I SA/Ke 189/08

Dnia 31 lipca 2008 roku Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach – Wydział I w składzie następującym: referendarz sądowy WSA Agnieszka Karyś-Adamczyk po rozpoznaniu w dniu 31 lipca 2008 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku J. G. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi J. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] roku znak: [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za IV 2002r. p o s t a n a w i a zwolnić skarżącego od kosztów sądowych. W odpowiedzi na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego z dnia 27 maja 2008r. w wysokości 2941zł od skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K.z dnia [...] roku znak: [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za IV 2002r. J. G. złożył wniosek o zwolnienie od uiszczenia wpisu. Zgodnie z art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) wniosek taki powinien być złożony na urzędowym formularzu. Skarżący nie dopełnił tego wymagania, w związku z tym za pismem z dnia 25 czerwca 2008r. Sąd przesłał skarżącemu urzędowy formularz PPF i zobowiązał do złożenia wypełnionego w/w formularza w terminie siedmiu dni od daty doręczenia niniejszego pisma pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Skarżący w zakreślonym w wezwaniu terminie złożył wniosek na formularzu PPF wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku skarżący oświadcza, że obecnie znajduje się w trudnej sytuacji materialnej - 2/3 wynagrodzenie za pracę zajmuje komornik, ponadto wnioskodawca płaci alimenty na rzecz dwóch córek w kwocie po 250zł miesięcznie. Skarżący sam pozostaje w gospodarstwie domowym. Oświadcza, iż nie posiada żadnego majątku. Utrzymuje się z wynagrodzenia za pracę w kwocie 1126zł brutto miesięcznie. Instytucja przyznania prawa pomocy przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym) bądź osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym). Ubiegający się o taką pomoc winien, więc w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach, do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające – może zwrócić się o pomoc państwa. Analiza złożonego przez J.G. wniosku o przyznanie prawa pomocy wykazała, że wniosek ten zasługuje na uwzględnienie w całości. Skarżący udowodnił, że nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych z uwagi na grożący mu uszczerbek w wydatkach koniecznych /np. żywność, lekarstwa, opłaty za utrzymanie lokalu mieszkalnego, podatki/. W tej sytuacji uznano, że wysokość uzyskiwanych środków finansowych jaką faktycznie wnioskodawca posiada do swojej dyspozycji, nie umożliwia mu nawet częściowego partycypowania w kosztach postępowania. W tym stanie rzeczy wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych jest zasadny i działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7, art. 243, art. 244, art. 245, art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono zwolnić stronę skarżącą od kosztów sądowych.