I SA/Ke 170/17

Dnia 20 czerwca 2017 roku Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach Agnieszka Karyś-Adamczyk po rozpoznaniu w dniu 20 czerwca 2017 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu w sprawie ze skargi K. Z. na decyzję Dyrektora Ś. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie przyznania pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na 2012 r. p o s t a n a w i a 1. zwolnić stronę skarżącą od kosztów sądowych; 2. ustanowić dla strony skarżącej radcę prawnego, którego wyznaczy Okręgowa Izba Radców Prawnych w K.. Wyrokiem z 25 maja 2017 r. sygn. akt I SA/Ke 170/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargę K. Z. na decyzję Dyrektora Ś.Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K.z [...] w przedmiocie przyznania pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na 2012 r. W dniu 31 maja 2017 r. K. Z. złożył wniosek o ustanowienie pełnomocnika z urzędu celem sporządzenia skargi kasacyjnej od ww. wyroku. Zgodnie z art. 252 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U.2016.718) zwanej dalej ustawą p.p.s.a. wniosek taki powinien być złożony na urzędowym formularzu PPF. Skarżący nie dopełnił tego wymagania, w związku z tym za pismem z 1 czerwca 2017 r. Sąd przesłał skarżącemu urzędowy formularz PPF i zobowiązał do złożenia wypełnionego w/w formularza w terminie siedmiu dni od daty doręczenia niniejszego pisma pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. W odpowiedzi skarżący sporządził i złożył wniosek na urzędowym formularzu PPF rozszerzając swoje żądanie o zwolnienie od kosztów sądowych oraz nie precyzując wniosku o ustanowienie pełnomocnika z urzędu Z oświadczenia zawartego we wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że skarżący pozostaje sam w gospodarstwie domowym, aktualnie nie uzyskuje dochodu. Jako posiadany majątek wykazał dom wielkości 80m², gospodarstwo rolne wielkości 19,0700ha o wartości 400.000 zł wraz z zabudowaniami gospodarczymi. Jako zobowiązania i stałe miesięczne wydatki skarżący wykazał spłatę kredytu w kwocie 1450 zł, energię elektryczną 265 zł, paliwo do ciągnika 720 zł, telefon 40 zł, podatki 70 zł, KRUS- 150 zł. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że stracił kontrakt na dostawę mleka, ponadto Agencja nie wypłaciła skarżącemu należnych pieniędzy. Zdaniem orzekającego, wniosek skarżącej zasługuje na uwzględnienie. W myśl przepisu art. 173 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U.2016.718), zwanej dalej ustawą "p.p.s.a" od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Skarga kasacyjna stosownie do postanowień przepisu art. 175 ustawy "p.p.s.a" powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, albo doradcę podatkowego – w sprawach obowiązków podatkowych. Stosownie do przepisu art. 245 § 2 ustawy "p.p.s.a" prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. i zgodnie z postanowieniami przepisu art. 246 § 1 pkt 1 ustawy "p.p.s.a" przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Analiza przedstawionej sytuacji materialnej strony skarżącej wykazała, że wniosek o zwolnienie od kosztów oraz ustanowienie pełnomocnika złożony na tym etapie postępowania sądowoadministracyjnego zasługuje na uwzględnienie. Do pozytywnej oceny wniosku przekonuje przede wszystkim fakt, że skarżący sam pozostaje w gospodarstwie domowym, a aktualnie stracił dochód z dopłat oraz z dostawy mleka . W tej sytuacji uznano, że kondycja finansowa skarżącego nie pozwala na poniesienie kosztów sądowych oraz kosztów wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika. W tej sytuacji w oparciu o powołane wyżej przepisy oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.