I SA/Ke 193/16

Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach Agnieszka Karyś-Adamczyk po rozpoznaniu w dniu 2 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H.Ś. o częściowe zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi H. Ś. na decyzję Dyrektora Ś. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K. z [...] r. nr [....] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu renty strukturalnej postanawia: 1.zwolnić stronę skarżącą od uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej w kwocie powyżej 200,00 (dwieście) zł; 2. oddalić wniosek w pozostałym zakresie. Wyrokiem z 21 lipca 2016 r. sygn. akt I SA/Ke 193/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargę H. Ś. na decyzję Dyrektora Ś. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K. z 7 stycznia 2016 r w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu renty strukturalnej. W dniu 21 października 2016 r. (data stempla pocztowego) skarżąca reprezentowana przez adwokata M.O.-R. wraz ze skargą kasacyjną od ww. wyroku WSA w Kielcach złożyła sporządzony na urzędowym formularzu PPF wniosek o częściowe zwolnienie od kosztów sądowych tj. wpisu od wniesionej skargi kasacyjnej. Z oświadczenia zawartego we wniosku o częściowe zwolnienie od kosztów sądowych wynika, że skarżąca pozostaje w gospodarstwie domowym wraz z mężem. Skarżąca nie wykazała majątku, ma ustanowiony dożywotnio pokój i kuchnię wspólną z córką. Wskazała, że źródłem utrzymania jej i męża są świadczenia emerytalne w łącznej kwocie 2.194,23 zł miesięcznie. Jako zobowiązania i stałe wydatki skarżąca wykazała: koszty leków i leczenia skarżącej i jej męża łącznie – 700 zł miesięcznie, opłata za prąd i gaz 200 zł miesięcznie, zakup opału na zimę – 800 zł. Zdaniem orzekającego, wniosek strony skarżącej zasługuje na uwzględnienie w części. Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U.2016.718), dalej p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, czyli w zakresie częściowym, w przypadku osób fizycznych może być przyznane, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Mając na uwadze przedstawione w złożonym wniosku okoliczności, informacje wynikające z akt sądowych, akt administracyjnych oraz przytoczoną regulację prawną, stwierdzić należy, że strona wnioskująca wykazała, że nie dysponuje dostatecznymi środkami na opłacenie całkowitej kwoty wpisu od skargi kasacyjnej, którego wysokość winna stanowić kwotę 971 zł. Jednakże badając sytuację majątkową skarżącej przedstawioną w złożonym wniosku oraz wynikającą z akt administracyjnych nie można ponad wszelką wątpliwość stwierdzić, że skarżąca nie jest w stanie ponieść, części kosztów sądowych w tej sprawie, należy bowiem zauważyć, że w niniejszej sprawie strona uiściła opłatę kancelaryjną w kwocie 100 zł za doręczenie odpisu wyroku z uzasadnieniem oraz wpis od wniesionej skargi w kwocie 200 zł (prawomocnym postanowieniem starszego referendarza WSA w Kielcach z 21 kwietnia 2016 r. sygn. akt I SA/Ke 193/16 skarżąca została zwolniona od uiszczenia wpisu od wniesionej skargi ponad kwotę 200 zł). Z powyższego można wnioskować, że oplata sądowa w wysokości 200 zł nie stanowi dla skarżącej nadmiernego obciążenia. Tym bardziej, że mimo wskazywania na problemy finansowe aktualnie skarżąca wraz z mężem dysponuje miesięcznie środkami w łącznej kwocie 2.194,23 zł. Ponadto wykazane miesięczne wydatki rodziny skarżącej nie przewyższają kwoty miesięcznych dochodów. W postępowaniu przed sądami administracyjnymi ponoszenie kosztów związanych ze swym udziałem w sprawie jest regułą, a zwolnienie od nich może nastąpić w sytuacjach wyjątkowych, co wynika z brzmienia art. 199 p.p.s.a. Należy również pamiętać, że koszty sądowe stanowią daninę publiczną. Konstytucja RP przewiduje powszechny obowiązek ponoszenia takich danin, stanowiąc w art. 84, że każdy jest obowiązany do ponoszenia ciężarów i świadczeń publicznych, w tym podatków, określonych w ustawie. W istocie konstytucyjną zasadą jest również prawo do sądu ustanowione w art. 45 ust. 1, dlatego też w postępowaniu o przyznanie prawa pomocy dochodzi do konieczności dokonania wyważenia pomiędzy zapewnieniem prawa do sądu podmiotowi niemającemu dostatecznych środków, a zasadą powszechności i równości w ponoszeniu ciężarów i świadczeń publicznych. W tej sytuacji w oparciu o powołane wyżej przepisy oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.