I SA/Ke 17/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Grabowska po rozpoznaniu w dniu 14 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia postanawia: odrzucić skargę. Skarżąca J. S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]., nr [...]odmawiające jej przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia. Od wniesionej skargi skarżąca nie uiściła wymaganego wpisu sądowego. W związku z powyższym zarządzeniem przewodniczącego wydziału z dnia 13 stycznia 2012r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 złotych, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Doręczony odpis zarządzenia zawierał podstawę prawną obliczenia wysokości wpisu. Przy doręczeniu podano tryb i sposób jego opłacenia, pouczono także skarżącą o możliwości wystąpienia o prawo pomocy. Wezwanie to zostało doręczone skarżącej w dniu 25 stycznia 2012r., co wynika ze zwrotnego poświadczenia odbioru wezwania znajdującego się w aktach sprawy ( k. 12). W wymaganym siedmiodniowym terminie, który upłynął z dniem 1 lutego 2012r., wpis nie został uiszczony. W terminie tym skarżąca nie złożyła także wniosku o przyznanie prawa pomocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zasadą jest, że (o ile ustawa nie stanowi inaczej), do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki (art. 214 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) – dalej jako: [p.p.s.a.]. Natomiast zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenie wezwania. W razie bezskutecznego upływu terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Skutek pozostawienia nieopłaconego pisma bez rozpoznania nie powstaje jednak w przypadku, gdy należna opłata nie zostanie uiszczona od skargi, skargi kasacyjnej, zażalenia lub skargi o wznowienie postępowania. Zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a., jeżeli od tych pism pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają one odrzuceniu przez sąd. Z akt sprawy wynika, że wezwanie do uiszczenia wpisu zostało doręczone stronie – co potwierdziła własnoręcznym podpisem - w dniu 25 stycznia 2012r. Wezwanie zawierało wszystkie niezbędne dane, a więc określenie kwoty, terminu i sposobu uiszczenia opłaty, jak też zastrzegało rygor w postaci odrzucenia skargi na wypadek jej nieuiszczenia w terminie. Skarżąca w wyznaczonym siedmiodniowym terminie wpisu nie uiściła, co sprawia, że skargę należało odrzucić na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.