I SA/Ke 196/10

Dnia 23 kwietnia 2010 roku Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach – Wydział I w składzie następującym: Referendarz sądowy WSA Agnieszka Karyś-Adamczyk po rozpoznaniu w dniu 23 kwietnia 2010 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku A. K. o ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi A. K. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności składkowych p o s t a n a w i a ustanowić adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w K. Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Kielcach w dniu 15 kwietnia 2010r. w sprawie ze skargi A. K. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...]. znak: [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności składkowych skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Zgodnie z art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) wniosek taki powinien być złożony na urzędowym formularzu PPF. Skarżący nie dopełnił tego wymagania, w związku z tym na rozprawie Przewodniczący wręczył skarżącemu urzędowy formularz PPF i zobowiązał do złożenia wypełnionego w/w formularza w terminie siedmiu dni od daty otrzymania niniejszego pisma pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Skarżący w zakreślonym w wezwaniu terminie złożył wniosek sporządzony na urzędowym formularzu PPF wnosząc o ustanowienie adwokata. Złożony wniosek skarżący uzasadnienia trudną sytuacją życiową – od 2009r. jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku, nie posiada stałego źródła dochodu, mieszka u matki, która jest osoba chorą i wymaga opieki. Z przedłożonego przez skarżącego wniosku o ustanowienie adwokata wynika, iż skarżący pozostaje w gospodarstwie domowym wraz z matką i synem w wieku 20 lat. Matka skarżącego uzyskuje emeryturę w wysokości 1030zł miesięcznie netto, a syn rentę w wysokości 800zł miesięcznie netto. Matka skarżącego spłaca pożyczkę w kwocie 150zł miesięcznie. Skarżący nie wskazuje majątku. Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy "p.p.s.a.". Z treści przepisów art. 243 § 1, art. 244, art. 245, art. 246 § 1 oraz art. 252 ustawy "p.p.s.a." wynika, iż osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wyjaśnić przy tym należy, iż prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego. W zakresie częściowym obejmuje zaś zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego (§ 2 i § 3 art. 245 powołanej ustawy). Analiza złożonego przez A. K. wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata wykazała, że wniosek ten zasługuje na uwzględnienie. Do pozytywnej oceny wniosku skarżącego przekonuje sytuacja finansowa i życiową skarżącego, przede wszystkim fakt, że skarżący nie uzyskuje dochodów, mieszka u matki, która uzyskuje dochód jedynie z tytułu emerytury. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności należało stwierdzić, że skarżący wykazał należycie, iż nie jest w stanie ponieść wydatków związanych z wynagrodzeniem profesjonalnego pełnomocnika bez uszczerbku w koniecznych wydatkach. Wobec powyższego uznano, że wniosek o ustanowienie adwokata jest zasadny i działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7, art. 243, art. 244 § 1, art. 245, art. 246 § 1, § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.