I SA/Ke 210/13

Dnia 22 kwietnia 2013 roku Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach – Wydział I w składzie następującym: Referendarz sądowy WSA Agnieszka Karyś-Adamczyk po rozpoznaniu w dniu 22 kwietnia 2013 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku W.D. o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi W.D. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. znak: [...] w przedmiocie niedopuszczalności zażalenia p o s t a n a w i a 1. zwolnić W.D.od kosztów sądowych; 2. ustanowić dla W.D.adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w K. W odpowiedzi na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego z dnia 8 kwietnia 2013 r. od skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. znak: [...] w przedmiocie niedopuszczalności zażalenia W.D.złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy. Zgodnie z art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. zwanej dalej ustawą p.p.s.a.) wniosek taki powinien być złożony na urzędowym formularzu PPF. Skarżący nie dopełnił tego wymagania, w związku z tym za pismem z dnia 16 kwietnia 2013 r. Sąd przesłał skarżącemu urzędowy formularz PPF i zobowiązał do złożenia wypełnionego w/w formularza w terminie siedmiu dni od daty doręczenia niniejszego pisma pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. W odpowiedzi skarżący w dniu 19 kwietnia 2013 r. złożył urzędowy formularz PPF, w którym wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Złożony wniosek skarżący uzasadnia złym stanem zdrowie oraz niskimi dochodami. Skarżący oświadcza, że sam pozostaje w gospodarstwie domowym. Utrzymuje się z dochodu w wysokości 529 zł miesięcznie. Jako posiadany majątek wykazuje dom wielkości 28m² oraz nieruchomość wielkości 0,85ha. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy "p.p.s.a." przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego, przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Na wnioskodawcy ciąży zatem obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych i kosztów wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika przez stronę dochodzącą swych roszczeń. W rozpatrywanej sprawie biorąc pod uwagę trudną sytuację materialną skarżącego, przede wszystkim niski dochód oraz problemy zdrowotne uznano, że skarżący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania i jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym zasługuje na uwzględnienie. Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 2 oraz art. 246 § 1 pkt 1, § 3 ustawy p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.