I SA/Ke 139/09

Dnia 5 czerwca 2009 roku Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach – Wydział I w składzie następującym: Referendarz sądowy WSA Agnieszka Karyś-Adamczyk po rozpoznaniu w dniu 5 czerwca 2009 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku M. K. o zwolnienie od kosztów oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi M. K. na postanowienie Ś. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...]. znak: [...] w przedmiocie uznania za bezzasadne zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym p o s t a n a w i a 1. zwolnić M. K. od kosztów sądowych; 2. ustanowić dla M. K. adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w K. Postanowieniem z dnia 21 maja 2009r. sygn. akt I SA/Ke 139/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach odrzucił skargę M. K. na postanowienie Ś. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...]. znak: [...] w przedmiocie uznania za bezzasadne zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym W dniu 2 czerwca 2009r. M. K. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach wniosek sporządzony na urzędowym formularzu PPF o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. W uzasadnieniu wniosku M. K. oświadcza, że od grudnia 2008r. przebywa na zwolnieniu lekarskim. Wypłatę zasiłku chorobowego otrzymuje z dużym opóźnieniem. Skarżący oświadcza, ze sam pozostaje w gospodarstwie domowym Jako majątek wnioskodawca wykazuje dom wielkości 267,23m² oraz nieruchomość wielkości 3.800m². M. K. utrzymuje się z dochodu uzyskiwanego z tytułu zasiłku chorobowego w wysokości 720zł miesięcznie. W końcowej części wniosku jako dane istotne skarżący wskazuje, że pogarszający się stan jego zdrowia nie pozwala na podjęcie pracy. Na leczenie i lekarstwa przeznacza większą część zasiłku chorobowego. Na gruncie obowiązujących przepisów postępowań sądowych obowiązuje zasada, według której koszty sądowe pokrywa strona dochodząca swych roszczeń. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Instytucja przyznania prawa pomocy przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym) bądź osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym). Ubiegający się o taką pomoc winien, więc w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach, do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające – może zwrócić się o pomoc państwa. Analiza złożonego przez M. K. wniosku o przyznanie prawa pomocy wykazała, że wniosek ten zasługuje na uwzględnienie w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Do pozytywnej oceny wniosku skarżącego przekonuje przede wszystkim jego stan zdrowia oraz wysokość i źródło uzyskiwanych dochodów. W tej sytuacji uznano, że sytuacja, w jakiej faktycznie skarżący się znajduje uzasadnia zwolnienie od kosztów sądowych. Ponadto powyższe okoliczności, uzasadniają także przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Tym bardziej, iż w myśl przepisu art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. nr 153, poz. 1270 ze zm.) od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, która powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Mając powyższe na uwadze orzeczono, jak w sentencji na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7, art. 243, art. 244, art. 245, art. 246 § 1 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.