I SA/Ke 136/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Grabowska po rozpoznaniu w dniu 13 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi ze J.P. i M.P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 19 grudnia 2012 r. nr (...) w przedmiocie zwrotu podatku akcyzowego postanawia: odrzucić skargę M.P. Merytoryczne rozpatrzenie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejś z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do odrzucenia skargi. Zgodnie z art. 50 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej jako "ustawa p.p.s.a." uprawnionym do wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. W świetle powyższej regulacji za podmiot posiadający legitymację do wniesienia skargi należy uznać np. osobę fizyczną, która ma w złożeniu skargi interes prawny rozumiany jako istnienie związku miedzy strefą jego indywidualnych praw i obowiązków, a zaskarżonym aktem. Skarga może więc dotyczyć tylko własnej sprawy administracyjnej tej osoby, sprawy rozumianej jako przewidziana w przepisach prawa administracyjnego możliwość konkretyzacji uprawnień i obowiązków stron stosunku administracyjnoprawnego, którymi są organ administracji publicznej i indywidualny podmiot (zob. "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz" Tadeusz Woś i inni, Wydawnictwo Prawnicze Lexis Nexis W-wa 2005, str. 214 i 215). W przedmiotowej sprawie J.P. i M.P. wnieśli skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 19 grudnia 2012 r. utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza Miasta i Gminy P. z dnia 27 września 2012 r. w sprawie ustalenia J.P. kwoty rocznego limitu zwrotu i zwrotu podatku akcyzowego zawartego w cenie oleju napędowego wykorzystywanego do produkcji rolnej na 2012 r. Obie decyzje zostały skierowane wyłącznie do J.P. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na decyzję SKO w K. z dnia 19 grudnia 2012 r. wnieśli natomiast J.P. i M.P. W tych okolicznościach Sąd stwierdził, że uprawnieniem do wniesienia skargi dysponuje jedynie J.P., której wyłącznie dotyczy zaskarżona decyzja. M.P. nie był stroną postępowania administracyjnego i po jego stronie nie występuje interes prawny w złożeniu skargi od decyzji, która dotyczy innej osoby, tj. J.P. Ewentualny interes faktyczny po stronie M.P. nie może go legitymować procesowo. Sam też fakt podpisania odwołania od decyzji organu I instancji i doręczenie mu decyzji II instancji nie ma w tym przypadku znaczenia prawnego. Brak jest więc podstaw do przyjęcia w oparciu o akta sprawy i powołany przepis art. 50 § 1 ustawy p.p.s.a., by uprawnienie do wniesienia skargi służyło M.P. Z tych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy p.p.s.a, odrzucił skargę M.P. jako niedopuszczalną