowiązującym prawem, zarówno materialnym, jak i procesowym, nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Analiza zaskarżonego rozstrzygnięcia prowadzi do wniosku, że zostało ono wydane z naruszeniem przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Na wstępie należy wskazać, że z wyrażonej w art. 9 k.p.a. zasady należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie praw i obowiązków tych stron, a także z ciążącego na organie administracji obowiązku wszechstronnego wyjaśnienia sprawy, wynika powinność wezwania strony, w wypadku istnienia wątpliwości co do treści wniesionego przez nią pisma, do sprecyzowania zawartego w tym piśmie żądania w trybie art. 64 § 2 k.p.a. W przypadku odwołania, jego wniesienie w postępowaniu administracyjnym nie wymaga co prawda zachowania szczególnej formy, jednak nie oznacza to, że w każdej sytuacji pismo wnoszone po doręczeniu decyzji ma być traktowane jako odwołanie. Za takim potraktowaniem pisma przemawiać może w szczególności jego treść (np. wyrażenie niezadowolenia z wydanej decyzji), a także złożenie pisma w terminie do wniesienia odwołania. Automatyzm w kwalifikowaniu pisma wykluczony jest wówczas, gdy istnieją jakiekolwiek wątpliwości co do możliwości potraktowania go jako odwołania. W takiej sytuacji przyjęcie, że wniesione pismo jest odwołaniem, wymaga podjęcia przynajmniej próby wyjaśnienia zaistniałych wątpliwości. W niniejszej sprawie organ nie wypełnił tak określonego obowiązku, przedwcześnie kwalifikując pismo wniesione przez skarżącego w dniu 29 stycznia 2007r. jako odwołanie w sytuacji, gdy treść pisma mogła nasuwać wątpliwości co do jego charakteru. Po pierwsze, wątpliwości mogły wynikać ze znacznego upływu czasu od momentu doręczenia decyzji skarżącemu (27 listopada 2006r.) do chwili złożenia przedmiotowego pisma (29 stycznia 2007r.). Wniesienie pisma po upływie kilku tygodni od upływu terminu do złożenia odwołania samo w sobie winno wywoływać element niepewności co do intencji strony, zwłaszcza w sytuacji, gdy była pouczona o 14-dniowym terminie odwołania. Po drugie, skarżący w złożonym piśmie nie wyraził niezadowolenia z rozstrzygnięcia zawartego w decyzji z dnia [...]. Wyraził natomiast prośbę o przyznanie dopłat, wskazując numery i powierzchnię działek. Nie odniósł się natomiast krytycznie do żadnego z elementów samej decyzji z [...]. Wskazane wątpliwości wymagały w ocenie Sądu podjęcia przez organ stosownych działań w celu wyjaśnienia charakteru i istoty wniesionego pisma. Wobec braku tych działań doszło do naruszenia przepisów postępowania, w tym art. 134 k.p.a., art.128 k.p.a., art. 63 § 2 k.p.a. w związku z art.64 §2 k.p.a. oraz zasad ogólnych przywołanych na wstępie rozważań, przy czym naruszenie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Wskazane uchybienie uzasadnia zatem uchylenie zaskarżonego postanowienia na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" ustawy p.p.s.a. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ uwzględni wskazane wyżej zalecenia, co do sposobu procedowania. Na podstawie art. 152 ustawy p.p.s.a. Sąd orzekł, że postanowienie nie może być wykonane.