I SA/Ke 187/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Rojek po rozpoznaniu w dniu 16 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu W. Ż. od zarządzenia referendarza sądowego z 16 stycznia 2018 r. pozostawiającego wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania w sprawie ze skargi W.Ż. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. (obecnie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K.) z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za styczeń 2011 r. postanawia: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie. W.Ż. w zażaleniu z 16 listopada 2017 r na postanowienie WSA w Kielcach o odrzuceniu zażalenia w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. (obecnie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K.) z [...] r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za z dnia [...] r. znak: [...]w przedmiocie podatku od towarów i usług za styczeń 2011 r. zawarł wniosek o przyznanie prawa pomocy. Sąd, wypełniając zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I, pismem z 22 listopada 2017 r. przesłał skarżącemu urzędowy formularz PPF i zobowiązał do jego wypełnienia i złożenia w terminie siedmiu dni od daty doręczenia niniejszego pisma, pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Przesyłka zawierająca formularz PPF została odebrana przez skarżącego 7 grudnia 2017 r. W dniu 16 stycznia 2018 r. starszy referendarz sądowy zarządził pozostawienie wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Podniósł, że w wyznaczonym terminie skarżący nie złożył wypełnionego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy. Skarżący złożył pismem z 13 lutego 2018 r. sprzeciw od zarządzenia z 16 stycznia 2018 r. Wniósł ponownie o przyznanie prawa pomocy zarzucając zaskarżonemu zarządzeniu naruszenie przepisów art. 257 w związku z art. 258 § 2 pkt 6 oraz art. 243 § 1 i art. 246 § 1. Do sprzeciwu załączył wypełniony formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 260 § 1 i § 2 ustawy p.p.s.a. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369), dalej: ustawy p.p.s.a., rozpoznając sprzeciw od postanowień i zarządzeń referendarza sądowego, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. W sprawach tych, wniesienie sprzeciwu od zarządzenia lub postanowienia referendarza sądowego wstrzymuje jego wykonalność. Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu. W ocenie Sądu, prawidłowe jest zarządzenie referendarza sądowego. Przesyłka zawierająca formularz PPF doręczona została skarżącemu 7 grudnia 2017 r., a zatem od tego dnia skarżący zobowiązany był w terminie siedmiu dni, czyli do 14 grudnia 2017 r. złożyć wypełniony formularz. Ponieważ tego nie uczynił, wniosek z 16 listopada 2017 r. należało pozostawić bez rozpoznania, o czym słusznie rozstrzygnął starszy referendarz sądowy. Za wypełnienie obowiązku zakreślonego w piśmie Sądu z 22 listopada 2017 r. nie można uznać dołączonego przez skarżącego do sprzeciwu wypełnionego formularza PPF z 13 lutego 2018 r. Z formalnego punktu widzenia jest to nowy wniosek strony, złożony już po upływie terminu na dokonanie czynności, do której skarżący został zobowiązany w piśmie z 22 listopada 2017 r. Z tego powodu wniosek z 13 lutego 2018 r. załączony do sprzeciwu zostanie rozpoznany odrębnym rozstrzygnięciem. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach działając na podstawie art. 260 w zw. z art. 258 § 2 pkt 6 p.p.s.a. utrzymał w mocy zarządzenie starszego referendarza sądowego, o czym orzekł w sentencji postanowienia.