I SA/Ke 167/12

Dnia 16 maja 2012 roku Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach – Wydział I w składzie następującym: Referendarz sądowy WSA Agnieszka Karyś-Adamczyk po rozpoznaniu w dniu 16 maja 2012r. na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi R. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w . z dnia [...]. znak: [...] w przedmiocie zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2005r. p o s t a n a w i a zwolnić stronę skarżącą od kosztów sądowych. W skardze z dnia 12 marca 2012r. wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]. znak: [...] w przedmiocie zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2005r. R.W. zawarł wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Zgodnie z art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) zwanej dalej ustawą p.p.s.a. wniosek taki powinien być złożony na urzędowym formularzu. Skarżący nie dopełnił tego wymagania, w związku z tym za pismem z dnia 17 kwietnia 2012r. Sąd przesłał skarżącemu urzędowy formularz PPF i zobowiązał do złożenia wypełnionego w/w formularza w terminie siedmiu dni od daty doręczenia niniejszego pisma pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Skarżący w zakreślonym w wezwaniu terminie złożył sporządzony na urzędowym formularzu PPF wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Z oświadczenia złożonego pod odpowiedzialnością karną za podanie nieprawdziwych danych lub zatajenie prawdy o stanie rodzinnym, majątkowym i uzyskiwanych dochodach zawartego we wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że skarżący pozostaje w gospodarstwie domowym wraz z żoną, nie wykazuje majątku. Źródłem utrzymanie skarżącego i jego żony jest emerytura uzyskiwana przez żonę skarżącego w wysokości 1472,72zł miesięcznie brutto. Skarżący nie wykazuje oszczędności. Po dokonaniu wstępnej analizy wniosku, co do jego treści dane w nim zawarte okazały się niewystarczające do oceny stanu majątkowego i zdolności płatniczych skarżącego. Z uwagi na powyższe pismem z dnia 30 kwietnia 2012r. skarżący został wezwany do uzupełnienia w/w wniosku poprzez przedłożenie: - odpisu (kserokopii) zeznania podatkowego za rok 2011 oraz za rok 2010; - wyciągu lub wykazu z posiadanych przez skarżącego i jego żonę rachunków bankowych, w tym kont i lokat dewizowych obejmujących operacje z ostatnich 3 miesięcy; - aktualnego zaświadczenia z właściwego Urzędu Pracy potwierdzającego, że skarżący jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku; - aktualnego zaświadczenia z właściwego Wydziału Ewidencji Pojazdów i Kierowców o posiadanych przez skarżącego i jego żonę samochodach (obejmującego ich markę i rok produkcji) lub ich braku; - oświadczenia, o wysokości ponoszonych przez skarżącego kosztach utrzymania domu, w którym zamieszkuje wraz z żoną. W odpowiedzi na wezwanie skarżący przedłożył orzeczenie o niepełnosprawności, z którego wynika, że skarżący jest osobą niepełnosprawną w stopniu znacznym oraz zaświadczenie z dnia 8 maja 2012r. potwierdzające, że skarżący i jego żona nie są właścicielami pojazdów. Skarżący oświadczył, że za rok 2010 oraz 2011 ani on ani jego żona nie składali zeznań podatkowych, nie posiada rachunków bankowych, nie jest zarejestrowany w Urzędzie Pracy. Ponadto skarżący oświadczył, że dom, w którym mieszka wraz z żoną należy do A.S. oraz I. T. koszty utrzymania domu ponosi żona. Na gruncie obowiązujących przepisów postępowań sądowych obowiązuje zasada, według której koszty sądowe pokrywa strona dochodząca swych roszczeń. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Instytucja przyznania prawa pomocy przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym) bądź osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym). Analiza złożonego przez skarżącego wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz przedłożonych dokumentów i oświadczeń wykazała, że wniosek ten zasługuje na uwzględnienie. Biorąc pod uwagę sytuację finansową skarżącego, przede wszystkim fakt, że skarżący jest osobą niepełnosprawną stopniu znacznym, nie wykazał majątku, jedynym źródłem utrzymania jego i jego żony jest emerytura uzyskiwana przez żonę, należało stwierdzić, że wykazał należycie, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 258 §1 i 2 pkt 7 ustawy p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.