I SA/Ke 189/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Grabowska po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2008r na posiedzeniu niejawnym wniosku J.G. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 16 października 2008r w sprawie ze skargi J. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]. nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania w podatku od towarów i usług za kwiecień, maj, czerwiec 2002r. postanawia odmówić przywrócenia terminu. Wyrokiem z dnia 16 października 2008r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargę J. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia z dnia [...]. nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania w podatku od towarów i usług za kwiecień, maj, czerwiec 2002r W dniu 13 października 2008r. wpłynął do WSA w Kielcach wniosek sporządzony przez skarżącego w dniu 7 października 2008r. o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku z dnia 2 października 2008r. Postanowieniem z dnia 15 października 2008r. WSA w Kielcach odmówił sporządzenia uzasadnienia. Postanowienie zostało doręczone skarżącemu w dniu 5 listopada 2008r. W dniu 12 listopada 2008r. do wpłynął do Sądu wniosek skarżącego, złożony w urzędzie pocztowym w dniu 9 listopada 2008r o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. W piśmie zawarty został wiosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku i doręczenie jego odpisu skarżącemu. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, iż składając wniosek o sporządzenie uzasadnienia działał w przeświadczeniu, że wyrok został ogłoszony w dniu 2 października 2008r., bowiem z telefonicznej informacji uzyskanej w sekretariacie sądu dowiedział się, że sprawa odbyła się w tym dniu. O tym, ze wyrok został wydany w innym terminie dowiedział się z otrzymanego w dniu 5 listopada postanowienia sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako ustawa p.p.s.a. - jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie zaś do art. 87 § 1 ustawy p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 ustawy p.p.s.a.). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 ustawy p.p.s.a.). Tak więc przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym uzależnione jest od spełnienia określonych przesłanek pozytywnych, których istnienie pozwala na przywrócenie terminu i negatywnych, których istnienie czyni przywrócenie terminu niedopuszczalnym. Pozytywną przesłanką przywrócenia terminu jest brak winy w uchybieniu terminu. Kryterium braku winy, jako przesłanki przywracającej termin do dokonania czynności w postępowaniu sądowym wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności przy dokonywaniu tej czynności. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. post. NSA z 2 października 2002r., sygn. V SA793/03, Mon. Praw. z 2002r., nr 23, s.1059). Przy ocenie winy strony lub jej braku w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej należy uwzględnić obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. W niniejszej sprawie, oceny wymaga wystąpienie przesłanki dotyczącej braku winy skarżącego jako że pozostałe przesłanki pozytywne zostały przez niego spełnione, a jednocześnie nie występują w sprawie przesłanki negatywne, których istnienie czyniłoby przywrócenie terminu niedopuszczalnym ( art. 86 § 2 p.p.s.a). Skarżący jako przyczynę uchybienia terminu wskazał fakt, że działał w błędnym przeświadczeniu, iż wyrok został ogłoszony w dniu 2 października 2008r., bowiem w tym dniu odbyła się rozprawa. Wskazana przyczyna nie może stanowić okoliczności uzasadniającej brak winy w uchybieniu terminu do dokonania czynności. Skarżący był prawidłowo powiadomiony o terminie rozprawy wyznaczonej na dzień 2 października 2008r. Zawiadomienie o terminie rozprawy zawiera pouczenie, że uzasadnienie wyroku oddalającego skargę jest doręczane na wniosek złożony w terminie 7 dni od daty ogłoszenia wyroku. Skarżący, skoro nie uczestniczył w rozprawie, o terminie której został prawidłowo powiadomiony, jako osoba dbająca należycie o własne interesy winien podjąć takie działania, które pozwoliłyby na zapoznanie się ze stanem sprawy i zachowanie terminów procesowych o których był pouczony. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tylko w przypadku stwierdzenia , że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia. Okoliczności wskazujących na tego rodzaju przeszkody, które uniemożliwiłyby mu zapoznanie się z wynikiem rozprawy przeprowadzonej w dniu 2 października 2008r. skarżący nie wykazał. Przyznał natomiast, iż składając wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku datowany 7 października 2008r., ustalał telefonicznie, iż rozprawa w dniu 2 października 2008r się odbyła. Oznacza to, że nie istniała dla skarżącego żadna przeszkoda do ustalenia czy wyrok został w tym dniu ogłoszony. Należy podnieść, że WSA postanowieniem z dnia 15 października 2008r odmówił sporządzenia uzasadnienia wyroku, wskazując iż wyrok nie został ogłoszony, podając termin na który ogłoszenie wyroku zostało odroczone. Z adnotacji na potwierdzeniu doręczenia wynika, że przesyłka nie została skarżącemu doręczona w dniu 21 października 2008r., z uwagi na nieobecność adresata, który został powiadomiony o pozostawieniu przesyłki w urzędzie pocztowym. Dbałość o własne interesy, w sytuacji toczącego się postępowania sądowego, nakazuje takie zorganizowanie odbioru korespondencji by unikać ewentualnych ujemnych skutków procesowych. Zatem w ocenie Sądu skoro skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, działając na podstawie art. 86 § 1 ww. ustawy p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.