I SA/Ke 159/06

PostanowienieWSA w Kielcach2006-08-10

Skład orzekający: Grażyna Jarmasz, Ewa Rojek, Mirosław Surma

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga do sądu administracyjnego na pismo odmawiające zwrotu opłaty za kartę pojazdu jest dopuszczalna, jeśli skarżący nie poprzedził jej wezwaniem organu do usunięcia naruszenia prawa?
Ratio decidendi
Skarga na pismo odmawiające zwrotu opłaty za kartę pojazdu jest dopuszczalna, ponieważ mieści się w definicji aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczącego uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Jednakże, skarga podlega odrzuceniu, jeśli skarżący nie poprzedził jej wezwaniem organu do usunięcia naruszenia prawa, zgodnie z art. 52 § 3 PPSA, nawet jeśli pouczenie organu było błędne.
Stan faktyczny
Skarżący H.K. zwrócił się do Prezydenta Miasta o zwrot części opłaty za kartę pojazdu, twierdząc, że została ona pobrana w zawyżonej wysokości. Prezydent Miasta odmówił zwrotu, wskazując na obowiązujące przepisy prawa. Skarżący złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, domagając się zwrotu kwoty na podstawie przepisów Kodeksu cywilnego i orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego. Sąd uznał skargę za dopuszczalną, ale podlegającą odrzuceniu z powodu niewyczerpania trybu wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę i zwrócono skarżącemu uiszczony wpis.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Jarmasz, Sędziowie Sędzia WSA Ewa Rojek,, Asesor WSA Mirosław Surma (spr.), Protokolant Krzysztof Czarnecki, po rozpoznaniu w dniu 10 sierpnia 2006 r. na rozprawie sprawy ze skargi H.K. na akt Prezydenta Miasta z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie : odmowy zwrotu części opłaty za kartę pojazdu p o s t a n a w i a: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącemu uiszczony wpis w kwocie 100 zł (sto złotych). I SA/Ke 159/06 Uzasadnienie Pismem z dnia 08 maja 2006 r. H.K. zwrócił się do Prezydenta Miasta o zwrot zawyżonej opłaty za kartę pojazdu w kwocie [...] zł jaką uiścił w związku rejestracją samochodu [...] nr rej. [...] w dniu 28 września 2004 r. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że pobranie opłaty w wysokości [...] zł jest niezgodne z obowiązującym rozporządzeniem. W odpowiedzi na wniosek, pismem z dnia 15 maja 2006r. Prezydent Miasta odmówił zwrotu części opłaty i wyjaśnił, że zgodnie z obowiązującym prawem brak jest podstaw do dokonania zwrotu. Obowiązek pobrania przez organy rejestrujące opłaty za wydanie karty pojazdu wynika z przepisu art. 77 ust. 3 i 4 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2005 r. Nr 108, poz. 908 ze zm.) oraz § 1 ust. 1 pkt 3 załącznika nr 1 do rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 27 września 2003 r. w sprawie szczegółowych czynności organów w sprawach związanych z dopuszczeniem pojazdu do ruchu oraz wzorów dokumentów w tych sprawach (Dz. U. Nr 192, poz. 1878 ze zm.). Wysokość pobranej opłaty określona została natomiast rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 28 lipca 2003 r. w sprawie wysokości opłat za kartę pojazdu (Dz. U. Nr 137, poz. 1310). Wskazał jednocześnie, że organ dokonuje czynności polegającej na pobraniu opłaty, wynikającej wprost z przepisów prawa. Wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 17 stycznia 2006 r. (sygn. U 6/04) nie powoduje, zdaniem Prezydenta, że właściciele pojazdów sprowadzonych z zagranicy mogą na jego podstawie otrzymać zwrot opłaty za kartę pojazdu, tym bardziej że w dniu 28 marca 2006 r. Minister Transportu i Budownictwa podpisał rozporządzenie, które określa nową opłatę za kartę pojazdu w wysokości 75 zł. Dotychczas obowiązujące rozporządzenie straciło moc z dniem 15 kwietnia 2006 r., a opłata za kartę pozostawała bez zmian do dnia wejścia w życie nowego rozporządzenia. Jednocześnie Prezydent poinformował wnioskodawcę, że przysługuje mu prawo złożenia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach w terminie 14 dni od doręczenia pisma, za pośrednictwem organu. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach, określonej jako pozew o zapłatę, skarżący podniósł, że pobranie opłaty w kwocie [...] zł za wydanie karty pojazdu ma charakter dyskryminujący, pozostaje w sprzeczności z systemem polskiego prawa i zobowiązaniami międzynarodowymi. Przywołał również orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego z dnia 17 stycznia 2006 r., który uznał, że przepis § 1 ust 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 28 lipca 2003 r. w sprawie wysokości opłat za kartę pojazdu jest niezgodny z art.77 ust. 4 pkt 2 i ust 5 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2005 r. Nr 108, poz. 908 ze zm.) oraz art.92 i art. 217 Konstytucji RP. Dlatego, zdaniem skarżącego, stosownie do treści art. 417 § 1 Kodeksu cywilnego kwota [...] zł powinna być zwrócona. W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta podtrzymał swoje stanowisko zawarte w piśmie z dnia 15 maja 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Dopuszczalność skargi do sądu administracyjnego na zaskarżone pismo zależy od tego, czy spełnia ono warunki określone w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) powoływanej dalej jako ustawa P.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na inne, niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Pismo odmawiające zwrotu uiszczonej opłaty za kartę pojazdu mieści się w dyspozycji tej normy prawnej - spełnia więc warunek w postaci bycia "innym, niż określone w pkt 1-3 aktem lub czynnością". Odmowa zwrotu uiszczonej opłaty za kartę pojazdu podjęta została przez organ administracji publicznej i odnosi się do obowiązku publicznoprawnego. Pismo zawierające stanowisko organu należy więc do zakresu administracji publicznej. Dotyczy ono obowiązku wynikającego z przepisów prawa. Mimo jednak dopuszczalności, skarga podlega odrzuceniu. Skarżący nie wyczerpał bowiem trybu wymaganego przepisem art. 52 § 3 ustawy P.p.s.a., tzn. nie poprzedził złożenia skargi do sądu wezwaniem organu administracji do usunięcia naruszenia prawa. Wprawdzie skarżący zastosował się do błędnego pouczenia w przedmiotowym piśmie, o prawie wniesienia skargi do sądu (bez uprzedniego wezwania organu) to jednak nie ma to wpływu na tok postępowania sądowoadministracyjnego i nie może prowadzić do merytorycznego rozpoznania skargi przez sąd wniesionej bez wyczerpania przysługujących stronie środków prawnych. Może natomiast ewentualnie stanowić podstawę do pozytywnej oceny wniosku o przywrócenie terminu do skorzystania przez stronę z instytucji wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Wobec powyższego należało, na mocy art. 58 § 1 pkt 6 i art.232 §1 pkt 1 lit. "a" ustawy P.p.s.a., odrzucić skargę i zwrócić uiszczony wpis.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 13.07.2026. · Źródło