I SA/Ke 155/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Grabowska Sędziowie: Sędzia WSA Ewa Rojek (spr.) Sędzia WSA Beata Ziomek Protokolant ref. staż. Krzysztof Czarnecki po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 października 2005 r. skargi A. Sp. z o. o. w likwidacji w J. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia, iż zarzuty na postępowanie egzekucyjne zostały złożone po terminie I. uchyla zaskarżone postanowienie II. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz A. Sp. z o.o. w likwidacji w J. kwotę 340 (trzysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Dnia 7 stycznia 2004r. Sp. z o.o. A. w J. wniosła zarzuty na prowadzone postępowanie egzekucyjne. Postanowieniem z dnia [...]nr [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego działając jako organ egzekucyjny - po otrzymaniu ostatecznego stanowiska wierzyciela zawartego w postanowieniu Dyrektora Izby Skarbowej nr.[...] z dnia [...] odmówił uznania zarzutów. Na skutek zażalenia Dyrektor Izby Skarbowej postanowieniem z dnia [...][...] uchylił w całości zaskarżone postanowienie i stwierdził, że zarzuty na postępowanie egzekucyjne zostały złożone po terminie. W uzasadnieniu wskazał, że uchybienie terminu do wniesienia zarzutów nie daje podstaw do czynności organu, których uruchomienie może nastąpić jedynie w wyniku skutecznie wniesionych zarzutów. W związku z powyższym należało w całości uchylić zaskarżone postanowienie i stwierdzić, że zarzuty na prowadzone postępowanie egzekucyjne zostały złożone po terminie. Ustosunkowując się merytorycznie do zażalenia Dyrektor Izby Skarbowej stwierdził, że doręczenie zawiadomień o zajęciu rachunku bankowego nastąpiło w oparciu o art.44 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego w związku z par. 12 a rozporządzenia Min.Fin. z dnia 22 listopada 2001r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. W dniach 16, 17, 18 grudnia 2003r. Naczelnik Urzędu Skarbowego dokonał jako organ egzekucyjny zajęcia rachunku bankowego Spółki A. prowadzonego przez Bank na podstawie tytułów wykonawczych. Pierwsze zawiadomienie o zajęciu rachunku bankowego nr. zajęcia [...] z dnia [...] dotyczące tytułów wykonawczych nr. [...] wystawionych na należności z tytułu podatku VAT za 1998r. zostało wysłane za pośrednictwem poczty dnia 16.XII.03. Z uwagi na fakt, że biuro skarżącej Spółki było zamknięte poczta w tym dniu pozostawiła zawiadomienie o złożeniu pisma w placówce pocztowej na okres 7 dni. Tym samym termin skutecznego doręczenia nastąpił w dniu 23.XII.2003r. Drugie zawiadomienie o zajęciu rachunku bankowego nr. [...] z dnia [...] dotyczące tytułów wykonawczych nr. [...] wystawionych na należności z tytułu podatku VAT za XII 1997r. oraz z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych za 1997r. zostało awizowane wobec zamknięcia biura w dniu 17.XII.2003r na okres 7 dni. Tym samym termin skutecznego doręczenia nastąpił w dniu 24.XII.2003r. Trzecie zajęcie rachunku bankowego nr. [...] z dnia [...] dotyczące tytułu wykonawczego nr.[...] wystawionego na należności z tytułu podatku VAT za 1998r. zostało awizowane wobec zamknięcia biura w dniu 22.XII.2003r. na okres 7 dni. Termin skutecznego doręczenie nastąpił w dniu 29.XII.2003r. To zajęcie zostało odebrane przez A. M. w dniu 2.I.2004r. Do opisanych wyżej zajęć dołączone zostały odpisy wskazanych wyżej tytułów wykonawczych. Natomiast w dniu 29.XII.2003r dokonano zajęcia wierzytelności Spółki A. u jej dłużnika tj. W Spółce z oo B. w J. Zawiadomienie o tym zajęciu nr. [...] zostało doręczone za pośrednictwem poczty w dniu 2.I.2004r . Zdaniem organu skuteczność w/wym doręczeń nie uzasadniała brania pod uwagę doręczeń tych samych zajęć dokonywanych w trybie art. 47 Kpa. Doręczenie takie miało miejsce gdyż organ egzekucyjny dnia 19.XII.2003r. działając poprzez swoich pracowników doręczył przedmiotowe zajęcia osobom uprawnionym do odbioru korespondencji skarżącej Spółki na podstawie pełnomocnictwa pocztowego z dnia 7.IX.2000r. Z uwagi na fakt, iż skuteczne doręczenia tych zawiadomień za pośrednictwem poczty wraz z odpisami tytułów wykonawczych nastąpiło odpowiednio w dniach 23, 24 i 29 grudnia 2003r. to termin do złożenia zarzutów na prowadzone postępowanie egzekucyjne upływał stosownie do art.27 par. 1 pkt 9 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji odpowiednio w dniach 30 , 31 grudnia 2003r oraz 5 stycznia 2004r. Skoro zatem zarzuty skarżący złożył dnia 7 stycznia 2004r. to uchybił 7 - dniowemu terminowi wynikającemu z ustawy. Skargę na powyższe rozstrzygnięcie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie złożyła Spółka z o.o. A. w J. W skardze na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] w sprawie zarzutów na postępowanie egzekucyjne wniosła u uchylenie postanowienia w całości wobec naruszenia art.44 Kpa. Zdaniem Spółki naruszenie art. 44 kpa polegało na bezpodstawnym uznaniu skuteczności zastępczego doręczenia tytułów wykonawczych, w sytuacji gdy nie spełniono przesłanek takiego doręczenia określonych w tym przepisie i w konsekwencji przyjęcie, że nastąpiło przerwanie biegu przedawnienia zobowiązania podatkowego. W uzasadnieniu skarżąca Spółka powołała się na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 17.IX,2002r. (Dz.U.Nr.157 poz. 1318), w którym Trybunał uznał za niezgodny z Konstytucją przepis o doręczeniach przesyłek sądowych z zakresie siedmiodniowego terminu do podjęcia przesyłki. Skarżący podniósł też, że wbrew dyspozycji art. 44 Kpa Spółka poza jednym przypadkiem nie była w żaden sposób powiadomiona przez pocztę o pozostawieniu przesyłek w urzędzie pocztowym. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: W myśl art.1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych(Dz.U.Nr.153 poz.1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Ocenie sądu podlega zatem zgodność aktów administracyjnych, w tym przypadku postanowienia, zarówno z przepisami prawa materialnego jak i procesowego. Kontrola ogranicza się do zbadania, czy w toku rozpoznawania sprawy organy nie naruszyły prawa i to w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Skargę należy uznać za zasadną choć z innych przyczyn niż w niej wskazano. Kluczowym dla rozstrzygnięcia sprawy jest ustalenie z jaką datą nastąpiło doręczenie skarżącemu zawiadomień o zajęciu wierzytelności albowiem od tej daty liczony będzie termin do wniesienia zarzutów. Ostatecznie organ II instancji stanął na stanowisku, że doręczenie zajęć nastąpiło w trybie art. 44 kpa w związku z par. 12 a rozporządzenia Min.Fin. z dnia 22.XI.2001r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji(Dz.U.01.137.1541).Stanowisko to jest błędne. Przepis art. 44 Kpa nie mógł mieć zastosowania do doręczeń dokonywanych przez organ egzekucyjny w stosunku do osoby prawnej. Przepis ten ma bowiem zastosowanie stosownie do par.12 a cytowanego wyżej rozporządzenia wyłącznie do czynności wierzycieli określonych w rozdziale 2 tegoż rozporządzenia. Tak więc wychodząc poza granicę skargi na podstawie art. 134 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z dnia 30.VIII.2002r.(Dz.U.Nr.153 poz.1270) wskazać należy błąd organu w ustaleniu daty zajęcia co skutkować musiało w konsekwencji uchyleniem zaskarżonego postanowienia stosownie do dyspozycji art.145 par.1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ ustali poprawnie datę doręczenia przedmiotowych zajęć. Będzie miał przy tym na uwadze, że art. 44 kpa w zw. z par 12 a rozporządzenia Min.Fin. z dnia 22.XI.2001r w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji nie ma w sprawie zastosowania. Ustaliwszy prawidłową datę zajęcia organ wyda stosowną do tego decyzję bądź o złożeniu zarzutów po terminie bądź w trybie art 34 par.4 ustawy z dnia 17.VI.1996r. O postępowaniu egzekucyjnym w administracji(tekst jedn. Dz.U.Nr.110 poz.968 za 2002r.). Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł jak w sentencji. Właściwość Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach do rozpoznania sprawy wynika z rozporządzenia Prezydenta RP z dnia 13.VIII.2004r. (Dz.U.Nr.187 poz. 1926 )w sprawie przekazania Wojewódzkim Sądom Administracyjnym w Gorzowie Wielkopolskim i Kielcach rozpoznawania spraw z obszaru województwa lubuskiego i świętokrzyskiego należących do właściwości Wojewódzkich Sądów Administracyjnych w Poznaniu i Krakowie.