I SA/Ke 136/13

Dnia 7 maja 2013 roku Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach – Wydział I w składzie następującym: Referendarz sądowy WSA Agnieszka Karyś-Adamczyk po rozpoznaniu w dniu 7 maja 2013 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku J. P. o częściowe zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi J.P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. znak: [...] w przedmiocie zwrotu podatku akcyzowego p o s t a n a w i a zwolnić J. P. od wpisu sądowego od skargi z dnia 1 lutego 2013 r. J. P. wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. znak: [...] w przedmiocie zwrotu podatku akcyzowego. Skarżąca zarządzeniem z dnia 29 marca 2013 r. została wezwana do uiszczenia wpisu od wniesionej skargi. Pismem z dnia 11 kwietnia 2013 r. zwróciła się o zwolnienie od wpisu sądowego od wniesionej skargi z uwagi na brak nadwyżki finansowej na ten cel. Zgodnie z art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej ustawą p.p.s.a. wniosek taki powinien być złożony na urzędowym formularzu. Skarżąca nie dopełnił tego wymagania, w związku z tym za pismem z dnia 15 kwietnia 2013 r. Sąd przesłał skarżącej urzędowy formularz PPF i zobowiązał do złożenia wypełnionego w/w formularza w terminie siedmiu dni od daty doręczenia niniejszego pisma pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Skarżąca w zakreślonym w wezwaniu terminie złożyła wniosek sporządzony na urzędowym formularzu PPF wnosząc o zwolnienie od wpisu sądowego. Skarżąca oświadczyła, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym, wraz z synem M. P., utrzymują się z dochodu uzyskiwanego z tytułu świadczenia z KRUS otrzymywanego przez J. P. w kwocie 1028zł kwartalnie oraz z dochodu uzyskiwanego przez M. P. z gospodarstwa rolnego – wskazali, że dochód ten jest trudny do określenia. Jako posiadany majątek skarżący wskazali dom wielkości 120m², nieruchomość rolną wielkości 6,93ha oraz budynki gospodarcze i sprzęt rolniczy. Na gruncie obowiązujących przepisów postępowań sądowych obowiązuje zasada, według której koszty sądowe pokrywa strona dochodząca swych roszczeń. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Instytucja przyznania prawa pomocy przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym) bądź osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym). Ubiegający się o taką pomoc winien, więc w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach, do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające – może zwrócić się o pomoc państwa. Analiza akt administracyjnych oraz złożonego przez J. P. pisma z dnia 11 kwietnia 2013 r. i wniosku z dnia 25 kwietnia 2013 r. sporządzonego na urzędowym formularzu PPF wykazała, że w obecnej sytuacji materialnej skarżąca nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych w zakresie uiszczenia wpisu od skargi bez uszczerbku utrzymania koniecznego. Mając powyższe na uwadze orzeczono, jak w sentencji na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy p.p.s.a.