I SA/Ke 188/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Jagiełło, Sędziowie Sędzia WSA Maria Grabowska (spr.),, Asesor WSA Mirosław Surma, Protokolant Sekr. sąd. Łukasz Pastuszko, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 14 września 2006 sprawy ze skargi J.C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wymiaru łącznego zobowiązanie pieniężnego oddala skargę ISA/Ke 188/06 Uzasadnienie ! Decyzją z dnia[...]znak [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpoznaniu odwołania J. C. od decyzji Wójta Gminy z dnia [...] nr.[...] w sprawie łącznego zobowiązania pieniężnego, utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję; W motywach rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał, że zaskarżoną decyzją organ pierwszej instancji ustalił łączne zobowiązanie pieniężne. Opodatkowaniem podatkiem rolnym objęto grunty o pow. 4,7300 ha, zaś podatkiem leśnym las o pow. 0,53ha. Organ powołując się na treść art.21 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r.- Prawo geodezyjne i kartograficzne ( Dz. U. z 2005 r. Nr 240 poz. 2027 ze zm. ) podniósł, że podstawę wymiaru podatków stanowią dane wynikające z ewidencji gruntów i budynków. Skoro ze znajdującego się w aktach sprawy zawiadomienia Starosty Powiatowego z dnia 17 stycznia 2006 r. o zmianie w ewidencji gruntów wynika, że współwłaścicielkami po lA części przedmiotowego gruntu są J. C. . i M. R. prawidłowo został nałożony obowiązek podatkowy. Odnosząc się do zarzutu zawartego w odwołaniu, że postanowienia Sądu Rejonowego w O. r Ś. w sprawie I.Ns 180/04 i I Ns 310/02 nie mogą stanowić podstawy zmiany w ewidencji gruntów, Kolegium wyjaśniło, że organy podatkowe nie są uprawnione do. badania prawidłowości zapisów w ewidencji gruntów, są natomiast zobligowane do przyjmowania zapisów jako podstawy wymiaru podatków. Na powyższą decyzję wniosła skargę M. C. Podtrzymała zarzut, że wskazane postanowienia Sądu Rejonowego w O. Ś. nie mogły stanowić podstawy dokonania zmian w ewidencji gruntów odnośnie następców Z. i W. małż. D. Podniosła, że grunty o pow. 4,73 ha stanowiące gospodarstwo rolne, zostały w 2001 r. wydzierżawione przez jej zmarłego brata W. D. na rzecz M. R., przy czym umowa została zawarta na czas określony, na okres 10 lat. W piśmie z dnia 8 sierpnia 2006 r. podniosła, że opłacała podatki w okresie od 2002 r. do 2005 r., na dowód przedłożyła nakazy płatnicze, że zaprzestała opłacać podatki z uwagi na treść rozstrzygnięcia Sądu Okręgowego w K. który załączyła do akt sprawy. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wnosząc o jej oddalenie podtrzymało argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Ustosunkowując się do podniesionej w skardze okoliczności, że posiadaczem gruntu jest w związku z umową dzierżawy M. R., Kolegium podniosło, że dzierżawca może być podatnikiem podatku rolnego tylko w przypadku, gdy umowa dzierżawy zostanie zawarta stosownie do przepisów ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników (t.j. Dz. U. z 1998 r.Nr7 poz.25 ze zm.). Z uwagi na fakt, że warunek przewidziany w art.28 pow. ustawy nie został spełniony, umowa nie została ujawniona w ewidencji gruntów i budynków, obowiązek podatkowy nie ciąży na dzierżawcy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył co następuje Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych, Dz.U. Nr 153, poz. 1269). Ocenie sądu podlega zatem zgodność aktów administracyjnych, w tym przypadku decyzji, zarówno z przepisami prawa materialnego jak i procesowego. Kontrola sądów administracyjnych ogranicza się do zbadania, czy organy w toku rozpoznawania sprawy nie 2 naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na jej wynik. Ocena jest dokonywana według stanu prawnego i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonej decyzji. W ocenie Sądu zaskarżona decyzja odpowiada prawu. Przepis art. 3 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r.-o podatku rolnym (Dz. U. z 1993 r. Nr94, poz.431 ze zm.) określa kategorie podmiotów, na których ciąży obowiązek podatkowy w podatku rolnym. Są to osoby fizyczne, osoby prawne, jednostki organizacyjne, w tym spółki nieposiadające osobowości prawnej, będące właścicielami, samoistnymi posiadaczami, czy posiadaczami zależnymi użytków rolnych, gruntów zadrzewionych czy zakrzewionych na użytkach rolnych - będących własnością Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego. Ust.3 powołanego przepisu przewiduje możliwość przejścia obowiązku podatkowego z właściciela gospodarstwa rolnego na dzierżawcę, w przypadku zawarcia umowy dzierżawy stosownie do przepisów art. 28 ust 4 pkt.3 ustawy z 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników. Zgodnie z powołanym przepisem umowa dzierżawy winna być sporządzona na piśmie, być zawarta na okres co najmniej 10 lat oraz być zgłoszona do ewidencji gruntów i budynków. Stosownie do przepisu art. 21 ustawy -Prawo geodezyjne i kartograficzne, podstawą wymiaru podatków są dane wynikające z ewidencji gruntów i budynków. Ewidencja gruntów ma walor dokumentu urzędowego i dane w niej zawarte są dla organów podatkowych urzędowym źródłem informacji o osobie właściciela, posiadacza samoistnego jak i nieruchomości. Organ podatkowy nie jest uprawniony do kwestionowania zapisów w ewidencji gruntów. Odnosząc powyższe rozważania do rozpoznawanej sprawy należy stwierdzić, że organy podatkowe wydając zaskarżone decyzje nie naruszyły prawa. Z zawiadomienia o zmianie w ewidencji gruntów i budynków z dnia 17 stycznia 2006 r. wynika, że na podstawie postanowień dnia 22 września 2004 r. sygn akt Ns 180/04 oraz z dnia 21 sierpnia 2002 r. 3 sygn. akt 310/02 zostały ujawnione jako właścicielki po 1/2 części J. C. i M. R. Prawidłowo organy podatkowe, dokonując ustalenia podatku, przyjęły za wiążące dane wynikające z ewidencji gruntów. Wprowadzenie zmian w ewidencji gruntów zostało dokonane przez uprawniony organ - Starostę Powiatowego i ewentualne zastrzeżenia odnośnie zasadności i prawidłowości dokonanej zmiany mogły być podnoszone w postępowaniu dotyczącym wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów. Okoliczność, że grunty pozostają w posiadaniu dzierżawcy, na podstawie umowy zawartej na czas określony 10 lat przez W. D., została podniesiona przez skarżącą na etapie skargi. Faktu objęcia gruntów umową dzierżawy skarżąca nie zgłaszała w toku postępowania, fakt ten nie wynika z zawiadomienia o zmianie w ewidencji gruntów z dnia 17 stycznia 2006 r. Okoliczność ta nie mogła być zatem przedmiotem oceny przez organy podatkowe. Należy wskazać, że Kolegium w odpowiedzi na skargę, ustosunkowując się do podniesionej okoliczności zawarcia umowy dzierżawy, wykazało, że nie mogła ona mieć wpływu na ocenę istnienia obowiązku podatkowego po stronie skarżącej wobec nie spełnienia przesłanki z art. 28 ust 4 pkt. 3 ustawy o ubezpieczeniu społecznym, umowa nie została zgłoszona do ewidencji gruntów. Obowiązku podatkowego w podatku rolnym nie mogą wyłączyć postanowienia umowy dzierżawy, bowiem nie wchodzi to w zakres regulacji pozostawionej swobodnej ocenie stron. Także podnoszona w piśmie z 8 sierpnia 2006 r. okoliczność nieuwzględnienia przez sądy powszechne roszczenia o ochronę posiadania nie może mieć wpływu na ocenę istnienia obowiązku podatkowego. Obowiązek podatkowy skarżącej wynika z przysługującego jej prawa własności i nie jest zależny od faktycznego władania przez nią gruntu. Z uwagi na niekwestionowany przez skarżącą fakt, że jest współwłaścicielką lasu i ciążył na niej obowiązek podatkowy w podatku leśnym, zachodziły przesłanki do ustalenia łącznego zobowiązania pieniężnego stosownie do art. 6 lit.c przywołanej ustawy w jednej decyzji - nakazie płatniczym. Z powyższych względów uznając, że organy podatkowe wydając zaskarżoną decyzję nie naruszyły przepisów prawa materialnego i procesowego Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz 1270 ze zm. ) skargę oddalił.