I SA/Ke 154/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Kuchta po rozpoznaniu w dniu 8 lipca 2014 r., na posiedzeniu niejawnym, wniosku pełnomocnika A.B. z dnia 2 lipca 2014 r. o przyznanie wynagrodzenia z tytułu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu w sprawie ze skargi A.B na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 30 grudnia 2013 r. nr (...) w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej postanawia: przyznać od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach) na rzecz radcy prawnego T.G. kwotę 147,60 (sto czterdzieści siedem 60/100) złotych, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, w tym kwotę 27,60 (dwadzieścia siedem 60/100) złotych podatku od towarów i usług. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach wyrokiem z dnia 28 maja 2014 r. oddalił skargę A.B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 30 grudnia 2013 r. w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej. Po doręczeniu stronie skarżącej odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem, do WSA w Kielcach wpłynęła opinia o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od ww. wyroku, sporządzona przez pełnomocnika skarżącej, ustanowionego w ramach prawa pomocy, radcę prawnego T.G. oraz wniosek o zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j. t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) dalej zwana "ustawa p.p.s.a." – radca prawny, wyznaczony do udzielenia pomocy prawnej w ramach prawa pomocy otrzymuje, wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stosownie do § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (j.t.Dz.U.2013.490) dalej zwane "rozporządzenie", w postępowaniu administracyjnym w drugiej instancji wynagrodzenie może być przyznane za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Stawka minimalna wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 50 % stawki minimalnej w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest decyzja o odmowie umorzenia zaległości podatkowej. Stąd, na podstawie § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia stawka minimalna w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji wynosi 240 zł. W związku z tym wynagrodzenie za sporządzenie przedmiotowej opinii to kwota 120 zł, a jej podwyższenie o kwotę podatku od towarów i usług (27,60 zł) uzasadnia § 2 ust. 3 rozporządzenia. Pełnomocnik A.B. sporządził, przedstawił skarżącej oraz przedłożył Sądowi opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Nadto, zgodnie z wymogiem ustanowionym w § 16 rozporządzenia, we wniosku o przyznanie wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną skarżącej z urzędu zawarł oświadczenie, że wynagrodzenie nie zostało uiszczone w żadnej części. Wobec powyższego, na podstawie art. 250 ustawy p.p.s.a. w związku z § 14 ust. 2 pkt 2 lit b w zw. z § 14 ust. 2 pkt 1 lit c oraz § 2 ust. 3 rozporządzenia, Sąd przyznał wynagrodzenie orzekając, jak w sentencji postanowienia.