I SA/Ke 14/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Grabowska po rozpoznaniu 30 stycznia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R.M. i W.M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z [...] nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego na 2018 r. postanawia odrzucić skargę R.M.. Merytoryczne rozpatrzenie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejś z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do odrzucenia skargi. Zgodnie z art. 50 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), dalej jako "ustawa p.p.s.a." uprawnionym do wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. W świetle powyższej regulacji za podmiot posiadający legitymację do wniesienia skargi należy uznać np. osobę fizyczną, która ma w złożeniu skargi interes prawny rozumiany jako istnienie związku między strefą jego indywidualnych praw i obowiązków, a zaskarżonym aktem. Skarga może więc dotyczyć tylko własnej sprawy administracyjnej tej osoby - sprawy rozumianej jako przewidziana w przepisach prawa administracyjnego możliwość konkretyzacji uprawnień i obowiązków stron stosunku administracyjnoprawnego, którymi są organ administracji publicznej i indywidualny podmiot (zob. T. Woś, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, str. 214 i 215). Decyzją z [...] nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze, utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy z [...] w przedmiocie wymiaru podatku rolnego od nieruchomości na 2018 rok pobieranego w formie łącznego zobowiązania pieniężnego. Decyzje organów obu instancji zostały skierowane do W.M. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z [...] wniósł natomiast R.M. i W.M. W tych okolicznościach Sąd stwierdził, że uprawnieniem do wniesienia skargi dysponuje jedynie W.M, której wyłącznie dotyczy zaskarżona decyzja. R.M. nie był stroną postępowania administracyjnego i po jego stronie nie występuje interes prawny w złożeniu skargi od decyzji, która dotyczy innej osoby. Brak jest więc podstaw do przyjęcia w oparciu o akta sprawy i powołany przepis art. 50 § 1 ustawy p.p.s.a., by uprawnienie do wniesienia skargi służyło R.M. Z tych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy p.p.s.a., odrzucił skargę R.M. jako niedopuszczalną.