I SA/Ke 174/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Rojek po rozpoznaniu 9 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia W. Ż. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z 11 października 2017 r. utrzymujące w mocy postanowienie starszego referendarza sądowego z 17 maja 2017 r. oddalające wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi W. Ż. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. (obecnie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K.) z [...] r. [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za maj 2009 r. postanawia: odrzucić zażalenie. Wojewódzki Sad Administracyjny w Kielcach postanowieniem z 11 października 2017 r. utrzymał w mocy postanowienie starszego referendarza sądowego z 17 maja 2017 r. oddalające wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi W. Ż. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. (obecnie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K.) z [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za maj 2009 r. W piśmie z 13 października 2017 r. o doręczeniu odpisu postanowienia z 11 października 2017 r. W. Ż. został błędnie pouczony o prawie do złożenia zażalenia, bowiem postanowienie z 11 października 2017 r. jest niezaskarżalne. W. Ż. wniósł zażalenie na postanowienie z 11 października 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Zażalenie jest niedopuszczalne i podlega odrzuceniu. Zgodnie z treścią art. 194 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017 r. poz. 1369), dalej: ustawy p.p.s.a., zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia enumeratywnie wymienione w art. 194 § 1 pkt 1 – 10. Stosownie zaś do art. 260 § 1 i § 2 ustawy p.p.s.a., rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu – art. 260 § 2 ustawy p.p.s.a. Z treści tego przepisu wynika, że ustawa nie przewiduje wniesienia zażalenia na tego rodzaju postanowienie. Analogiczny wniosek wynika również z tego, że ten rodzaj postanowień nie został wymieniony w żadnym z punktów art. 194 § 1 ustawy p.p.s.a. Zgodnie z art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuca na posiedzeniu niejawnym zażalenie, którego wniesienie jest niedopuszczalne. Wpływu na treść rozstrzygnięcia nie ma okoliczność, że Sąd błędnie pouczył stronę o możliwości zaskarżenia wydanego postanowienia do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Błędne pouczenie nie kreuje bowiem obowiązku skontrolowania przez Naczelny Sąd Administracyjny prawidłowości kwestionowanego przez skarżącego postanowienia. Z tych względów Sąd, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.