I SA/Ke 194/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Artur Adamiec (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Maria Grabowska, Sędzia WSA Danuta Kuchta, Protokolant Starszy inspektor sądowy Michał Gajda, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 sierpnia 2018 r. sprawy ze skargi Gminy S. na informację Zarządu Województwa Ś. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia protestu oddala skargę. Zarząd Województwa Ś. (zarząd, instytucja zarządzająca) skierował do Gminy S. (Gmina) pismo nr [...] z [...] r. zawierające informację, że wniosek o dofinansowanie pn. ,,Rewitalizacja zdegradowanych terenów S." (nr RPSW.06.05.00-26-0006/17), złożony w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Ś. na lata 2014 - 2020, Działanie 6.5 Rewitalizacja obszarów miejskich i wiejskich, spełnił kryteria dopuszczające i otrzymał 53 punkty (uzyskał wymagane minimum, tj. co najmniej 60% maksymalnej liczby punktów). W wyniku przeprowadzonej oceny oraz z powodu braku dostatecznej ilości środków finansowych dostępnych w ramach przedmiotowego konkursu, uchwałą Zarządu Województwa Ś. projekt został umieszczony na liście rezerwowej i na obecną chwilę nie jest możliwe zakwalifikowanie go do dofinansowania. Wynik oceny merytorycznej powyższego projektu wraz z uzasadnieniem przedstawiono w karcie informacyjnej będącej załącznikiem do pisma. Gmina złożyła protest do zarządu, w którym nie zgodziła się z oceną punktową kryteriów wyboru projektu. Odnośnie kryterium nr 1 - Kompleksowość zaplanowanych w projekcie działań przyczyniających się do rozwiązania problemów społecznych na terenie rewitalizowanym podniesiono, że oceniający przyznali 3 punkty uzasadniając, iż nie znaleziono w projekcie znaczących działań przyczyniających się do poprawy środowiska, a wskazane w projekcie działania, w tym budowa kanalizacji deszczowej czy też wymiana oświetlenia na energooszczędne to zdecydowanie za mało, żeby zostały rozwiązane problemy w sferze środowiskowej. Nie zgadzając się z tym stanowiskiem Gmina wskazała, że projekt przyczyni się do rozwiązana jednego problemu środowiskowego jakim jest zanieczyszczenie wód i gleb poprzez przedostanie się do nich ścieków opadowych i roztopowych z dróg na obszarze rewitalizacji poprzez budowę kanalizacji deszczowej oraz złagodzenia problemu związanego ze złym stanem powietrza poprzez zastosowanie oświetlenia energooszczędnego. Odnośnie kryterium nr 2 - Wpływ projektu na obszar zrewitalizowany Gmina nie zgodziła się ze stanowiskiem oceniających, że projekt nie wpływa na wzrost atrakcyjności turystycznej obszaru rewitalizacji. Wskazała, ze modernizacja S. Centrum Kultury oraz udostępnienie nowych powierzchni w budynku, udostępnienie ekspozycji przedstawiającej historię Gminy S., wystawy malarskie (nowy produkt), przyczyni się do zwiększenia oferty kulturowej i edukacyjnej co bez wątpienia wpłynie na wzrost atrakcyjności turystycznej. Pośredni wpływ na wzrost atrakcyjności będą miały natomiast odnowione, zrewitalizowane przestrzenie publiczne, gdzie turyści będą mogli przebywać, odpoczywać, aktywnie spędzać czas. Odnośnie kryterium nr 7 - Strategiczne znaczenie projektu dla danego obszaru zarzucono oceniającym przyznanie punktu według załączonego do pisma informującego o wynikach oceny, nieznanego wnioskodawcy zestawienia. Na etapie ogłoszenia konkursu nie udostępniono tabeli i nie wskazano wskaźników jakimi kierował się będzie oceniający. Ocena ta jest krzywdząca, powierzchowna i nieprawidłowa. Zarząd w rozstrzygnięciu z 29 maja 2018 r. nr DPR.III-432.53.2018 nie uwzględnił protestu. Podtrzymując ocenę odnośnie kryterium nr 1 wskazano, że jest ona zgodna z Wytycznymi w zakresie rewitalizacji w programach operacyjnych na lata 2014 – 2020. Oceniający przydzielając punkt za sferę środowiskową badają czy działania planowane przez wnioskodawcę przyczynią się m.in. do poprawy środowiska w zakresie przekroczenia standardów jakości środowiska oraz w zakresie obecności odpadów stwarzających zagrożenie dla życia, zdrowia, ludzi bądź stanu środowiska, ale także czy działania te wywrą korzystny wpływ na środowisko w inny sposób, czego skutkiem będzie wyprowadzenie obszaru rewitalizowanego ze stanu kryzysowego (świadczy o tym użycie w definicji słowa "w szczególności"). Zarówno we wniosku o dofinansowanie czy studium wykonalności (dalej: SI) nie wskazano działań wpisujących się w podaną wyżej definicję. Wskazane w dokumentacji projektowej działania (np. budowa kanalizacji deszczowej czy wymiana oświetlenia na placu koło poczty na energooszczędne typu LED) z pewnością nie przyczynią się do poprawy środowiska w takiej skali, by spełnić przesłanki ww. wytycznych, czyli wyprowadzić obszar rewitalizowany ze stanu kryzysowego. W diagnozie w opisie sytuacji problemowej w zakresie sfery środowiskowej działania planowane do podjęcia w ramach projektu powinny stanowić samodzielną bądź istotną część zadania, natomiast w przedmiotowym projekcie występuje "przy okazji" w jednym z 4 zadań rewitalizacyjnych tj. w zadaniu p.n. "Zmiana funkcji terenów pokolejowych w obrębie ulic 1000- lecia, Kościuszki, Kolejowej, Dworcowej". wnioskodawca, składając dokumentację projektową powinien przedstawiane przez siebie dane podać w sposób ilościowy czy jakościowy ze wskazaniem źródła pochodzenia informacji, aby oceniający czy rozpatrujący protest mogli na podstawie jasnych, czytelnych skwantyfikowanych danych podjąć decyzję, biorąc pod uwagę efekt skali, czy zaproponowane przez wnioskodawcę działania niosą za sobą trwałą i realną zmianę, skutkującą wyprowadzeniem obszaru rewitalizowanego ze stanu kryzysowego. Za wskazane w sferze środowiskowej działanie "Wymiana oświetlenia na placu koło poczty na energooszczędne typu LED" wnioskodawca otrzymał w kryterium nr 6 "Zorientowanie projektu na efektywne wykorzystanie energii" maksymalną ilość punktów. Odnosząc się do kryterium nr 2 organ wskazał, że na stronie 101 SI przedstawiona została działalność w zakresie kultury czy działalność w zakresie edukacji, które to działania nie wpłyną na zwiększenie potencjału turystycznego, a nawet jeśli to w sposób znikomy. Przedstawiona działalność w zakresie turystyki (str 102 SI) dotyczy udostępniania ekspozycji przedstawiającej historię Gminy S., wystaw malarskich itp. Inwestycje te służą jedynie ludności lokalnej i mają wpływ na poprawę jakości ich życia. Prawidłowo oceniający stwierdzili, że w projekcie nie znaleziono działań mających wpływ na wzrost atrakcyjności turystycznej gminy czy powstanie nowego produktu turystycznego, który mógłby przyciągnąć turystów do S. Wnioskodawca wskazuje w SI zwiększenie ruchu turystycznego do poziomu 10.000 turystów rocznie, nie podając w jaki sposób zostało to zmierzone. Odnosząc się do kryterium nr 7 Gmina wyjaśniła, że wnioskodawca wiedział jakie dane mogą być brane pod ocenę. Instytucja Zarządzająca miała prawo do uszczegółowienia tego kryterium. Uwzględniono stopę bezrobocia, przyrost naturalny, liczbę podmiotów na 1000 mieszkańców. Jednocześnie zdecydowano, że na szczególną uwagę zasługują obszary wiejskie o najgorszym dostępie do usług publicznych. Na podstawie danych statystycznych wyznaczono w Planie Zagospodarowania Przestrzennego Województwa Ś. obszary wiejskie o najgorszym dostępie do usług publicznych, które zostały ujęte w RPOWŚ 2014-2020, jako jeden z Obszarów Strategicznej Interwencji (OSI). Wnioskodawcom z powyższego obszaru przysługiwał w ramach naboru dodatkowo 1 punkt. Dobór danych służących wyodrębnieniu OSI nie był dowolny, był adekwatny, obrazujący typ projektu jaki był wspierany w ramach Działania 6.5. W związku z powyższym wszyscy wnioskodawcy byli traktowani w sposób równy. Wnioskodawca na etapie naboru wniosków nie skorzystał z przysługującego mu prawa zadania pytania z prośbą o interpretację, uszczegółowienie kryterium. Na powyższe rozstrzygnięcie Gmina złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach. Wniosła o uwzględnienie skargi i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. Zarzuciła: - brak dostępu do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania, - braku obiektywnych kryteriów oceny dokonywanej przez organ, co wiąże się ze zbyt dużą dozą subiektywności, - naruszenie art. 26 ust. 2 w zw. z art. z art. 41 ust. 1 i ust. 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju poprzez niezapewnienie przejrzystości i rzetelności reguł stosowanych przy ocenie projektu, co miało istotny wpływ na wynik sprawy poprzez niejednoznaczne ujęcie kryteriów konkursowych i brak zastosowania obiektywnych reguł wiedzy. Uzasadniając skargę Gmina powtórzyła argumenty protestu. W odniesieniu do kryterium nr 1 wskazała, że zakres zaproponowanych działań w ramach projektu może nie jest duży (wartościowo), natomiast ma znaczący wpływ na poprawę stanu środowiska na terenie rewitalizacji, w szczególności na jakość powietrza (poprzez wymianę oświetlenia) oraz poprawę stanu wód i gleby (poprzez budowę kanalizacji deszczowej, modernizację dróg, budowę chodników). Oceniający kierowali się liczbą proponowanych działań oraz ich wartością, a nie faktycznym wpływem proponowanych działań na stan środowiska. Budowa kanalizacji deszczowej na obszarze rewitalizacji będzie miała ogromny wpływ na polepszenie stanu wód i gleby na tym obszarze. Szczególnie ważna dla mieszkańców jest budowa kanalizacji deszczowej w obrębie rynku w S., gdzie ukształtowanie terenu powoduje, że w chwili obecnej ścieki opadowe i roztopowe przedostają się do rzeki zanieczyszczając ją. Sytuacja ta stwarza zagrożenie dla środowiska i ludzi. Dzięki realizacji inwestycji całkowicie zostanie wyeliminowany problem braku kanalizacji burzowej na terenie obszaru rewitalizacji a tym samym poprawi się jakość wód i gleby na tym obszarze. Na obszarze rewitalizacji w chwili obecnej realizowane są działania (poprawa efektywności energetycznej budynku Urzędu Miejskiego w S., budowa oczyszczalni ścieków komunalnych, kanalizacji sanitarnej w S., termomodemizacja Samorządowego Centrum Kultury), które wspólnie z wymianą świetlenia na energooszczędne przyczynią się do zmniejszenia zanieczyszczania powietrza na terenie rewitalizacji i całego miasta. Mimo, że projekt rozwiązuje problem środowiskowy związany m.in. z odwodnieniem rynku w S. (po projekcie problem będzie w 100% rozwiązany) to oceniający z nieznanych przyczyn i w wyniku subiektywnej oceny nie przyznaje punktów w tym kryterium. W instrukcji oceny tego kryterium nie ma zapisów, które by sugerowały, że wnioskodawcy muszą wyodrębniać zadania rozwiązujące problemy np. środowiskowy jako osobne zadania, w związku z czym stanowisko rozpatrujących protest jest nieprawidłową nadinterpretacją definicji tego kryterium. Instrukcja oceny tego kryterium nie wskazuje na to, aby wnioskodawcy byli zobowiązani do podania danych ilościowych czy jakościowych. Odnośnie kryterium nr 2 Gmina wyjaśniła, że w SI przedstawiono argumenty przemawiające za tym, iż inwestycja przyczyni się do zwiększenia liczby turystów poprzez: organizację wydarzeń kulturalnych, w tym przeglądów zespół folklorystycznych, koncertów, przedstawień teatralnych, wernisaży, spotkań autorskich, festiwali, plenerów, itp.; organizację przedsięwzięć o charakterze integracyjnym, w tym spotkań branżowych, środowiskowych z udziałem przedsiębiorców, artystów i twórców ludowych, kultury, naukowców, dzieci i młodzieży oraz osób zagrożonych wykluczeniem społecznym; udostępnienie ekspozycji przedstawiającej historię gminy S., wystawy malarskie, itp. Powyższe przedsięwzięcia będą mieć bezpośredni wpływ na poprawę atrakcyjności turystycznej obszaru rewitalizacji. Nowa oferta centrum kultury będzie kierowana m.in. do turystów tzw. weekendowych oraz rodzin planujących jednodniowe wycieczki. S. stanowi punkt docelowy dla i mieszkańców nie tylko regionu ś., ale także dla wielu osób odwiedzających z województwa śląskiego i małopolskiego, którzy mają w tym regionie domki letniskowe. Gmina szacuje, że z oferty miasta korzysta rocznie ok. 50-60 tys. Osób. Oferta obejmuje otwarte baseny, kąpielisko, korty tenisowe, boiska wielofunkcyjne, kolonie, obozy dla młodzieży, wydarzenia kulturalne. W ramach rewitalizacji wprowadzone zostanie do oferty kino (nowy produkt turystyczny na obszarze rewitalizacji). Oceniający winni wezwać wnioskodawcę do podania informacji jak zmierzono liczbę 10.000 turystów. W zakresie kryterium nr 7 Gmina podniosła, że oceniający, przyznając punkty w tym kryterium nie zbadali jak działania projektowe będą faktycznie wpływać na mieszkańców obszaru rewitalizacji gminy/powiatu i nie analizowali danych dla gminy z obszaru rewitalizacji tylko dla gmin spoza tego terenu. Organ nie formułując jednoznacznych kryteriów na etapie oceny wniosku mógł swobodnie ustalać kryteria oceny, co jest niedopuszczalne, krzywdzące i stanowi naruszenie zasady uczciwości w ocenie projektów. Przyjęte po wpłynięciu wniosków kryteria doprowadziły do wprowadzania preferencji dla określonych grup czy rodzajów wnioskodawców lub projektów, co jest naruszeniem zasady bezstronności. Skarżąca wskazała na przepis art. 37 ustawy wdrożeniowej podnosząc, że reguły i kryteria wyboru projektów powinny być jasne, jednoznaczne, określając w sposób przejrzysty i precyzyjny konsekwencje prawne określonego działania lub zaniechania uczestników konkursu. W odpowiedzi na skargę zarząd podtrzymał stanowisko przedstawione w zaskarżonym rozstrzygnięciu i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U.2018.1302), dalej "ustawa p.p.s.a." sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje przede wszystkim orzekanie w sprawach skarg na rozstrzygnięcia, akty, czynności i bezczynność określone w art. 3 § 2 powołanej ustawy. Stosownie do art. 3 § 3 ustawy p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Taką regulację szczególną stanowi przepis art. 61 ust. 1 ustawy z 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (t.j. Dz.U.2016.217 ze zm.), dalej "ustawa wdrożeniowa". Zgodnie z tym przepisem, w przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, w tym w przypadku, o którym mowa w art. 66 ust. 2 pkt 1, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do sądu administracyjnego. Ustawa wdrożeniowa nie określa innego kryterium sprawowania kontroli sądowej niż przewidziane w art. 1 § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U.2017.2188) i art. 134 § 1 ustawy p.p.s.a., tj. kryterium legalności. Stosownie do powołanych regulacji sąd bada zaskarżone orzeczenie pod kątem jego zgodności z obowiązującym prawem, zarówno materialnym, jak i procesowym, nie jest przy tym – co do zasady - związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Dokonując kontroli sądowej zaskarżonego rozstrzygnięcia w tak zakreślonych granicach, Sąd stwierdził, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 9 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy wdrożeniowej, instytucja zarządzająca, którą w przedmiotowej sprawie jest zarząd województwa, została zobowiązana do przygotowania propozycji kryteriów wyboru projektów i wyboru projektów do dofinansowania. Zgodnie z art. 37 ust. 1 tej ustawy, właściwa instytucja przeprowadza wybór projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewnia wnioskodawcom równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania. Powyższe zasady dotyczą każdego etapu konkursu - począwszy do momentu przygotowywania regulaminu konkursu i formularza aplikacyjnego. Zasady te dotyczą także uzasadnienia stanowiska czy to na etapie oceny formalnej czy merytorycznej projektu jak też na etapie oceny słuszności zarzutów protestu. Zasady te mają charakter normatywny i stanowią gwarancję równego traktowania wszystkich potencjalnych beneficjentów pomocy unijnej. Zasada przejrzystości reguł oceny projektów ma charakter instrumentalny w stosunku do zasady równości, formułując wobec instytucji zarządzającej nakaz jasnego, precyzyjnego i dostępnego dla wszystkich wnioskodawców (beneficjentów) określenia kryteriów kwalifikowania projektów. Przejrzystość realizuje się przede wszystkim w obowiązku powszechnie dostępnej i pełnej informacji o trybie i warunkach wyboru projektów. Rzetelność związana jest natomiast z ustanowieniem jasnych i zrozumiałych dla wnioskodawców kryteriów wyboru projektów, zgodności postępowania właściwej instytucji z ustanowionymi w danym trybie regułami oraz wszechstronnym uzasadnieniem wyboru (por. komentarz do art. 37 ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020, Jacek Jaśkiewicz, program LEX). Odnosząc się do oceny punktowej przyznanej w kryterium nr 1 należy wskazać, że spór dotyczy oceny projektu w zakresie oddziaływania na sferę środowiskową. Zdaniem skarżącej organ bezzasadnie pominął podejmowane działania wskazane w SI przyczyniających się do poprawy środowiska. Z kolei organ podniósł, że w projekcie nie odnaleziono znaczących działań przyczyniających się do poprawy środowiska w zakresie przekroczenia standardów jakości środowiska oraz w zakresie obecności odpadów stwarzających zagrożenie dla życia, zdrowia, ludzi bądź stanu środowiska. Według Instrukcji dokonywania oceny punktowej projektu przy ocenie tego kryterium maksymalną liczbę punktów będą mogły otrzymać projekty w pełni odpowiadające na faktyczne problemy społeczne, oddziałujące w sferach zdefiniowanych w zatwierdzonych przez Ministra właściwego ds. rozwoju regionalnego Wytycznych w zakresie rewitalizacji w programach operacyjnych na lata 2014-2020, tj. w sferze gospodarczej, środowiskowej, przestrzenno-funkcjonalnej i technicznej. W szczególności pod uwagę brane będzie nadawanie obszarom/obiektom nowych funkcji gospodarczych, edukacyjnych, kulturalnych, rekreacyjnych, które niosą za sobą trwałą i realną zmianę skutkującą wyprowadzeniem obszaru rewitalizowanego ze stanu kryzysowego. Przy dokonywaniu oceny pod uwagę będą brane również takie aspekty jak: kompleksowość zagospodarowania terenu, uwzględnienie wszystkich niezbędnych do wykonania prac na danym obszarze lub obiekcie, wpływ na urozmaicenie oferty regionu. W wymienionych Wytycznych, w rozdziale 3 pkt 2 b wskazano, że stan kryzysowy to stan spowodowany koncentracją negatywnych zjawisk społecznych (w szczególności bezrobocia, ubóstwa, przestępczości, niskiego poziomu edukacji lub kapitału społecznego, niewystarczającego poziomu uczestnictwa w życiu publicznym i kulturalnym), współwystępujących z negatywnymi zjawiskami m.in. w sferze środowiskowej (w szczególności w zakresie przekroczenia standardów jakości środowiska, obecności odpadów stwarzających zagrożenie dla życia, zdrowia, ludzi bądź stanu środowiska). Mając na uwadze treść Instrukcji dokonywania oceny punktowej projektu oraz brzmienie powyższej definicji należy wskazać, że Gmina w dokumentacji projektowej nie wyeksponowała wpływu projektu w sferze środowiskowej. Po pierwsze, nie wyeksponowała argumentów na temat wyprowadzenia obszaru rewitalizowanego ze stanu kryzysowego. Po drugie, realizacja wskazywanych przez skarżącą zaplanowanych inwestycji, tj. budowy kanalizacji deszczowej oraz zastosowanie oświetlenia energooszczędnego, nie stanowi przekroczenia standardów jakości środowiska. W nawiązaniu do argumentów skargi należy wyjaśnić, że o ile niewątpliwie sprzyjają one środowisku, to jak słusznie wskazał organ w ocenie, takie rozwiązania są już standardem. W związku z tym nie można uznać, by projektowane inwestycje wypełniały definicję z opisu kryteriów i z Wytycznych. Sąd podziela zatem prawidłowość oceny tego kryterium, co czyni niezasadnymi zarzuty skargi. Za niezasadne należy uznać także zarzuty skargi kwestionujące ocenę projektu w zakresie kryterium nr 2. Wnioskodawca nie zgodził się z odrzuceniem wskazanych w dokumentacji informacji co do wpływu projektu na zwiększenie potencjału turystycznego. Analizując SI, Sąd podobnie jak organ nie odnalazł konkretnych informacji świadczących jednoznacznie o tym, że realizacja projektu wpłynie na zwiększenie ruchu turystycznego w rejonie objętym projektem. W ocenie Sądu, modernizacja S. Centrum Kultury, udostępnienie nowych powierzchni tego budynku i ekspozycji przedstawiającej historię Gminy S., organizacja wydarzeń kulturalnych czy przedsięwzięć o charakterze integracyjnym, wystawy malarskie, to przedsięwzięcia które niewątpliwie wpłyną na poprawę estetyki i funkcjonalności przestrzeni publicznej, poprawę jakości życia mieszkańców raz na dostępność do usług publicznych, ale nie na rozwój turystyki. Skarżąca uzasadniając spełnienie tego kryterium wskazała na zwiększenie ruchu turystycznego do poziomu 10.000 turystów rocznie, jednakże poprzestała na tej deklaracji. Jest to jednak tylko hipotetycznie przedstawienie wpływu projektu na zwiększenie potencjału turystycznego, niepoparte np. miarodajnym badaniem społecznym, którego tematem byłby wzrost potencjalnego zainteresowania turystycznego gminą w wyniku realizacji przedmiotowego projektu. Dlatego prawidłowa jest ocena kryterium nr 2 w zakresie braku punktacji za wpływ projektu na zwiększenie potencjału turystycznego. Tym samym przekonywująca jest argumentacja organu zawarta w ocenie, że projektowane działania nie są wystarczające, aby w znaczący sposób zwiększyć zainteresowanie Gminą wśród turystów. Należy w tym miejscu dodać, że wbrew twierdzeniom skarżącej, organ w stanie faktycznym niniejszej sprawy nie był zobowiązany do wezwania wnioskodawcy do uzupełnienia czy wyjaśnienia zapisów wniosku co do danych na temat zwiększenia ruchu turystycznego. Podkreślenia bowiem wymaga, że to na wnioskodawcy ciąży obowiązek przygotowania dokumentów aplikacyjnych i przedstawienia w nich wyczerpująco, nie budzących wątpliwości wszelkich informacji i okoliczności niezbędnych do przeprowadzenia oceny projektu. Zdaniem Sądu, nie można uwzględnić zarzutów skargi w zakresie oceny kryterium nr 7 – "Strategiczne znaczenie projektu dla danego obszaru". Zgodnie z instrukcją oceny punktowej tego kryterium pod uwagę brane będą w szczególności uwarunkowania makroekonomiczne na obszarze oddziaływania projektu (m.in. poziom i struktura bezrobocia, poziom i struktura przedsiębiorczości, itp.). Ponadto pod uwagę brane będą uwarunkowania społeczne na obszarze oddziaływania (m.in. dane demograficzne, zidentyfikowane negatywne zjawiska społeczne, itp.). Analiza oparta będzie w szczególności o dostępne dane statystyczne. Dodatkowo kryterium analizowane będzie pod kątem zgodności i wpływu projektu na realizację zapisów dokumentów strategicznych, takich jak m.in. Zaktualizowana Strategia Rozwoju Województwa Ś. do roku 2020, Strategia badań i innowacyjności (RIS3). Skarżąca Gmina zarzuciła, że na etapie ogłoszenia konkursu nie udostępniono tabeli, przez co wnioskodawca nie znał wskaźników, jakimi kierować się mieli oceniający. Odnosząc się do tego argumentu należy zauważyć, że w istocie, Regulaminu dwuetapowego konkursu zamkniętego nr RPSW.06.05.00-IZ.00-26-156/16, który wyznaczał ramy prawne postępowania konkursowego i do którego reguł podmioty uczestniczące miały obowiązek zastosowania się, nie zawiera zapisów na temat takiej tabeli. Należy jednak stwierdzić, że organ był uprawniony do uszczegółowienia kryterium nr 7 w takiej postaci. Skonstruował bowiem omawianą tabelę w oparciu o dane wynikające z opisu kryterium, uwzględniając w niej podlegające ocenie takie uwarunkowania jak: przyrost naturalny, podmioty w wieku produkcyjnym, stopa bezrobocia, wpływ projektu na realizację zapisów dokumentów strategicznych (RPOWŚ) – lokalizacja projektu na obszarze o najgorszym dostępie do usług publicznych. Tabela stanowi zatem integracyjną część Instrukcji dokonywania oceny punktowej Projektu. W konsekwencji czynienie oceny na podstawie kryteriów tabeli nie stanowi złamania zasad opisanych w art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, tj. zasady przejrzystości i rzetelności. Ponadto, jak wynika z zapisów tabeli, każdy z uczestników konkursu został poddany ocenie przez pryzmat tych samych kryteriów tabeli, przez co postępowanie organu pozostawało w zgodzie z zasadą równości. Podsumowując, zarzuty skarżącej nie są zasadne. Odnosząc się do ich treści należy dodać, że w sprawie nie znajdowała zastosowania wskazana w skardze ustawa o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, jednakże powołane w kontekście jej przepisów zarzuty (naruszenia zasad przejrzystości i rzetelności reguł stosowanych przy ocenie projektu) zostały rozważone i ocenione przez pryzmat art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej. Jak wyżej wykazano, okazały się one niezasadne. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 61 ust. 8 pkt 2 ustawy wdrożeniowej orzekł, jak w sentencji wyroku.