I SA/Ke 171/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Grabowska po rozpoznaniu w dniu 16 września 2008r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. Z. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. Z. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...]. nr [...] w przedmiocie zabezpieczenia zobowiązania w podatku akcyzowym postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji M. Z. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zabezpieczenia zobowiązania w podatku akcyzowym W skardze zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego decyzji. Uzasadniając wniosek podała, że wykonanie decyzji spowoduje wobec niej oraz rodziny niepowetowana stratę materialną oraz szkodę psychiczną.. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako ustawa p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże z art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a. wynika, że po przekazaniu sądowi skargi sąd ten może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Z powyższego wynika, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest odstępstwem od zasady, a przesłanką uzasadniającą wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku, iż zachodzą okoliczności mogące uzasadniać zaistnienie tych przesłanek. Użyte w art. 61 § 3 p.p.s.a. pojęcia nieostre ,tj "trudne do odwrócenia skutki" i "znaczna szkoda" wymagają skonkretyzowania w postaci dokładnej i wyczerpującej argumentacji wnioskodawcy. (postanowienie NSA z dnia 3 września 2004r. FZ250/04). W przypadku wniosku o wstrzymanie nie wystarczy powołanie się na możliwość spowodowania szkody przez wykonanie decyzji, lecz konieczne jest wykazanie przez stronę w czym upatruje niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody ewentualnie trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, ze w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione. W niniejszej sprawie skarżąca nie podała żadnych okoliczności na uzasadnienie tezy, że zachodzą przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a. Nie stanowi uzasadnienia ogólnikowe powołanie się na możliwość spowodowania wobec skarżącej oraz rodziny niepowetowanej straty materialnej oraz szkody psychicznej. Podnieść należy, że zaskarżona decyzja dotyczy zabezpieczenia zobowiązania, nie prowadzi zatem do wykonania przez zobowiązaną obowiązku, a stwarza tylko gwarancje, że w przyszłości będzie możliwość jego wykonanie. Dlatego też w ocenie Sądu wniosek o udzielenie ochrony tymczasowej zawierający jedynie ogólne sformułowania, nie pozwala na merytoryczną ocenę czy zachodzi przesłanka, od której zależy wstrzymanie wykonania decyzji. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 1, 3 i 5 ustawy p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.