I SA/Ke 201/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Magdalena Stępniak po rozpoznaniu 2 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi N.-T. sp. z o.o. w P.-Z. na informację Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z 27 kwietnia 2026 r. nr BP236.84000.1.48.2025 w przedmiocie odmowy objęcia przedsięwzięcia wsparciem postanawia: stwierdzić swą niewłaściwość miejscową i przekazać sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie według właściwości. Zgodnie z art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143, dalej: "p.p.s.a.") właściwy do rozpoznania sprawy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Sądy administracyjne zobowiązane są z urzędu przestrzegać swojej właściwości. Natomiast w myśl art. 59 § 1 p.p.s.a. jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny sąd, który stwierdzi swoją niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. Postanowienie sądu może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Siedziby i obszary właściwości wojewódzkich sądów administracyjnych reguluje rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz. U. z 2003 r. poz. 652 z późn. zm.). Zgodnie z § 1 pkt 13 rozporządzenia Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie został utworzony dla obszaru województwa mazowieckiego. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest informacja skierowana przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wydana w wyniku weryfikacji ponownej oceny przedsięwzięcia dotyczącego wniosku N.-T. sp. z o.o. w P.-Z. o udzielenie pomocy de minimis na refinansowanie wyposażenia w inteligentny tachograf w ramach Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększania odporności w zakresie inwestycji E2.2.1. W zaskarżonej informacji skarżąca spółka została pouczona, że przysługuje jej skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego na podstawie art. 14lzf ust. 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2025 r. poz. 1057 oraz z 2026 r. poz. 1846; dalej: ustawa o zasadach prowadzenia polityki rozwoju). Jak wynika ze znajdujących się w aktach dokumentów, wsparcie, o które ubiegała się skarżąca, przyznawane było na zasadach określonych w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z 14 października 2025 r. w sprawie udzielania pomocy de minimis na refinansowanie wyposażenia w inteligentny tachograf w ramach Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększania Odporności (Dz. U. z 2025 r. poz. 1385), wydanym na podstawie delegacji ustawowej z art. 14lc ust. 4 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. W tego rodzaju sprawach skarga do sądu administracyjnego przysługuje na zasadach określonych w art. 14lzf ust. 2 i 3 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Jak wynika z § 4 powołanego wyżej rozporządzenia, podmiotem udzielającym wsparcia jest Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. Postępowanie w sprawie pomocy nie kończy się wydaniem decyzji, lecz przekazaniem wnioskodawcy informacji o wyniku oceny, stosownie do art. 14lzd i art. 14lze ust. 7 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, która stosownie do art. 30g w zw. z art. 14zlf ust. 3 tej ustawy, nie stanowi decyzji administracyjnej. Do postępowania tego, co do zasady, nie stosuje się przepisów kodeksu postępowania administracyjnych (zob. art. 14lzf ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju), przez co nie mają zastosowania także regulacje z art. 10 i art. 10a ustawy z 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz. U. z 2023 r. poz. 1199; dalej: ustawa o ARiMR), dotyczące m.in. wydawania decyzji administracyjnych przez dyrektorów oddziałów regionalnych i kierowników biur powiatowych ARiMR. Powyższe okoliczności mają istotny wpływ na właściwość wojewódzkiego sądu administracyjnego w rozumieniu ww. art. 13 § 2 p.p.s.a. Z art. 2 ust. 2 ustawy o ARiMR wynika, że siedzibą Agencji jest miasto stołeczne Warszawa. W myśl natomiast § 1 pkt 13 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz. U. z 2003 r. Nr 72, poz. 652) dla obszaru województwa mazowieckiego właściwy jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. W rezultacie, skoro przedmiotem skargi jest akt Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z siedzibą w Warszawie, zatem właściwy do jej rozpoznania jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, o czym skarżąca została prawidłowo pouczona w zaskarżonym akcie. Mając na względzie powyższe, sąd na podstawie art. 59 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.