I SA/Ke 141/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Kuchta (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Magdalena Chraniuk-Stępniak, Sędzia WSA Maria Grabowska, Protokolant Starszy inspektor sądowy Michał Gajda, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 maja 2020 r. sprawy ze skargi W. P. na informację Zarządu Województwa Ś. z dnia (...) nr (...) w przedmiocie nieuwzględnienia protestu 1. stwierdza, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny – przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia przez Zarząd Województwa Ś.; 2. zasądza od Zarządu Województwa Ś. na rzecz W. P. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. W. P. właściciel firmy Tartak S. Z. pismem z (...) nr (...) został poinformowany, że wniosek o dofinansowanie realizacji projektu nr (...) pn. "Podniesienie konkurencyjności firmy Tartak S. Z. poprzez wdrożenie innowacyjnych rozwiązań technologicznych" spełnił kryteria dopuszczające (ogólne i sektorowe) i w wyniku przeprowadzonej oceny uzyskał 46 punktów, tzn. wymagane co najmniej 60% maksymalnej możliwej liczby punktów oraz że ze względu na wyczerpanie alokacji przeznaczonej na konkurs projekt został umieszczony na liście rezerwowej. Na powyższą informację wnioskodawca złożył do Instytucji Zarządzającej (IZ, Zarząd) protest, w którym nie zgodził się z oceną kryterium punktowego nr 2 – Stopień innowacyjności projektu i nr 6 - Dodatkowe efekty projektu. Kwestionując ocenę kryterium nr 2 zarzucił, że uzasadnienie Komisji Oceny Projektów (KOP) nie jest zgodne z definicją kwestionowanego kryterium. W ocenie wnioskodawcy projekt dotyczy innowacyjności stosowanej w kraju od trzech lat, co uzasadniają zapisy Biznes planu oraz opinii o innowacyjności, które strona szczegółowo przytoczyła. Zdaniem wnioskodawcy projekt w tym kryterium powinien otrzymać 8 punktów i w związku z tym wniósł o przyznanie tych dodatkowych punktów. Wnioskodawca nie zgodził się również z ilością punktów przyznanych w kryterium nr 6. Powołując zapisy Biznes planu i opinii o innowacyjności stwierdził, że powinien otrzymać punkty za: zastosowanie zaawansowanych technologii informacyjnych i komunikacyjnych (TIK), wprowadzenie nowoczesnych rozwiązań organizacyjnych oraz efekt ekologiczny. Wniósł przy tym o przyznanie 3 dodatkowych punktów, tj. po jednym za każdy z ww. efektów. Instytucja Zarządzająca nie uwzględniła protestu, o czym poinformowała stronę w piśmie z (...) nr (...). Uzasadniając rozstrzygnięcie wskazała na definicję kryterium punktowego nr 2 oraz podała, że maksymalną liczbę punktów może otrzymać projekt, który przyczyni się do wprowadzenia na rynek nowego lub ulepszonego produktu/usługi albo nowy lub ulepszony proces zostanie zastosowany w produkcji. By prawidłowo ocenić rodzaj wprowadzanej innowacji należy się odnieść do definicji innowacji zawartej w Podręczniku Oslo, którą IZ przytoczyła. Wnioskodawca jest zobligowany, by w dokumentacji aplikacyjnej znalazły się informacje potwierdzające, że dany produkt/proces jest zupełną nowością lub występuje na danym obszarze nie dłużej niż 3 lata. Z tego względu winna ona zawierać analizę konkurencyjnych podmiotów z terenu m.in. całej Polski, ze szczególnym uwzględnieniem różnic w oferowanych produktach/usługach pomiędzy projektem wnioskodawcy, a danym konkurentem. Zdaniem IZ, zarówno Biznes plan, jak również opinia o innowacyjności nie zawierają takich informacji, które wskazywałyby, czym nowy proces, jak również czym nowe produkty, będą się różnić od procesów i produktów konkurencyjnych firm. Wobec powyższego, dokumentacja aplikacyjna nie zawiera informacji dających podstawę IZ, by uznać, iż projekt przyczyni się do wprowadzenia na rynek innowacji stosowanej w skali kraju lub wyżej w okresie do trzech lat. Ponadto, IZ wskazując na zapisy Podręcznika Oslo w zakresie celów ekonomicznych innowacyjności podniosła, że wnioskodawca nie uzasadnił w treści wniosku, iż wprowadzony proces przyczyni się do uzyskania przez firmę przewagi kosztowej nad swoimi konkurentami. Dodatkowo, w opinii o innowacyjności stwierdzono, że wnioskodawca poprzez zakup innowacyjnych maszyn/urządzeń wprowadzi na rynek innowacje produktowe i procesowe. Zdaniem IZ, nie można uznać, że to wnioskodawca wprowadzi na rynek innowacje, gdyż podmiotem który je wprowadza, jest producent danego urządzenia, a nie podmiot, który go kupuje i wykorzystuje do produkcji określonych produktów stosownie do definicji innowacyjności zawartej w podręczniku OECD Podręcznik Oslo. W konsekwencji IZ potwierdziła stanowisko KOP, że projekt dotyczy wprowadzenia na rynek innowacji procesowej w skali ponadlokalnej, w okresie do trzech lat. Zarząd wskazał nadto na definicję kryterium nr 6 i wyjaśnił, że projekt otrzymał 1 punkt za zastosowanie TIK (zastosowanie zaawansowanych technologii informacyjnych i komunikacyjnych) oraz 1 punkt za wprowadzenie rozwiązań organizacyjnych i marketingowych. Sporną kwestią pozostaje przyznanie 1 punktu za efekt proekologiczny, tj.: pozytywny wpływ projektu na środowisko naturalne. W myśl instrukcji do pkt 2-2.13 Biznes planu w celu potwierdzenia, że realizacja projektu będzie mieć pozytywny wpływ na środowisko naturalne, wnioskodawca zobowiązany jest, by w uzasadnieniu do tego punktu wskazać przewidywane rozwiązania mające na celu zapobieganie powstawaniu i/lub redukcji zanieczyszczeń różnych elementów środowiska. Ponadto, winien określić odpowiednie wskaźniki/mierniki mierzące taki wpływ i podać uzasadnienie (metodologię obliczeń). Organ stwierdził, że wnioskodawca nie przedstawił w ww. punkcie żadnych wskaźników, ani mierników określających wielkość ograniczonych lub zredukowanych zanieczyszczeń emitowanych do środowiska, jak również nie przedstawił metodologii obliczeń. Wobec powyższego zarzut dotyczący efektu ekologicznego uznano za niezasadny. Na powyższe rozstrzygnięcie Zarządu W. P. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach. Wniósł o uwzględnienie skargi i stwierdzenie, że ocena punktowa projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny oraz o przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. Zarzucił naruszenie: 1. art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej poprzez nierzetelną i pozbawioną przejrzystości ocenę projektu, brak wskazania w sposób dostateczny okoliczności, które zadecydowały o nie przyznaniu punktów w ramach kwestionowanego kryterium, co miało wpływ na naruszenie zasady równego dostępu do pomocy wszystkich kategorii beneficjentów w ramach programu; 2. art. 26 ust. 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju - poprzez nierzetelny wynik oceny merytorycznej i pominięcie niektórych z przedstawionych we wniosku o dofinansowanie informacji dotyczących wdrożenia trzech nowych innowacyjnych w usługach SPA - w tym dwóch innowacyjnych na skalę rynku światowego, co doprowadziło do bezpodstawnego obniżenia punktacji, pomimo potwierdzenia innowacyjności usług stosowną opinią o innowacyjności. W uzasadnieniu skarżący zarzucił, że IZ nie wskazała w sposób jasny i dostateczny okoliczności, które zadecydowały o ilości przyznanych punktów w ramach kwestionowanego kryterium. Podniósł, że w Biznes planie jak i proteście wskazywał, że przedmiotem projektu było podniesienie konkurencyjności firmy poprzez wdrożenie innowacyjnych rozwiązań technologicznych. Zgodnie z opisem w Biznes planie w pkt 2-2.6 oraz zapisem opinii o innowacyjności opisane, zastosowane rozwiązania konkurencyjno - techniczne oraz niezbędne do realizacji projektu środki trwałe w postaci maszyn, urządzeń stanowią nową technologię i nie były stosowane dłużej niż 3 lata w Polsce i 5 lat na świecie. W ocenie skarżącego z tak zestawionej konfiguracji i funkcjonalności wynika, że projekt dotyczy innowacyjności stosowanej w skali kraju w okresie do trzech lat. Zatem w tym kryterium projekt powinien otrzymać 8 punktów. Zdaniem skarżącego również w niewłaściwy sposób zostały przyznane punkty w kryterium oceny punktowej nr 6 - dodatkowe efekty projektu. W ramach projektu nie przyznano punktów za TIK, innowacyjność organizacyjną i marketingową oraz za niemiarodajny wskaźnik efektu ekologicznego projektu. Oceniająca instytucja wskazała w karcie oceny, że nie przyznała punktów w tym kryterium, nie podając niestety żadnego uzasadnienia swego stanowiska. Zdaniem skarżącego w tym zakresie powinno być przyznane dodatkowo 11 punktów. W konsekwencji, w ocenie strony, w wyniku prawidłowej i rzetelnie przeprowadzonej przez urząd oceny projekt powinien otrzymać łącznie 57 punktów. W odpowiedzi na skargę Zarząd podtrzymał stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j. t. Dz.U.2019.2325 ze zm.), dalej "ustawa p.p.s.a." sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do art. 3 § 3 ustawy p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Do ustaw szczególnych, przewidujących kontrolę sądów administracyjnych sprawowaną w stosunku do działania organów administracji publicznej zaliczyć trzeba niewątpliwie ustawę z 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (j.t. Dz.U.2016.217), dalej jako "ustawa wdrożeniowa". Skarżący po otrzymaniu informacji z (...), o uzyskaniu przez projekt nr (...) pn. "Podniesienie konkurencyjności firmy Tartak S. Z. poprzez wdrożenie innowacyjnych rozwiązań technologicznych" 46 punktów tzn. wymaganego minimum oraz umieszczeniu projektu na liście rezerwowej ze względu na wyczerpanie alokacji przeznaczonej na konkurs, wniósł w terminie przewidzianym ustawą protest, który nie został uwzględniony. W ustawowym terminie 14 dni skarżący złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach. Powyższe oznacza, że możliwa jest merytoryczna kontrola przez Sąd zaskarżonego rozstrzygnięcia, ponieważ procedura odwoławcza został wyczerpana. Należy zaznaczyć, że kontrola sądu administracyjnego jest ograniczona i dotyczy oceny projektu pod względem spełniania kryteriów wyboru projektów co wynika z art. 37 ust. 1 i ust. 2 ustawy wdrożeniowej. Kryteria wyboru projektów, muszą być przejrzyste, niedyskryminacyjne i zapewniać możliwość ich wyboru wpisujących się w cele odpowiednich priorytetów programów operacyjnych. Odnosząc powyższe uwagi do okoliczności niniejszej sprawy, Sąd stwierdził nieprawidłowości w zakresie oceny kryterium punktowym nr 2 – Stopień innowacyjności projektu w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sposób w jaki została przeprowadzenia ocena projektu w powyższym zakresie na pierwszym etapie oceny merytorycznej przez KOP, jak i przy rozstrzygnięciu protestu, nie spełniała zasad wyrażonych w art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej. W zakresie kryterium nr 2, IZ stoi na stanowisku, by prawidłowo ocenić rodzaj wprowadzanej innowacji należy się odnieść do definicji innowacji zawartej w Podręczniku Oslo, którą przytoczyła. Wskazując na zapisy Podręcznika Oslo w zakresie celów ekonomicznych innowacyjności IZ podniosła, że wnioskodawca nie uzasadnił w treści wniosku, że wprowadzony proces przyczyni się do uzyskania przez firmę przewagi kosztowej nad swoimi konkurentami. Zdaniem IZ, wnioskodawca był ponadto zobligowany, by w dokumentacji aplikacyjnej zawrzeć analizę konkurencyjnych podmiotów z terenu m.in. całej Polski, ze szczególnym uwzględnieniem różnic w oferowanych produktach/usługach pomiędzy projektem wnioskodawcy, a danym konkurentem. Biznes plan, jak również opinia o innowacyjności nie zawierają takich informacji. Skarżący w związku z oceną punktową kryterium nr 2 kwestionuje przyznanie 0 punktów z maksymalnych 8 możliwych, a to z powodu nieuznania innowacyjności projektu w skali kraju lub wyżej w okresie do trzech lat, zarzucając, że uzasadnienie KOP nie jest zgodne z definicją kwestionowanego kryterium. W ocenie wnioskodawcy projekt dotyczy innowacyjności stosowanej w kraju od trzech lat, co uzasadniają zapisy Biznes planu oraz opinii o innowacyjności, które strona szczegółowo przytoczyła. W związku z tym, projekt powinien otrzymać 8 punktów. Tytułem wstępu należy wskazać, że wnioskodawca przystępując do konkursu i składając w jego ramach wniosek o dofinansowanie zobligowany był do stosowania się do odpowiedniej procedury naboru, z którą powinien wnikliwie się zapoznać, następnie rzetelnie i wyczerpująco przygotować swój wniosek. Braki w złożonej aplikacji, czy jej niespójność z zapisami regulaminu powinny zostać ocenione negatywnie (tak w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 24 maja 2018 roku, IV SA/Gl 235/18, Lex numer 2506362). Wszelkie błędy i wady dokumentacji obciążają wnioskodawcę i brak jest podstaw prawnych do żądania od instytucji zarządzających, aby interpretowały wątpliwości na korzyść wnioskodawcy. Wskazać przy tym należy, że korzystanie z dotacji unijnych nie jest obowiązkowe. Dlatego podmiot, który zamierza z dofinansowania skorzystać winien dostosować się do zasad udzielania pomocy i wypełnić wszystkie wymogi wynikające z dokumentacji konkursowej. Rola organu sprowadza się zaś do kompleksowej oceny wniosku i nie ma prawa wkraczać w meritum, zmieniać zapisów wniosku, modyfikować ich w sposób umożliwiający uzyskanie przez wnioskodawcę dofinansowania, domniemywać treści z wniosku nie wynikających - wbrew jego zapisom. Takie działanie organu naruszałoby bowiem zasady uczciwej konkurencji i dawałoby podstawę do postawienia zarzutu uchybienia obowiązkowi bezstronności (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 25 kwietnia 2018 roku, IV SA/Gl 79/18, Lex numer 2493474, dostępne również na stronie internetowej Centralnej Bazy Orzeczeń Sądów Administracyjnych - http://orzeczenia.nsa.gov.pl, dalej CBOSA). Powyższe uwagi są istotne zwłaszcza w kontekście zarzutów skargi odnoszących się do obydwu spornych kryteriów nr 2 i nr 6. Mając na uwadze postanowienia Regulaminu konkursu, treść odpowiednich zapisów Biznes planu oraz definicję spornego kryterium punktowego nr 2, Sąd podziela argumenty skargi o naruszeniu art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej. IZ w zaskarżonej informacji nie poddała bowiem rzetelnej i przejrzystej ocenie uzasadnienie stopnia innowacji w skali kraju nie dłużej niż 3 lata i 5 lat na świecie. W instrukcji dokonywania oceny punktowej projektu została zamieszczona definicja kryterium nr 2 – Stopień innowacyjności projektu, zgodnie z którą: ,,projekt prowadzi do wdrożenia innowacji: - stosowanej w skali ponadlokalnej w okresie do trzech lat - 0 p., - stosowanej w skali regionu lub wyżej, w okresie do trzech lat -1 p., - stosowanej w skali kraju lub wyżej, w okresie do trzech lat - 2 p. W ramach Działania 2.5 innowacja ma miejsce, gdy nowy lub ulepszony produkt/usługa zostaje wprowadzony/a na rynek albo nowy lub ulepszony proces zostaje zastosowany w produkcji, przy czym ów produkt/usługa tub proces są innowacyjne przynajmniej w stal ponadlokalnej tj. stosowane w danym powiecie nie dłużej niż 3 lata. Weryfikacja nastąpi w oparciu o zapisy wniosku o dofinansowanie oraz dodatkowych dokumentów i danych potwierdzających innowacyjność projektu (np. dokumenty patentowe, publikacje naukowe, dostępne badania, wynik przeszukiwania baz danych, opinię o innowacyjności, literatura fachowa)". Sąd stwierdza, że skarżący ubiegając się o dofinansowanie w ramach przedmiotowego konkursu wypełnił wymogi Regulaminu konkursu oraz definicję kryterium nr 2 i przygotował dokumentację aplikacyjną tj. wniosek i załączniki do wniosku, w tym Biznes plan oraz opinię o innowacyjności zastosowanego rozwiązania konstrukcyjno-technicznego oraz niezbędnych środków trwałych sporządzoną przez rzeczoznawcę SIMP mgr inż. W. S. W Biznes planie poz. 2-2 pkt 6, strona uzasadniając skalę innowacyjności projektu, powołała się na dołączoną do wniosku opinię o innowacyjności, potwierdzającą jednoznacznie stopień innowacyjności projektu w skali kraju. Sąd stwierdza, że w opinii o innowacyjności przedstawiono szczegółową charakterystykę hybrydowego projektu wprowadzenia nowych i udoskonalonych usług oraz wytworzenia nowych produktów za pomocą zakupu: traka WM3500S-IID z wyposażeniem firmy Wood-Mizer - obrabiarka niezbędna do wytwarzania ulepszonego produktu i realizacji nowej technologii w skali światowej — wprowadzonej w 2019 r.; przegubowej ładowarki teleskopowej JCB TM 230 wyróżniającej się technicznymi rozwiązaniami nowatorskimi w skali światowej - celem efektywnego rozładunku, przewożenia i załadunku różnych gabarytów drewna, co jest konieczne przy realizacji nowej technologii przetwarzania drewna. W podsumowaniu, rzeczoznawca jednoznacznie stwierdził, że szereg innowacyjnych rozwiązań technicznych, technologicznych oraz nietechnologicznych zastosowanych w realizacji przedmiotowego projektu oraz nowatorskie rozwiązania i innowacyjne w konstrukcji i układach sterowania maszyn i zarządzania pracą w połączeniu z bardzo korzystnymi rozwiązaniami z zakresu bezpieczeństwa obsługi, bezpieczeństwa środowiska pracy i korzystnego oddziaływania na warunki środowiska naturalnego - pozwalają na realizację innowacyjnej, energooszczędnej technologii obróbki i procesów przetwarzania drewna oraz podniesienia konkurencyjności w firmie TARTAK S. Z. szczególnie w ujęciu nowych - ulepszonych produktów i usług z zachowaniem wysokiej jakości i dokładności ze szczególnym odniesieniem do małych średnich zakładów, stanowiącej rozwiązanie technologiczne, produktowe i procesowe stosowane na świecie nie wcześniej niż od 5 lat. Opisane powyżej zastosowanie rozwiązania konstrukcyjno - technicznego oraz niezbędnych do realizacji projektu środków trwałych w postaci maszyn, urządzeń stanowią nową technologię i nie były stosowane dłużej niż 3 lata w Polsce i 5 lat na świecie w tak zestawionej konfiguracji i funkcjonalności. W zakresie tego, czym według organu nowy proces, jak również czym nowe produkty, będą się różnić od procesów i produktów konkurencyjnych firm, rzeczoznawca wskazuje na źródła – analizę porównawczą z dostępnymi na rynku urządzeniami w zakresie specyfikacji technicznych i opisów użytkowych producentów/dystrybutorów tego typu maszyn i urządzeń. IZ oceniając sporne kryterium przede wszystkim naruszyła zasady przejrzystości i rzetelności wymienione w art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, ponieważ pomija merytoryczne argumenty Biznes planu i jednoznaczne wnioski wynikające z opinii o innowacyjności. Zarząd stojąc na stanowisku, że nie można uznać stopnia innowacyjności projektu w skali kraju lub wyżej, posługuje się w swojej ocenie ogólnymi sformułowaniami, nie przedstawia merytorycznej analizy treści opinii o innowacyjności, a jedynie formułuje tezy nie mające poparcia w materiale aplikacyjnym. Powyższy wniosek wynika wprost z zestawienia treści opinii o innowacyjności oraz Biznes planu – poz. 2-2 pkt 4, z treścią zaskarżonej informacji. Zasadnicze, a do tego błędne główne tezy organu o braku wykazania stopnia innowacyjności projektu w skali kraju dużej niż 3 lata, mimo przytoczenia definicji kryterium nr 2, są wynikiem nieuzasadnionego odwołania się do definicji innowacyjności zawartej w Podręczniku Oslo. Organ zbudował swoją argumentację w oparciu o założenia odnoszące się do definicji innowacyjności produktowej i procesowej z Podręcznika Oslo, pomijając całkowicie jednoznaczną definicję innowacji z kryterium nr 2. Świadczą o tym następujące sformułowania organu: ,,by prawidłowo ocenić rodzaj wprowadzanej innowacji należy się odnieść do definicji innowacji zawartej w Podręczniku Oslo." Następnie organ wskazując na zapisy Podręcznika Oslo w zakresie celów ekonomicznych innowacyjności zarzuca, że wnioskodawca nie uzasadnił w treści wniosku, że wprowadzony proces przyczyni się do uzyskania przez firmę przewagi kosztowej nad swoimi konkurentami. Dodatkowo, wbrew treści opinii i założeniom projektu o zastosowaniu szeregu innowacyjnych rozwiązań technicznych i technologicznych oraz nietechnologicznych zastosowanych w realizacji projektu, organ formułuje błędny wniosek. Wskazuje bowiem, że nie można uznać, że wnioskodawca wprowadzi na rynek innowacje w postaci urządzeń, podczas gdy wprowadza innowacyjne hybrydowe rozwiązanie konstrukcyjno-techniczne z wykorzystaniem urządzeń technologicznie nowoczesnych. Stąd też nieadekwatne do głównych celów i założeń projektu jest stwierdzenie IZ, że podmiotem który je wprowadza, jest producent danego urządzenia, a nie podmiot, który go kupuje i wykorzystuje do produkcji określonych produktów stosownie do definicji innowacyjności zawartej w podręczniku Podręcznik Oslo. W projekcie istotną kwestią jest bowiem nie jest wprowadzenie innowacyjnych urządzeń a ich innowacyjne zastosowanie. Instytucja Zarządzająca przyjęła błędne założenia wynikające z definicji przedmiotowego kryterium i mimo, że odwołała się do opinii o innowacyjności, to jednak jej ocena jest nieprawidłowa z powodu pominięcia definicji kryterium nr 2 oraz dużego stopnia ogólności. Dlatego trudno nazwać ją analizą stopnia innowacyjności projektu przeprowadzoną w sposób przejrzysty i rzetelny. Postępowanie konkursowe jest sformalizowane i skoro w kryterium punktowym nr 2 zawarto definicję innowacyjności (wyżej przytoczoną), to na potrzeby spełnienia wymogów tego kryterium należy posłużyć się wyłącznie tą definicją. Zatem wykluczona jest możliwość posiłkowania się definicją ,,innowacyjność" z Podręcznika Oslo przy ocenie spornego kryterium, którą uwzględnią się przy ocenie np. kryterium nr 3 – Charakter wdrożonej innowacji czy nr 6 – Dodatkowe efekty projektu. Tym samym nieprawidłowe, jak to czyni organ, jest budowanie argumentacji opartej na definicjach z Podręcznika Oslo, jako wyłączonych Regulaminem konkursu przy ocenie spornego kryterium. W związku z powyższym jest oceną dowolną, a nie swobodną bo nie odnosi się merytorycznie do dokumentacji aplikacyjnej oraz wymogów kryterium nr 2 zatwierdzonych Regulaminem konkursu. Nie przesądzając wyniku oceny stopnia innowacyjności proponowanego projektu, w ponownym postępowaniu, obowiązkiem IZ będzie zapoznanie się z stanowiskiem Sądu zaprezentowanym w niniejszym wyroku oraz wyeliminowanie stwierdzonych tam naruszeń zasad określonych w art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej. Zdaniem Sądu nie zasługują na uwzględnienie w całości zarzuty skargi oparte na naruszeniu zasad określonych w art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, a odnoszące się do oceny kryterium nr 6 – Dodatkowe efekty projektu. W ramach tego kryterium między stronami sporna stała się kwestia nie przyznania punktów za TIK, innowacyjność organizacyjną i marketingową oraz za niemiarodajny wskaźnik efektu ekologicznego projektu. Zdaniem skarżącego oceniająca instytucja wskazała w karcie oceny, że nie przyznała punktów w tym kryterium, nie podając żadnego uzasadnienia swego stanowiska, dlatego powinno być przyznane dodatkowo 11 punktów. Po pierwsze skarżący w zupełności przeoczył, że projekt otrzymał 1 punkt za zastosowanie TIK (zastosowanie zaawansowanych technologii informacyjnych i komunikacyjnych) oraz 1 punkt za wprowadzenie rozwiązań organizacyjnych i marketingowych. Sporną kwestią pozostaje natomiast przyznanie 1 punktu za efekt proekologiczny tj. pozytywny wpływ projektu na środowisko naturalne. Zgodnie z definicją kryterium punktowego nr 6, zamieszczoną w Instrukcji dokonywania oceny punktowej projektu w ramach kryterium przyznawane będą: ,,2 p. – efekt proekologiczny. Realizacja projektu przyczyni się do pozytywnego wpływu na środowisko. Preferowane będą projekty, które przewidują rozwiązania mające na celu zapobieganie powstawaniu i/lub redukcję zanieczyszczeń różnych elementów środowiska. Warunkiem przyznania punktu jest odzwierciedlenie poszczególnych aspektów środowiskowych projektu we wskaźnikach/miernikach określonych w biznes planie i szczegółowo uzasadnionych". W myśl instrukcji do poz. 2-2 pkt 13 Biznes planu w celu potwierdzenia, że realizacja projektu będzie mieć pozytywny wpływ na środowisko naturalne, wnioskodawca zobowiązany jest również, by w uzasadnieniu wskazać przewidywane rozwiązania mające na celu zapobieganie powstawaniu i/lub redukcji zanieczyszczeń różnych elementów środowiska. Ponadto, winien określić odpowiednie wskaźniki/mierniki mierzące taki wpływ i podać uzasadnienie (metodologię obliczeń). W cenie Sądu, analiza treści Biznes planu odpowiadającego za wykazanie dodatkowego proekologicznego efektu, potwierdza ocenę organu, że wnioskodawca nie przedstawił w tym punkcie żadnych wskaźników, ani mierników określających wielkość ograniczonych lub zredukowanych zanieczyszczeń emitowanych do środowiska, jak również nie przedstawił metodologii obliczeń. Skarżący podał, że realizacja projektu ma pozytywny wpływ na środowisko naturalne, zastosowane maszyny wprowadzają m.in. innowacyjność w obszarze procesu produkcyjnego, związanego z zakupem nowych maszyn i technologii. Wskazał co prawda na wysoką wydajność tych urządzeń, co ma bezpośredni wpływ na zmniejszenie energochłonności i materiałochłonności procesu produkcyjnego, zmniejszenie kosztów konserwacji o 15% w porównaniu z poprzednimi modelami, zmniejszenia kosztów eksploatacyjnych, poprawy komfortu pracy. Jednakże stwierdzenie, że zmniejszenie zużycia paliwa przyczynia się do poprawy jakości powietrza poprzez zmniejszenie emisji CO2, metali ciężkich i innych pyłów towarzyszących spalaniu ropy oraz obniżenia zapotrzebowania na paliwa kopalne - nie poparł odpowiednikami wskaźnikami/miernikami mierzącymi taki wpływ oraz nie podał żadnego uzasadnienia metodologii obliczeń. Wobec jednoznacznego brzmienia spornego kryterium, nie można uznać za wykazanie efektu proekologicznego poprzez podanie jedynie miernika wskaźnika - wydajności paliwowej - ilość spalanego paliwa na 1 godzinę pracy maszyny. W takiej sytuacji, wnioskodawca nie jest uprawniony w tym konkursie do otrzymania dodatkowych 2 pkt. Wniosek skarżącego dotyczy dofinansowania realizacji projektu pn. "Podniesienie konkurencyjności firmy Tartak S. Z. poprzez wdrożenie innowacyjnych rozwiązań technologicznych". Dlatego poza zakresem przedmiotowym niniejszej sprawy pozostaje zarzut skargi wskazujący na naruszenie art. 26 ust. 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju - poprzez nierzetelny wynik oceny merytorycznej i pominięcie niektórych z przedstawionych we wniosku o dofinansowanie informacji dotyczących wdrożenia trzech nowych innowacyjnych w usługach SPA - w tym dwóch innowacyjnych na skalę rynku światowego, co doprowadziło do bezpodstawnego obniżenia punktacji, pomimo potwierdzenia innowacyjności usług stosowną opinią o innowacyjności. Także w skardze brak jest uzasadnienia powyższego zarzutu. Podsumowując; co zostało wykazane wyżej, zasadne były zarzuty skargi stwierdzające naruszanie art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, w związku oceną punktową kryterium nr 2 – Stopień innowacyjności projektu. W ponownym postępowaniu, IZ uwzględni ocenę prawną Sądu i wypełni wytyczne sformułowane w uzasadnieniu niniejszego wyroku. Następnie przeprowadzi ocenę kryterium nr 2 w taki sposób aby uczynić zadość zasadom przewidzianych ww. przepisie ustawy wdrożeniowej. W ocenie Sądu koniecznym było zatem orzeczenie - zgodnie z art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. a) ustawy wdrożeniowej, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję. O zwrocie kosztów postępowania (wpis od skargi - 200 zł) Sąd orzekł na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 ustawy p.p.s.a.