I SA/Ke 201/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Jagiełło (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Danuta Kuchta,, Sędzia WSA Ewa Rojek, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Andrzej Stolarski, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 29 października 2009r. sprawy ze skargi H. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 23 marca 2009r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania I. oddala skargę; II. przyznaje od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na rzecz radcy prawnego Z. G. kwotę 292,80 (dwieście dziewięćdziesiąt dwa i 80/100) złotych tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej ustanowionej z urzędu, w tym kwotę 52,80 ( pięćdziesiąt dwa i 80/100 ) złotych tytułem podatku od towarów i usług. I SA/Ke 201/09 UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia [...]. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K., po rozpatrzeniu wniosku H. K. o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Wójta Gminy S. z dnia [...]r. nr [...]w sprawie ustalenia łącznego zobowiązania pieniężnego na 2008 r. nie przywróciło terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu postanowienia Kolegium wskazało, że decyzją z dnia [...]Wójt Gminy S. orzekł w sprawie ustalenia na rzecz H. K. łącznego zobowiązania pieniężnego na 2008 r. Decyzję tę doręczono podatnikowi w trybie art. 150 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005r., nr 8, poz. 60 ze zm.), w dniu 27 lutego 2008 r. H. K. za pośrednictwem organu pierwszej instancji wniósł odwołanie od tej decyzji wymiarowej w dniu 27 marca 2008r., o czym świadczy data pieczęci wpływu pisma do Urzędu Gminy S.. Strona nie złożyła wraz z odwołaniem wniosku o przywrócenie terminu do jego wniesienia. Organ zważyło, iż zgodnie z art. 223 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej, stanowiącym, że odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie, termin do wniesienia odwołania od decyzji wydanej przez Wójta Gminy S. upłynął w dniu 12 marca 2008 r., a w dniu 13 marca 2008 r. decyzja stała się ostateczna. Stąd w świetle powołanego przepisu prawa odwołanie H. K. wpłynęło po terminie. Z tych przyczyn Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. postanowieniem z dnia [...]r. nr [...]stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Organ nadmienił przy tym, że dnia 31 lipca 2008 r. H. K. złożył za jego pośrednictwem skargę na wskazane postanowienie z dnia [...]r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K., w której poinformował, iż otrzymał osobiście kopię decyzji i od niej odwołał się w terminie. W dniu 8 grudnia 2008 r. H. K., reprezentowany przez radcę prawnego, złożył w WSA w K. wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od wskazanej wyżej decyzji wymiarowej, podnosząc w jego uzasadnieniu, że w dniach od 10 do 14 marca 2008 r. przebywał na leczeniu szpitalnym w B. –Z., dlatego nie ponosi winy w uchybieniu terminu do złożenia odwołania. 1 W związku z powyższym Kolegium, powołując się na treść art. 162 Ordynacji podatkowej, wyjaśniło, iż dla przywrócenia terminu konieczne jest kumulatywne spełnienie czterech przesłanek: (1) uchybienie terminowi, (2) złożenie wniosku o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, (3) uprawdopodobnienie braku winy w uchybieniu terminu, (4) dokonanie czynności, dla której termin jest przewidziany. Uchybienie terminu przez H. K. spowodowane było jego hospitalizacją trwającą od dnia 10 do 14 marca 2008 r., co wynika z karty leczenia szpitalnego dołączonej do wniosku o przywrócenie terminu. Przyczyna uchybienia terminu, jak wskazał organ, ustaje wraz z ustaniem przeszkody niemożliwej do przezwyciężenia. Zatem, zdaniem Kolegium, w przedmiotowej sprawie przyczyna, z powodu której H. K. uchybił terminowi do wniesienia odwołania ustała z dniem 14 marca 2008 r. i od tej daty należy liczyć termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu. Dowiedzenie się o uchybieniu terminu z postanowienia Kolegium z dnia [...]r. [...]w okolicznościach sprawy, nie ma natomiast, w opinii organu, znaczenia prawnego, gdyż nie wiąże się z przyczyną uchybienia terminu. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. H. K. wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K.. Strona podniosła, że decyzja organu pierwszej instancji nie została jej doręczona w terminie wskazanym w zaskarżonym postanowieniu, gdyż przebywała na leczeniu szpitalnym w B.-Z. Z tego powodu skarżący nie był w stanie złożyć odwołania. Podtrzymał, więc żądanie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w K. zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ) Sąd sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Ocenie Sądu podlega, zatem zgodność aktów administracyjnych zarówno z przepisami prawa materialnego jak i procesowego. Stosownie natomiast do treści art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami 2 administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) -dalej: p.p.s.a.- sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Kontrola sądów administracyjnych sprowadza się, więc do zbadania czy organy administracji publicznej w toku rozpoznawanej sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Rozpatrując skargę w tak zakreślonych granicach Sąd uznał ją za niezasadną, gdyż zaskarżone postanowienie, mimo błędnego uzasadnienia, odpowiada prawu. Jako podstawę prawną postanowienia odmawiającego przywrócenia terminu, w tym przypadku do wniesienia odwołania, organ wskazał art. 162 Ordynacji podatkowej - dalej: Ord. pod. Stosownie do tego przepisu w razie uchybienia terminu, należy przywrócić termin na wniosek zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. (§ 1). Podanie o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminowi i jednocześnie należy dopełnić czynności, dla której był on przewidziany (§ 2), a niedopuszczalne jest przywrócenie terminu do złożenia tego podania (§ 3). Zachowanie terminu do złożenia podania w tym względzie jest, zatem podstawową przesłanką skutecznego ubiegania o przywrócenie terminu do dokonania określonej czynności procesowej. Należy, więc podkreślić, że w sprawach o przywrócenie terminu zasadnicze znaczenie ma ustalenie momentu ustania przyczyny uchybienia terminowi. Momentem tym, w sytuacji, gdy strona ma świadomość uchybienia , jest niewątpliwie data, w której według obiektywnych kryteriów ustała przeszkoda uniemożliwiająca jej dokonanie określonej czynności. W orzecznictwa sądów administracyjnych utrwalony jest natomiast pogląd , że datą początkową biegu terminu do wniesienia podania o przywrócenie terminu może być również dzień, w którym strona powzięła wiadomość o uchybieniu terminowi. Dotyczy to sytuacji, w których strona nie miała świadomości przekroczenia terminu i dokonując czynności działała w subiektywnym przeświadczeniu, że robi to w ustawowym terminie ( por. np. wyrok NSA z 24.031999r., I SA/Gd 1664/98; wyrok NSA z 10.10.2001 I SA/Gd 719/99; wyrok NSA z 10.03. 2000r., I SA/Lu 1524/98 ; jak również: wyrok NSA z 23.11.2007r., II FSK 1316/06 i wyrok NSA z 16.06. 2009r., I FSK 373/08 oraz wyrok WSA w Gliwicach z 16.08. 2005r., I SA/GL 1862/04). Przyjmuję się przy tym, że datą tą, w przypadku uchybienia terminu do wniesienia odwołania, jest data doręczenia postanowienia w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu 3 do dokonania tej czynności (np. wyroki w sprawach: I SA/Gd 1664/98. I SA/GL 1862/04). Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy należy przede wszystkim stwierdzić, że skoro skarżącemu doręczono kwestionowaną decyzję Wójta Gminy S. w trybie art. 150 Ord. pod. w dniu 27 lutego 2008 r., to termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu 12 marca 2008 r., a odwołanie zostało przez niego wniesione w dniu 27 marca 2008 r. Podatnik uchybił, zatem terminowi z art. 223 § 2 pkt 1 Ord. pod. Zdaniem Sądu, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. trafnie przyjęło, że wniosek skarżącego z dni 8 grudnia 2008 r. o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania złożony został po terminie określonym w art. 162 § 2 Ord. pod. Jednakże nieprawidłowo oznaczył datę początku jego biegu. Według organu przeszkoda w dokonaniu czynności ustała z datą opuszczenia przez podatnika szpitala tj. 14 marca 2008 r., a dowiedzenie się przez H. K. o uchybieniu terminu z postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]., nr [...]nie ma znaczenia prawnego, gdyż nie wiąże się z przyczyną uchybienia terminu. Tymczasem zważywszy choćby na tryb doręczenia decyzji oraz późniejsze doręczenie jej kopii H. K. należało uznać, że w dacie 14 marca 2008 r. nie miał on jeszcze wiedzy o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania. Dlatego wnosząc w dniu 27 marca 2008 r. odwołanie mógł działać w subiektywnym przekonaniu, że dokonuje tej czynności w terminie. W tej sytuacji, przy braku innych ustaleń w tym względzie, dokonując interpretacji na korzyść podatnika należało, zatem przyjąć, że ostatecznie dowiedział się o uchybieniu terminowi właśnie z postanowienia wspomnianego postanowienia SKO z [...]r. Skoro jednakże wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji złożył dopiero w dniu 8 grudnia 2008 r. to niewątpliwie nastąpiło to po upływie ustawowego terminu, który jest nieprzywracalny. W tej sytuacji nieprawidłowy pogląd organu co do daty rozpoczęcia biegu terminu do złożenia wniosku nie miał wpływu na ostateczny wynik sprawy. Brak jest, co prawda w aktach sprawy zwrotnego poświadczenia odbioru przez H. K. postanowienia Kolegium z dnia [...]. a data odbioru tego postanowienia mogła być tym właśnie momentem, w którym H. K. dowiedział się o uchybieniu terminowi i od którego należało wskazany wyżej 4 siedmiodniowy termin. Jednakże w aktach sprawy znajduje się informacja, że skarżący w dniu 31 lipca 2008r. złożył skargę na postanowienie Kolegium z dnia [...] nr [...]do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K.. W związku z tym należy przyjąć, że H. K. o tym, iż odwołanie od decyzji złożył po terminie dowiedział się najpóźniej właśnie w tym dniu tj. 31 lipca 2008 r. Z tych względów, pomimo wskazanego uchybienia, zaskarżona decyzja ostatecznie odpowiada prawu. Mając na uwadze powyższe na podstawie art.152 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w K. orzekł jak w sentencji wyroku. Stosownie do § 15 w zw. z § 14 ust.2 pkt 1 lit. "c" oraz § 2 ust. 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.) Sąd przyznał wynagrodzenie w przedmiotowej sprawie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej w kwocie 292,80 zł, w tym 52,80 zł tytułem podatku od towarów i usług.