I SA/Ke 154/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosław Surma po rozpoznaniu w dniu 20 stycznia 2009r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu C. Sp. z o.o w K. od postanowienia Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 23 grudnia 2008r. w przedmiocie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi C. Sp. z o.o. w K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia[...] . nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych p o s t a n a w i a zwolnić C. Sp. z o.o. w K. od kosztów sądowych w całości. Zarządzeniem z dnia 4 grudnia 2008r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach wezwał skarżącą C. Sp. z o.o. w K. do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 1000 zł od skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 2 października 2008r. sygn. akt I SA/Ke 154/08 oddalającego skargę tejże Spółki na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych. W dniu 17 grudnia 2008r. skarżąca złożyła do WSA w Kielcach wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o częściowe zwolnienie od kosztów sądowych. We wniosku zaznaczono, że Spółka planowała podjęcie działalności produkcyjnej w zakresie urządzeń elektroautomatyki, jednakże podmiot dotychczas nie podjął działalności. Spółka nie posiada środków pieniężnych ani aktywów nadających się do szybkiego zbycia. Sytuacja finansowa nie pozwala też na zaciągnięcie kredytu czy pożyczki. Z powodu swojej sytuacji finansowej Spółka rozwiązała umowę z doradcą obsługującym ją w postępowaniu podatkowym. W postępowaniu sądowoadministracyjnym korzystała z doradcy podatkowego ustanowionego z urzędu oraz ze zwolnienia od wpisu. Spółka podniosła również, że nie posiada rachunku bankowego. Skarżąca podała we wniosku, że wysokość kapitału zakładowego, majątku lub środków finansowych wynosi 200 000 zł, wartość środków trwałych wynosi 0 zł, natomiast wysokość strat za ostatni rok obrotowy według bilansu wyniosła 248,65 zł. Do wniosku strona dołączyła bilans z uwzględnieniem bufora za 2008r. oraz jednostronny rachunek zysków i strat z uwzględnieniem bufora za 2008r. Postanowieniem z dnia 23 grudnia 2008r. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach uwzględnił wniosek o częściowe zwolnienie od kosztów sądowych w zakresie zwolnienia od uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej z dnia 24 listopada 2008r. w kwocie powyżej 500 zł, w pozostałym zakresie wniosek zaś oddalił. W ustawowym terminie skarżąca złożyła sprzeciw od postanowienia. W piśmie tym zarzuciła, że stan, iż nie posiada środków pieniężnych jest trwały. Strona korzystała ze zwolnienia od uiszczenia wpisu sądowego od skargi oraz przyznano jej doradcę podatkowego z urzędu. Pomimo wykazania permanentnie trudnej sytuacji finansowej, w przedmiotowym postanowieniu zwolniono ją jedynie z części kosztów sądowych, przewyższających kwotę 500 zł, uznając tym samym, że jest ona w stanie uregulować właśnie tę kwotę. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia brak jest jednak argumentacji potwierdzającej słuszność przyjętego stanowiska. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, zważył, co następuje: Zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ustawą P.p.s.a., w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, postanowienie przeciwko któremu został wniesiony traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Na gruncie obowiązujących przepisów dotyczących postępowań sądowych obowiązuje zasada, zgodnie z którą koszty sądowe, jak również koszty wynagrodzenia fachowego pełnomocnika, pokrywa strona dochodząca swych roszczeń. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Na prawo pomocy składa się zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Według treści art. 245 § 1 ustawy P.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienia fachowego pełnomocnika. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Częściowe zwolnienie od opłat lub wydatków może polegać na zwolnieniu od poniesienia ułamkowej ich części albo określonej ich kwoty pieniężnej. Stosownie do treści art. 246 § 2 ustawy P.p.s.a. przyznanie prawa pomocy przysługuje osobie prawnej, a także innej jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, gdy wykaże, że nie ma żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym), bądź gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie częściowym). Przyznanie prawa pomocy powinno odbywać się przy dokładnym rozpatrzeniu sytuacji majątkowej wnioskodawcy. Strona ubiegająca się przed sądem administracyjnym o przyznanie prawa pomocy musi wykazać, że nie ma żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania, bądź też nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Udowodnienie tych okoliczności daje Sądowi podstawę do pozytywnego rozpatrzenia wniosku. W niniejszej sprawie skarżąca Spółka ubiega się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, tj. o zwolnienie od kosztów sądowych. W ocenie Sądu sytuacja Spółki pozwala na uwzględnienie tego wniosku w całości. Skarżąca wskazała we wniosku, że nie posiada środków pieniężnych ani aktywów nadających się do szybkiego zbycia. Kondycja finansowa nie pozwala również na zaciągnięcie kredytu czy pożyczki. Ponadto za ubiegły rok obrotowy Spółka wykazała stratę. W tej sytuacji Sąd uznał, że C. Sp. z o.o. w K. nie posiada dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 244 § 1, art. 245 § 1 i § 3, art. 246 § 2 pkt 2 oraz art. 260 ustawy P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.