I SA/Ke 181/13

Dnia 21 marca 2013 roku Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach – Wydział I w składzie następującym: Referendarz sądowy WSA Agnieszka Karyś-Adamczyk po rozpoznaniu w dniu 21 marca 2013 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku B. S. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi B. S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. znak: [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia p o s t a n a w i a zwolnić B. S. od kosztów sądowych. Wraz ze skargą z dnia 11 lutego 2013 r. wniesioną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2006 r. B.S. złożył sporządzony na urzędowym formularzu PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Z oświadczenia złożonego przez skarżącego we wniosku wynika, że skarżący pozostaje w gospodarstwie domowym wraz z żoną i 7 miesięczną córką. Według oświadczenia rodzina skarżącego nie posiada majątku – nieruchomości, przedmiotów wartościowych ani oszczędności. Skarżący oświadcza, że jest osobą bezrobotną. Źródłem utrzymania rodziny skarżącego jest zasiłek macierzyński żony w kwocie 2000 zł miesięcznie otrzymywany do dnia 11 lutego 2013 r. Po tym czasie żona skarżącego będzie przebywała na bezpłatnym urlopie macierzyńskim. Na gruncie obowiązujących przepisów postępowań sądowych obowiązuje zasada, według której koszty sądowe pokrywa strona dochodząca swych roszczeń. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Instytucja przyznania prawa pomocy przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym) bądź osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym). Ubiegający się o taką pomoc winien, więc w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach, do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające – może zwrócić się o pomoc państwa. Mając na względzie okoliczności przedstawione przez skarżącego w złożonym wniosku, przede wszystkim brak majątku i oszczędności, wysokość i źródło dochodów uzyskiwanych do dnia 11 lutego 2013 r., uznano, że skarżący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wobec powyższego orzeczono, na podstawie art. 258 §1 i § 2 pkt 7, art. 243, art. 244 § 1, art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) jak w sentencji.