I SA/Ke 14/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Rojek, Sędziowie Sędzia WSA Artur Adamiec (spr.), Sędzia WSA Danuta Kuchta, Protokolant Starszy inspektor sądowy Anna Adamczyk, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 marca 2018 r. sprawy ze skargi Gminy M. na informację Zarządu Województwa Ś. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia protestu w zakresie negatywnej oceny formalnej projektu oddala skargę. 1. Akt organu administracji publicznej 1.1. Zarząd Województwa Ś. jako Instytucja Zarządzająca (Zarząd, IZ) w piśmie z 28 listopada 2017 r. nr EFRR-IV.432.06.05.156.0058.1.2017 poinformował Gminę M. (Gmina), że wniosek o dofinansowanie pn. "Rewitalizacja społeczno-gospodarcza M.", złożony w ramach konkursu dwuetapowego nr RPSW.06.05.00-IZ.00-26-156/17 dla Działania 6.5 "Rewitalizacja obszarów miejskich i wiejskich", uzyskał negatywną ocenę formalną. Stwierdzono, że wniosek nie spełnia kryterium formalnego nr 14 w brzmieniu "Właściwa wartość całkowita projektu, kosztów kwalifikowanych i dofinansowania (zgodność z limitami określonymi we właściwych przepisach: UE, krajowych i IZ RPO np. Regulamin Konkursu, SZOOP)" - część A Karty oceny formalnej. Regulamin ww. konkursu określa maksymalny poziom całkowitego dofinansowania wydatków kwalifikowalnych w przypadku projektu nieobjętego pomocą publiczną, pomocą de minimis, niegenerującego dochodu w rozumieniu art. 61 rozporządzenia ogólnego — maksymalnie 80% (środki UE w wysokości 75% + środki z budżetu państwa w wysokości 5%). W przypadku projektu gminy poziom całkowitego dofinansowania z EFRR wynosi 79,26 % . 1.2. W związku z powyższą informacją Gmina złożyła protest do Zarządu. Wskazała, że w związku z problemami w działaniu systemu LSI wpisano w rubrykę Wkład UE kwotę 3.082.591,29 zł, a powinno być wkład UE 2.916.697,40 zł. Podniosła, że w innej konfiguracji 26 października w godzinach 11.00 do 14.14 wnioskodawca nie był w stanie wprowadzić poprawnych danych pomimo kilkunastu prób. O problemach z systemem LSI świadczy drugi wniosek nr RPSW.06.05.00-IZ.00-26-156/17, utworzony w czwartek 26 października 2017 r. o godzinie 13:25:11, w którym wnioskodawca próbował wprowadzić poprawne dane w równoległym wniosku. Powyższy zabieg pozostawił dowód w postaci zapisu cyfrowego, że system LSI nie naliczał prawidłowo proporcji w sekcji IX "Montaż finansowy". Z powodu ograniczeń i błędów systemu LSI w ostatnim dniu składania wniosków oraz konieczności złożenia wniosku w terminie, wnioskodawca zmuszony był zastosować jedyną, akceptowalną przez system LSI proporcję czyli 80% na 20%, która jest zgodna z limitem ogólnym, a nie szczegółowymi limitami 75% i 5%. Niestety takie założenie zostało powtórzone w studium wykonalności (SW), z powodu obawy przed odrzuceniem wniosku na ocenie jako niezgodnego i niespójnego z SW. W pozostałej części wniosek jest poprawny i gdyby nie błąd LSI wnioskodawca nie zawnioskowałby o większą kwotę dofinansowania z EFRR niż 75%, jednak jedynym wyjściem było wpisanie przez wykonawcę tylko takiej kombinacji dofinansowania, która umożliwiła zakończenie aplikacji w systemie LSI i uzyskanie szansy na poprawę w ocenie merytorycznej. Do protestu Gmina załączyła wydruk z LSI. 1.3. Zarząd nie uwzględnił protestu, o czym poinformował stronę w piśmie z 21 grudnia 2017 r. nr EFRR-IV.432.06.05.156.0058.2.2017. Organ podtrzymał pierwotne stanowisko o zasadności negatywnej oceny formalnej projektu. Odnosząc się do błędów w zakresie działania systemu LSI Zarząd wskazał, że na mocy § 8 ust. 2 Regulaminu konkursu wnioskodawca, w przypadku zauważenia błędów w działaniu LSI zobowiązany był zgłosić nieprawidłowość. Skoro aplikujący nie wykazał, aby zarzucane przez siebie wadliwości w działaniu LSI zgłaszał we właściwej instytucji to nie ma podstaw do uwzględnienia przedmiotowego argumentu. Zarząd podkreślił, że żaden z wnioskodawców, ubiegających się o dofinansowanie w ramach przedmiotowego konkursu nie zgłaszał problemów z funkcjonowaniem LSI i wszyscy z powodzeniem wysłali poprzez system wnioski aplikacyjne. 2. Skarga do Sądu 2.1. Na powyższą informację Zarządu, Gmina złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach. Zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, co miało istotny wpływ na wynik sprawy: 1. art. 37 ust. 1 ustawy z 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (tj. Dz.U.2017.1460 ze zm.), dalej "ustawa wdrożeniowa" w zw. z § 8 ust. 3 Regulaminu konkursu poprzez brak rzetelnej i obiektywnej oceny wniosku, w szczególności poprzez błędną interpretacje kryterium formalnego nr 14 w załączniku nr 6 do Regulaminu oraz brak zbadania czy podnoszone w proteście wadliwości działania systemu LSI miały miejsce, a jeżeli miały miejsce, to brak ich uwzględnienia przy ocenie formalnej; 2. art. 43 ustawy wdrożeniowej w zw. z § 10 ust. 2 w zw. z § 11 ust. 4 Regulaminu poprzez brak wezwania skarżącego do uzupełnienia braków formalnych oraz poprawy wniosku w części wynikającej z oczywistej omyłki; 3. naruszenie art. 55 ustawy w zw. z § 16 ust. 12 Regulaminu, poprzez nierozpoznanie protestu przez Instytucję Zarządzającą - Zarząd Województwa Ś., lecz prawdopodobnie przez Oddział Wdrażania Projektów I w Departamencie Wdrażania Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego Urzędu Marszałkowskiego Województwa Ś., bowiem z pisma z 21 grudnia 2017 r. nie wynika kto rozpoznał protest. Dodatkowo podniesiono sprzeczność z art. 31, art. 41 ust. 2 pkt. 4, art. 46 ust. 2 i 2a ustawy z 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (t.j. Dz.U. z 2017 poz. 2096). Przedstawiając powyższe zarzuty skarżąca wniosła o uwzględnienie skargi stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny i przekazanie sprawy do ponownej oceny przez IZ. 2.2. W ocenie skarżącej IZ w sposób nieprawidłowy dokonała interpretacji kryterium nr 14 w załączniku nr 6 do Regulaminu. Kryterium to wymaga podatnia właściwej wartości całkowitej projektu, kosztów kwalifikowanych i dofinansowania. Takie też wartości całkowite w kwocie 3.082.591,29 zł we wniosku skarżącej zostały podane. Zdaniem Gminy wystąpiła jedynie omyłka w przedmiotowym wniosku, ponieważ łączna wartość całkowita projektu została podana prawidłowo. W trzech różnych tabelach wymagane było podanie kwot ogółem i takie prawidłowe kwoty zostały podane, a skoro w jednej tabeli nie podano w rozbiciu kwoty całkowitej wartości projektu omyłkowo, to należy to traktować jako oczywistą omyłkę spowodowaną błędem funkcjonowania systemem LSI. Odrzucając protest jako podstawę podjęcia decyzji IZ powołała § 8 ust. 2 Regulaminu, który dotyczy błędów uniemożliwiających złożenie wniosku. W przypadku skarżącej wystąpił błąd w funkcjonowaniu LSI nie uniemożliwiający złożenie wniosku, a jedynie problem w zaakceptowaniu przez system innych proporcji aniżeli 80% na 20%. W ocenie strony to, że inni wnioskodawcy nie zgłaszali problemu w funkcjonowaniu LSI nie znaczy, że takie problemy nie wystąpiły w stosunku do skarżącej. Treść uzasadnienia negatywnej oceny formalnej jest mało czytelna. 2.3. Skarżąca powołała treść art. 43 ust. 1 ustawy wdrożeniowej dotyczącego możliwości uzupełnienia wniosku. Podniosła, że stosownie do § 11 ust. 6 Regulaminu uzupełnienie wniosku nie może prowadzić do zmiany istoty wniosku. W ocenie strony w niniejszej sprawie istota wniosku jak i łącznej kwoty dofinansowania w części I jak i w najistotniejszej dla sprawy części IX "Montaż finansowy", pozostają bez zmian. Strona wskazała ponadto na kryterium formalne nr 19 z załącznika nr 6 Regulaminu oraz § 10 ust. 2 Regulaminu dotyczące możliwości jednorazowej poprawy wniosku oraz obowiązku wezwania wnioskodawcy przez organ do takiej poprawy. 2.4. Zdaniem skarżącej ponadto protest został rozpatrzony przez podmiot nieuprawniony i do tego na niskim szczeblu – oddział w departamencie. Skoro ustawa wdrożeniowa przewiduje, że protest rozpatruje Instytucja Zarządzająca, którą w przedmiotowej sprawie jest Zarząd Województwa Ś., to brak jest podstawy prawnej do delegowania swojego uprawnienia przez Zarząd Województwa na szczebel oddziału w departamencie aparatu pomocniczego zarządu województwa jakim jest urząd marszałkowski. Takie stanowisko znajduje uzasadnienie w treści przepisów ustawy o samorządzie województwa. Zgodnie z art. 31 ust. 1 powołanej ustawy, zarząd województwa jest organem wykonawczym województwa. W myśl art. 41 ust. 2 pkt. 4 ustawy, do zadań zarządu województwa należy w szczególności przygotowywanie projektów strategii rozwoju województwa i innych strategii rozwoju, planu zagospodarowania przestrzennego, regionalnych programów operacyjnych, programów służących realizacji umowy partnerstwa w zakresie polityki spójności oraz ich wykonywanie. Stosownie natomiast do postanowień art. 2 i 2a art. 46 ustawy, marszałek województwa może upoważnić wicemarszałków, pozostałych członków zarządu województwa, pracowników urzędu marszałkowskiego oraz kierowników wojewódzkich samorządowych jednostek organizacyjnych do wydawania w jego imieniu decyzji, o których mowa w ust. 1 (decyzje w indywidualnych sprawach z zakresu administracji publicznej). Decyzje wydane przez zarząd województwa w sprawach z zakresu administracji publicznej podpisuje marszałek. W decyzji wymienia się imiona i nazwiska członków zarządu, którzy brali udział w wydaniu decyzji. Zdaniem skarżącej w przedmiotowej sprawie nie wiadomo, kto rozpatrzył protest skarżącej, bowiem zarówno pismo informujące o negatywnej ocenie formalnej, jak również pismo informujące o nieuwzględnieniu protestu zostały podpisane przez p.o. z-ca Dyrektora Departamentu Wdrażania Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego P. J.. 2.5. W odpowiedz na skargę Zarząd podtrzymał stanowisko przedstawione w odpowiedzi na protest i wniósł o oddalenie skargi. Dodatkowo wskazał na instrukcję wypełnienia wniosku, gdzie na str. 48 w sposób szczegółowy opisano źródła finansowania. Wnioskodawca miał możliwość zapoznania się z zawartymi tam wytycznymi. Zarząd wyjaśnił, że w sytuacji gdy beneficjent nie ubiega się o dofinansowanie z budżetu państwa pola we wniosku dotyczące wnioskowanego dofinansowania i pola dotyczące wkładu UE są sobie równe. Z sekcji wniosku wynika, że wnioskodawca ubiega się wyłącznie o środki z UE z pominięciem budżetu państwa, a określony przez wnioskodawcę poziom dofinansowania jest niezgodny z wymogiem Regulaminu konkursu, który określa, że dla projektu nieobjętego pomocą publiczna maksymalny poziom dofinansowania wynosi 80% z zastrzeżeniem, że środki UE nie mogą przekroczyć 75% kosztów kwalifikowanych. W związku z tym wnioskowana wysokość dofinansowania dla projektu, tj. 3.082.591,20 zł stanowiąca dla całości projektu 79,26 % wydatków kwalifikowanych, pochodzących z UE, jest niezgodna z limitem określonym w Regulaminie konkursu. Instytucja Zarządzająca dokonała oceny formalnej wniosku w oparciu o przedłożone przez beneficjenta dokumenty. W załączonym do wniosku Studium wykonalności skarżący sam wskazuje " dotację EFRR" na poziomie 80% (Rozdział 6.1 Nakłady inwestycyjne). W dołączonych Umowach partnerskich wnioskodawca określa dofinansowanie pochodzące jedynie z EFRR bez uwzględnienia budżetu państwa. 2.6. W odniesieniu do zarzutów dotyczących błędów w funkcjonowaniu LSI Zarząd wskazał, że system dostosowany jest do konkursów przewidujących dofinansowanie wyłącznie ze środków UE jak i konkursów zakładających możliwość dofinansowania ze środków UE i budżetu państwa. To po stronie wnioskodawcy leży prawidłowe wypełnienie pól wniosku ponieważ system nie wie czy wnioskodawca ubiegać się będzie o dodatkowe środki z budżetu państwa. 2.7. W odniesieniu do zarzutów niedopuszczenia przez organ wnioskodawcy do uzupełnienia i poprawy wniosku, IZ wskazała, że karta oceny formalnej składa się z części A, B, C. Zaznaczenie w części A karty odpowiedzi NIE skutkuje odrzucenie wniosku z przyczyn formalnych. Zaznaczenie w części B i C karty odpowiedzi NIE skutkuje możliwością uzupełnienia i poprawy wniosku. Oceniający wniosek nie mogli zaznaczyć odpowiedzi TAK w części A karty w ramach kryterium nr 14, ponieważ wiązałoby się to z podaniem nieprawdy. Dopuszczalny Regulaminem konkursu limit procentowego dofinansowania UE został przekroczony. 2.8. W przedmiocie zarzutów dot. osób rozpatrujących protest wskazano z kolei, że zgodnie z Regulaminem czynności związane z przeprowadzeniem konkursu podejmuje Departament Wdrażania Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego. W związku z powyższym pismo o negatywnej ocenie podpisane zostało przez p.o. Dyrektora tego departamentu I. S. pełniącą również funkcję Przewodniczącej Komisji Oceny Projektu, natomiast protest był rozpatrywany przez p.o. Z-cę Dyrektora P.J.. Protesty rozpatrywane są przez Instytucję Zarządzającą RPOWŚ 2014-2020 w imieniu, której działa upoważniona przez tę Instytucję osoba. Tym samym, w ocenie organu, interpretacja przyjęta w skardze jest błędna i nie zasługuje na uwzględnienie. Na potwierdzenie swojego stanowiska IZ wskazała na wyroki Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach. 3. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: 3.1. Zgodnie z zasadami wyrażonymi w art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (jt. Dz.U.2017.2188) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod kątem jego zgodności z obowiązującym prawem. Na podstawie art. 3 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U.2017.1369 ze zm.), dalej jako "ustawa p.p.s.a.", sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Taką regulację szczególną stanowi przepis art. 61 ust. 1 ustawy z 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (j.t. Dz.U.2016.217), dalej "ustawa wdrożeniowa". Zgodnie z tym przepisem, w przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, w tym w przypadku, o którym mowa w art. 66 ust. 2 pkt 1, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do sądu administracyjnego. Powołana ustawa nie określa innego kryterium sprawowania kontroli sądowej niż przewidziane w art. 1 § 2 ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych. Dokonując kontroli sądowej zaskarżonego rozstrzygnięcia w tak zakreślonych granicach, Sąd stwierdził, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Ocena Projektu została bowiem dokonana bez naruszenia prawa. 3.2. Tytułem wstępu wskazać należy, że konkurs w rozstrzyganej sprawie został przeprowadzony na podstawie Regulaminu określonego przez Zarząd Województwa Ś., który wyznacza ramy prawne postępowania konkursowego i do którego reguł podmioty uczestniczące miały obowiązek zastosowania się. Taki tryb wyłaniania projektów uzasadnia przepis art. 41 ust. 1 i ust. 2 ustawy wdrożeniowej. Zgodnie z zasadami określonymi w Regulaminie konkursu projekt poddawany jest ocenie formalnej na zasadach określonych w § 11 pkt 1 oraz dwuetapowej ocenie merytorycznej opisanej w § 12 Regulaminu. Spór w niniejszej sprawie dotyczy prawidłowości przeprowadzonej przez Zarząd Województwa oceny formalnej wniosku o dofinansowanie złożonego w ramach konkursu dwuetapowego dla Działania 6.5. Zarząd stwierdził, że wniosek podlega odrzuceniu, ponieważ nie spełnia kryterium formalnego nr 14 - właściwa wartość całkowita projektu, kosztów kwalifikowanych i dofinansowania (zgodność z limitami określonymi we właściwych przepisach: UE, krajowych i IZ RPO) -Część A Karty oceny formalnej. W ocenie skarżącej natomiast prawidłowe kwoty zostały podane. Jedynie w jednej tabeli nie podano w rozbiciu kwoty całkowitej wartości projektu omyłkowo z powodu błędu w funkcjonowaniu systemu LSI. 3.3. Odnosząc się do tak zarysowanej kwestii spornej należy wskazać, że stosownie do art. 41 ust. 2 pkt 9 ustawy wdrożeniowej, Regulamin konkursu określa maksymalny dopuszczalny poziom dofinansowania projektu lub maksymalną dopuszczalną kwotę dofinansowania projektu. W związku z tym zapisem ustawowym, w Regulaminie konkursu zawarto przepis § 5 pkt 2a, w którym określono maksymalny poziom całkowitego dofinansowania wydatków kwalifikowanych w przypadku projektu nieobjętego pomocą publiczną, pomocą de minimis, niegenerującego dochodu w rozumieniu art. 61 rozporządzenia ogólnego — maksymalnie 80% (środki UE w wysokości 75% + środki z budżetu państwa w wysokości 5%). W przypadku projektu skarżącej wnioskowane dofinansowanie w kwocie 3.082.591,29 zł równe jest wkładowi UE, w związku z czym stanowi 79,26 %. W projekcie nie zostały wykazane środki z budżetu państwa. Oznacza to, że wnioskowane dofinansowanie przekracza dopuszczalny 75 % pułap dofinansowania z UE, co jest niezgodne z wymogami Regulaminu konkursu i wskazuje na niespełnienie przez skarżącą kryterium formalnego nr 14 – Karta A. Zgodnie zaś z zapisami § 11 ust. 3 lit. b Regulaminu konkursu oraz z informacją widniejącą na Karcie A oceny formalnej stanowiącą integralny załącznik do Regulaminu konkursu, zaznaczenie odpowiedzi NIE w przypadku części A Karty - spowodowało odrzucenie wniosku ze względu na negatywną ocenę formalną. Z kolei w zał. 6, pod poz. 2 zostały wskazane kryteria formalne, wśród których wymieniono kryterium nr 14 - właściwa wartość całkowita projektu, kosztów kwalifikowanych i dofinansowania. W rubryce dotyczącej kryterium nr 14 stwierdzono także, że jeżeli we wniosku o dofinansowanie wartość całkowita, łączne koszty kwalifikowane lub dofinansowanie projektu nie są zgodne z przyjętymi limitami, wniosek zostaje odrzucony na etapie oceny formalnej – Część A Karty oceny formalnej. Istotnie, zarówno w opisie kryterium nr 14 (zał. 6), jak i w definicji zawartej w § 5 pkt 2a Regulaminu konkursu, jest mowa o tych samych danych: wartości całkowitej projektu, kosztów kwalifikowanych i dofinansowaniu. Zgodnie z § 5 pkt 2a Regulaminu konkursu: maksymalny poziom całkowitego dofinansowania wydatków kwalifikowalnych wynosi: a). w przypadku projektu nieobjętego pomocą publiczną, pomocą de minimis, niegenerującego dochodu w rozumieniu art. 61 rozporządzenia ogólnego — maksymalnie 80% (środki UE w wysokości 75% + środki z budżetu państwa w wysokości 5%). Skoro w przypadku projektu skarżącej wnioskowane dofinansowanie z UE stanowi 79,26 %, to oznacza, że poziom wnioskowanego dofinansowania przekroczył maksymalny poziom 75 % dofinansowania projektu z UE. Zdaniem Sądu definicja kryterium nr 14 w karcie oceny formalnej wniosku znajduje zatem w pełni odzwierciedlenie w Regulaminie konkursu, w którym precyzyjnie określono maksymalny poziom dofinansowania wydatków kwalifikowanych z jednoznacznym wskazaniem udziału procentowego środków UE w wysokości 75 % oraz udziału procentowego środków z budżetu państwa w wysokości 5 %. Wobec powyższego wskazany przez skarżącą we wniosku poziom dofinansowania jest niezgodny z przyjętymi limitami. Dlatego nie sposób zgodzić się ze skarżącą, że Instytucja Zarządzająca błędnie i w sposób nieuzasadniony definiuje badane kryterium. Sąd podkreśla, że ocena wniosku nie może być mechanicznym sprawdzeniem, czy wniosek został wypełniony zgodnie z instrukcją, lecz musi sięgać głębiej i badać, czy dane zawarte w Regulaminie konkursu i we wniosku o dofinansowanie zostały przedstawione i udokumentowane w sposób niebudzący wątpliwości. Tylko takie działanie uprawnione zapisem ustawy i Regulaminu byłoby w zgodzie z zasadą rzetelności przeprowadzenia oceny projektu określoną w art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej. Ocena wniosku dokonana przez Zarząd nie narusza tej zasady, ponieważ podtrzymując pierwotne stanowisko o negatywnej ocenie formalnej projektu odwołał się do treści projektu. Zarząd podkreślił, że wnioskodawca w projekcie w sekcji I. Identyfikacja wniosku o dofinansowanie, sekcji IX. Montaż finansowy oraz sekcji XII. Źródła finansowania wydatków kwalifikowalnych - wskazał środki pochodzące z EFRR w wysokości 4.000.000 zł, które stanowią 80 % kosztów kwalifikowalnych. Wobec powyższego, to wnioskodawca podał poziom wnioskowanego dofinansowania z UE, który wyniósł 80 %, przez co sam naruszył wymogi Regulaminu konkursu. W związku z powyższym zasadne jest stanowisko organu, że nie można było umożliwić aplikującemu dokonania korekty w budżecie, prowadziło by to bowiem do istotnej modyfikacji wniosku. W konsekwencji własnych, niezgodnych z Regulaminem konkursu działań skarżącej, nie zostało spełnione kryterium formalne nr 14. 3.4. Skarżąca zarzuca Instytucji Zarządzającej nie wezwanie wnioskodawcy do uzupełnienie i poprawy wniosku, na podstawie kryterium formalnego nr 19 i odpowiadającego mu kryterium formalnego nr 3 części B karty oceny formalnej. Skarżąca podnosi ponadto, że zawnioskowała o wyższą kwotę dofinansowania z powodu błędu systemu LSI. Odnosząc się do powyższego należy wskazać, że kwestia ewentualnej wadliwości systemu LSI podlega ocenie w kontekście jej wpływu na konkretne rozstrzygnięcie konkursowe. Inaczej rzecz ujmując, wykazanie wadliwości systemu informatycznego in concreto oraz wykazanie zastosowania się przez wnioskodawcę do zasad wynikających z dokumentów programowych dotyczących reagowania na wadliwość LSI może – co do zasady – stanowić zarzut zmierzający do podważenia oceny wniosku. Powyższe czyni jednak koniecznym i uzasadnionym ustalenie, w jaki sposób – w świetle dokumentów programowych – wnioskodawca może skutecznie podnieść zarzut wadliwości systemu i w jaki sposób strona skarżąca z tych możliwości skorzystała. W sytuacji bowiem, gdy wnioskodawca wypełni wszystkie wymogi dotyczące prawidłowego wypełnienia wniosku lub zgłoszenia wadliwości systemu, która uniemożliwia prawidłowe wypełnienie wniosku, a organ odrzuca wniosek jako niespełniający obligatoryjnego kryterium, nieuwzględnienie przez organ wykazanej wadliwości systemu informatycznego winno zostać zakwalifikowane jako przeprowadzenie oceny projektu w sposób naruszający prawo, ze stwierdzeniem, że naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny. Jednakże w okolicznościach niniejszej sprawy skarżąca nie dokonała, stosownie do § 8 ust. 2 Regulaminu zgłoszenia, we właściwej instytucji, wadliwości systemu, który uniemożliwił jej prawidłowe wypełnienie i złożenie wniosku. W świetle powołanej regulacji w przypadku wystąpienia błędów w funkcjonowaniu LSI, które nie zostały potwierdzone na stronie internetowej www.2014-2020.rpo-swietokrzyskie.pl oraz portalu www.funduszeeuropejskie.pl, uniemożliwiających złożenie wniosku o dofinansowanie projektu, wnioskodawca zobowiązany jest niezwłocznie powiadomić IZ drogą mailową na adresy: [...] oraz [...] o zaistniałej sytuacji, w celu uzyskania potwierdzenia wystąpienia błędów w systemie. Wbrew twierdzeniom skarżącej w sprawie nie miał zastosowania § 8 ust. 3 Regulaminu zgodnie, z którym błędy w zapisach formularza wniosku, wynikające z wadliwego funkcjonowania LSI, które nie wpływają na możliwość złożenia wniosku o dofinansowania projektu, i które zostały potwierdzone oficjalne przez IZ, nie stanowią przesłanki do negatywnej oceny wniosku o dofinansowanie projektu. Zdaniem Sądu § 8 ust. 2 Regulaminu dotyczy możliwości złożenia prawidłowo wypełnionego wniosku. Według twierdzeń skarżącej natomiast system uniemożliwiał jej złożenie takiego wniosku. W związku z tym jak twierdzi świadomie dokonała nieprawidłowego wpisu, który dopiero umożliwił złożenie wniosku. Należy podzielić stanowisko organu, że to po stronie wnioskodawcy leży prawidłowe wypełnienie pól wniosku, ponieważ system nie wie o jakie środki ubiega się wnioskodawca. System ponadto dostosowany jest do konkursów przewidujących dofinansowanie ze środków UE jak i konkursów zakładających możliwość dofinansowania ze środków UE i budżetu państwa. Skoro zatem wnioskodawca nie mógł wprowadzić prawidłowych danych, oznaczało to brak możliwości złożenia przez skarżącą wniosku, co świadczy o spełnieniu dyspozycji z § 8 ust. 2 Regulaminu. 3.5. Wpływu na treść rozstrzygnięcia nie ma ponadto zarzut nie wezwania wnioskodawczyni, w zaistniałej sytuacji, do uzupełnienia czy poprawy wniosku. Wskazać należy, że na etapie oceny formalnej (§ 11 pkt 4 Regulaminu) przewidziano możliwość uzupełnienia lub poprawienia wniosku w zakresie i w terminie wskazanym przez oceniających, który to zapis jest powtórzeniem unormowania art. 43 ust 2 ustawy wdrożeniowej w brzmieniu obowiązującym na dzień złożenia wniosku – 26.10.2017 r. Skoro opis kryterium nr 14 w Karcie A jest zgodny i spójny z definicją tego kryterium zawartą w § 5 pkt 2a Regulaminu konkursu i dane we wniosku są jednoznaczne, to stwierdzić należy, że brak było podstaw, aby umożliwić wnioskodawcy poprawienie bądź uzupełnienie wniosku w zakresie udziału procentowego wewnątrz całkowitego limitu poziomu dofinansowania, w ramach oceny formalnej - Karta A. Skoro wystąpiły przesłanki określone w § 11 pkt 3 lit b Regulaminu konkursu w związku z zaznaczeniem odpowiedzi NIE w rubryce kryterium formalnym nr 14 w przypadku Części A Karty – to wniosek skarżącej o dofinansowanie podlega odrzuceniu ze względu na negatywną ocenę formalną. Tak też brzmi treść informacji z 28 listopada 2017 r. W świetle tego co wyżej przedstawiono, nie ma prawnej możliwości aby ten sam wniosek, mimo podstaw do jego odrzucenia na etapie oceny formalnej w ramach Karty A, został poddany ocenie formalnej na etapie Karty B. 3.6. Z powyższych względów bezzasadne są zarzuty naruszenia art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej. Przepis ten statuuje zasady ogólne wyłaniania projektów do dofinansowania, to jest przejrzystość, rzetelność, bezstronność wyboru projektów oraz równość wnioskodawców w dostępie do informacji o zasadach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania. Zasady te mają charakter normatywny i dotyczą każdego etapu konkursu - począwszy do momentu przygotowywania regulaminu konkursu i formularza aplikacyjnego. Naruszenie którejkolwiek z tych zasad stanowi naruszenie zasady równego dostępu do pomocy. Istnienie spójności pomiędzy unormowaniem Regulaminu w zakresie maksymalnego poziomu dofinansowania projektu, a opisem zawartym w karcie oceny formalnej projektu czyni bezzasadny zarzut o naruszeniu zasady rzetelności, która związana jest z ustanowieniem jasnych i zrozumiałych dla wnioskodawców kryteriów wyboru projektów, zgodności postępowania właściwej instytucji z ustanowionymi w danym trybie regułami oraz wszechstronnym uzasadnieniem wyboru. Podsumowując, korzystanie z dotacji unijnych nie jest obowiązkowe. Dlatego podmiot, który zamierza z dofinansowania skorzystać winien dostosować się do zasad udzielania pomocy i wypełnić wszystkie wymogi wynikające z dokumentacji konkursowej. Na stosowanie w procedurze konkursowej nie tylko przepisów prawa, ale i zasad wynikających z dokumentacji konkursowej wnioskodawca wyraża zgodę składając stosowne oświadczenie. Oznacza to, że to po jego stronie leży obowiązek dochowania należytej staranności i dostosowania się do jawnych i identycznych dla wszystkich wnioskodawców wymogów. Z dokumentacją konkursową należy się wnikliwie zapoznać, a ewentualne wątpliwości wyjaśnić. Przewidziano możliwości instytucjonalne skonsultowania się i uzyskania wyjaśnień w celu dostosowania się do obowiązków nałożonych na wnioskodawców w postępowaniach konkursowych. Tego rodzaju obowiązkom skarżący w tej sprawie jednakże uchybił, co skutkowało uzasadnionym rozstrzygnięciem o nieuwzględnieniu jego protestu. 3.7. Wpływu na treść rozstrzygnięcia nie ma ponadto zarzut rozpoznania protestu przez nieuprawniony podmiot. Z akt sprawy wynika, że protest rozpoznała Instytucja Zarządzająca w imieniu, której działał upoważniony przez tę instytucję Zastępca Dyrektora Departamentu Wdrażania Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego Urzędu Marszałkowskiego Województwa Ś. i jego podpis też widnieje pod tym rozstrzygnięciem. Jak wynika z § 16 pkt 18 Regulaminu Instytucja Zarządzająca powierzyła rozpatrywanie protestów dotyczących oceny formalnej Departamentowi Wdrażania Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego Urzędu Marszałkowskiego Województwa Ś.. Z kolei uchwałą nr 3096/17 z 12 grudnia 2017 r. Zarząd Województwa Ś. jako Instytucja Zarządzająca Regionalnym Programem Operacyjnym Województwa Ś. na lata 2014-2020 upoważnił P.J. - p.o. Zastępcy Dyrektora Departamentu Wdrażania Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego Urzędu Marszałkowskiego Województwa Ś. w Kielcach do reprezentowania organu w sprawach wynikających z realizacji Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Ś. na lata 2014-2020. 3.8. Uznanie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny Kielcach, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób nie naruszający prawo skutkowało oddaleniem skargi na podstawie art. 61 ust. 8 pkt 2 ustawy wdrożeniowej.