I SA/Ke 197/15

Dnia 23 kwietnia 2015 roku Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach – Wydział I w składzie następującym: Referendarz sądowy WSA Agnieszka Karyś-Adamczyk po rozpoznaniu w dniu 23 kwietnia 2015 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku A.K. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności podatkowych p o s t a n a w i a zwolnić A.K. od kosztów sądowych. W odpowiedzi na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego z dnia 23 marca 2015 r. w kwocie 500 zł od skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności podatkowych A.K. złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Zgodnie z art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. zwanej dalej ustawą p.p.s.a.) wniosek taki powinien być złożony na urzędowym formularzu PPF. Skarżący nie dopełnił tego wymagania, w związku z tym za pismem z dnia 7 kwietnia 2015 r. Sąd przesłał skarżącemu urzędowy formularz PPF i zobowiązał do złożenia wypełnionego w/w formularza w terminie siedmiu dni od daty doręczenia niniejszego pisma pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. W odpowiedzi skarżący złożył sporządzony na urzędowym formularzu PPF wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżący wskazał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z bezrobotną żoną oraz czworgiem dzieci w wieku od 20 do 13 lat. Rodzina skarżącego uzyskuje dochody z zasiłku rodzinnego w kwocie 420 zł miesięcznie, z dopłat rolnych w kwocie 1166 zł miesięcznie oraz tytułu opieki nad starszą osobą w kwocie 520 zł miesięcznie. Jako posiadany majątek skarżący wykazał dom wielkości 84m², nieruchomość rolną wielkości 12,29 ha, inne nieruchomości wielkości 0,19 arów oraz zabudowania gospodarcze. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał na trudną sytuację gospodarczą oraz dużą stratę finansową. Na gruncie obowiązujących przepisów postępowań sądowych obowiązuje zasada, według której koszty sądowe pokrywa strona dochodząca swych roszczeń. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Instytucja przyznania prawa pomocy przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym) bądź osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym). Mając na względzie okoliczności przedstawione przez skarżącego w złożonym wniosku, przede wszystkim niski dochód miesięczny na sześć osób w rodzinie oraz problemy finansowe uznano, że skarżący nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych zatem jego wniosek zasługuje na uwzględnienie w żądanym zakresie. Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 oraz art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). orzeczono jak w sentencji.